“คิดค่าเสียเวลายังไงเหรอ? เป็นดื่ม หรือเป็นน้ำ”
แล้วเจ้าหล่อนก็หัวเราะคิกคักราวกับที่เอ่ยมาเป็นเรื่องตลกขบขัน
เคยได้ยินพวกซื้อไซด์ไลน์พูดกัน นับยกเขานับเป็นน้ำเวลาแตกพร่าสุขสม
รันหรือรัญญาหรี่ตามองคนในอ้อมแขน หล่อนไม่ได้เมา
ไม่มีกลิ่นเหล้าติดกายหรือเสื้อผ้าสักนิด ลมหายใจก็ปกติ
ทว่า…กลับดูอ้อแอ้ราวกับซัดบรั่นดีเพียว ๆ มาสักสิบแก้ว
“ว่าไง คิดค่าตัวยังไงเหรอ? คืนนี้พี่เหมา ไปกับพี่นะ”
.
