ขบถรักสองร้อยวัน

เมื่อชีวิตแสนหรูหราของมาริษาต้องล้มคว่ำคะมำหงาย มากลายเป็นคุณหนูตกอับ แถมยังมีข่าวฉาวโฉ่ว่าเธอไปร้องเพลงแร็ปสุดสยิวบนแกรนด์เปียโนกับแฟนหนุ่มแรปเปอร์คนดัง ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนั้นใช่เธอเสียที่ไหน หญิงสาวจึงเลือกทางสบาย นั่นคือยอมแต่งงานกับลูกชายเพื่อนแม่เพราะ...เขารวย  

               ณรันดร์ นายแพทย์หนุ่มสุดฮ็อตจากแผนกสูตินรีเวช เลือกที่จะแต่งงานกับผู้หญิงท่าทางเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อคนหนึ่ง ด้วยเหตุผลง่ายๆ คือเธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบหน้าเขาตั้งแต่แรกเห็น แต่รักเงินของเขายิ่งชีวิต แถมเขายังจำได้ด้วยว่าเธอคือคนที่ทำให้เขามีรอยแผลทางใจในอดีต แค้นนี้รอชำระ ยี่สิบห้าปีก็ยังไม่สาย 

               ทั้งสองทำสัญญาแต่งงานแบบผัวเมียในนาม และสัญญาจะสิ้นสุดเมื่อครบเวลาสองร้อยวันพอดิบพอดี  

               เขากล้าเปย์ เธอก็กล้าแต่ง ไม่มีอะไรซับซ้อน 

*********************** 

               “บอกก่อนนะว่าฉันจะไม่มีลูกกับนาย” มาริษาเชิดหน้าบอก 

               ณรันดร์ยิ้มเหยียด หัวเราะทั้งที่ไม่ได้ขำ “ฉันก็ไม่ได้อยากมีลูกโง่เหมือนกัน” 

               ชายหนุ่มเห็นมือเรียวบีบแก้วชาเขียวที่ทำจากดินเผาแน่น ทำท่าเหมือนจะเขวี้ยงใส่หัวเขา แต่สุดท้ายเธอก็ข่มใจได้ แล้วถามต่อ 

               “แล้วเรื่องความสัมพันธ์ล่ะ เราสองคนต้อง...” 

               มาริษายังถามไม่จบ ชายหนุ่มก็ขัดขึ้นทันที 

               “ไม่ต้อง จะไม่มีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเรา อย่าบอกนะว่าเธอมโนไปเองว่าการที่ฉันจ่ายเงินจ้างเธอมาแต่งงานแล้วฉันจะต้องตักตวงทุกคืนจากเธอให้คุ้มเงินเหมือนพระเอกนิยายโรมานซ์น่ะ อย่าหวังเลย” 

******************** 

               ชีวิตแต่งงานของผัวเมียที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเริ่มต้นขึ้น ห้องหอคือสมรภูมิรบ คนที่นอนข้างๆ คือศัตรู ส่วนหมอนข้างคือจุดผ่านแดน 

โบราณว่าไว้...เกลียดสิ่งไหนย่อมได้สิ่งนั้น