วิฬาร์เคยหลงระเริงไปกับคำลวงของพยัคฆ์ จนเผลอรักเขาเต็มหัวใจ กว่าจะรู้ตัว หัวใจก็แหลกสลายไปแล้ว แม้จะตัดขาดกันไป แต่ชะตากลับเล่นตลกให้ต้องโคจรกลับมาพบกันอีกครั้ง ในฐานะผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตของเขาไว้

 

ฝากนิยายวายเรื่อง วิฬาร์ล้มเสือด้วยนะคะ (ฝากกดใจ + เข้าชั้นด้วยนะคะ ) 

ขอเปิดเรื่องนี้ก่อนนะคะ เพราะคู่นี้เป็นพ่อตาแม่ยายพี่พันลี้ค่ะ จะได้เข้าใจภูมิหลังน้องมากขึ้นค่ะ 

 หลังจากจบเรื่องนี้ก็รุ่นลูกยาวเลยค่ะ  

เป็นนิยายเรื่องที่ 3 ใน Set Toxic Desire อ่านแยกกันได้เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน แต่เพื่อความสนุกอ่านเรียงตามนี้ค่ะ  

  

1. อัคคี x พันดาว (พ่อเลี้ยงอัคคี) เรื่อง ไฟล้อมดาว 

2. นับพัน x ดาหลา (เสี่ยนับพัน) เรื่อง ดาหลานับพัน 

3. พยัคฆ์ x วิฬาร์ (นายหัวพยัคฆ์) เรื่อง วิฬาร์ล้มเสือ 

 

 

 

 

 

พระเอก พยัคฆ์ ไตรยนกฤต (นายหัวพยัคฆ์ - เสือ)  

นายเอก วิฬาร์ พัฒนกิตติกร 

🍊🍊 

  

ใคร ๆ ต่างกล่าวหาว่าพยัคฆ์เป็นคนใจร้ายและไร้หัวใจ 

 แต่วิฬาร์ไม่เคยเชื่อ  

เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายแสดงออกมันตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง 

 จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาก็ได้รู้ว่า... 

"ความแสนดีและความอบอุ่นที่ได้รับจากนายหัวพยัคฆ์ตลอดมานั้น เป็นเพียงแค่เรื่องหลอกลวง" 

  

💔 

  

“สำนึกไว้ตลอดเวลาว่าคุณมาอยู่ที่นี่ในฐานะผู้อาศัย ไม่ใช่แขก” 

“ครับ” วิฬาร์ตอบกลับเสียงเบาพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น 

“แล้วก็จำเอาไว้ว่าที่ผมกับลูกน้องต้องมาวุ่นวายแบบนี้เพราะช่วยคุณ”  

พยัคฆ์ย้ำช้า ๆ ทั้งยังจ้องวิฬาร์อย่างแน่วแน่จนคนที่ถูกจ้องต้องหลบสายตา 

“ทั้งคุณ ทั้งพ่อแม่คุณน่ะ ติดหนี้ผมทั้งนั้น” 

“...” วิฬาร์สะอึกเล็กน้อยกับคำพูดพวกนั้น 

“จำเอาไว้” 

  

……… 

“มานั่งทำอะไร” เสียงเข้มห้วนดังขึ้นด้านหลังทำให้วิฬาร์สะดุ้ง  

เขาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของบ้านที่เดินเข้ามาพร้อมมองมาทางเขาอย่างไม่ค่อยพอใจ 

“บอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าให้ช่วยแม่ทำงานน่ะ” 

“อย่าไปว่าน้องสิ แม่ให้น้องไปพักเอง น้องเจ็บแผล” พิมพ์พรได้ยินเสียงของลูกชายก็รีบเข้ามาอธิบายทันที 

“สำออย?” พยัคฆ์ค่อนขอดพร้อมทั้งปรายตามามองคนที่นั่งก้มหน้าอยู่อย่างไม่ชอบใจ 

“เสือ!” พิมพ์พรตวาดลูกชายเสียงดัง ยิ่งเห็นว่าวิฬาร์บีบมือตัวเองแน่นเธอยิ่งสงสาร 

“แค่ช่วยหยิบจับนิด ๆ หน่อย ๆ แขนไม่หักหรอกมั้ง” 

“ขอโทษครับ” วิฬาร์ตอบเสียงเบาทั้งที่กระบอกตากำลังร้อนผ่าวคล้ายจะร้องไห้ออกมาได้ทุกเมื่อ 

“ขอโทษแล้วก็ลุกไปทำงาน” 

“ครับ” วิฬาร์พยักหน้า ลุกขึ้นยืนช้า ๆ โดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว 

  

……… 

  

“คิดว่าอยากมาอยู่นี่หรือไง คิดว่าอยากมาอยู่กับคนที่หลอกตัวเองหรือไง” วิฬาร์ลดมือลง 

“...” พยัคฆ์พลอยนิ่งไป 

นั่นสิ ใครจะอยากอยู่กับคนที่หลอกตัวเอง 

“ไม่ได้ขอมาอยู่ด้วย! พามาเองทั้งนั้นอะ” 

วิฬาร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นอย่างไม่พอใจ มือเรียวสะบัดออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย 

“พอพามาแล้วก็มาด่า” 

“...” พยัคฆ์สบสายตาไม่พอใจของอีกฝ่าย 

“ไอ้เลว” วิฬาร์ด่าด้วยน้ำเสียงติดสะอื้น 

“...” 

“ชื่อเสือแต่ปากหมา” วิฬาร์ยังกล่าวต่อและสูดน้ำมูกไปพลาง 

พยัคฆ์ที่ได้รับคำด่าอย่างไม่ทันตั้งตัวก็นิ่งไป 

“หน้าก็หมา” วิฬาร์พูดแล้วสะอื้นออกมาจนตัวโยน 

“สันดานก็…” 

“พอ” พยัคฆ์รีบเอ่ยห้ามทันทีเมื่อเห็นคู่สนทนากำลังจะอ้าปากด่า 

“อึก” วิฬาร์สะอื้น เบะปากอย่างงอแงและต่อยเข้าที่ไหล่ของพยัคฆ์ 

“ไอ้นิสัยไม่ดี” พอพูดจบวิฬาร์ก็เอนหัวซบลงที่ไหล่ของพยัคฆ์พร้อมทั้งร้องไห้ออกมาอีกครั้ง 

  

  

คำเตือน ⚠️ รบกวนคุณนักอ่าน อ่านคำเตือนก่อนนะคะ 

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย (BL) 

นิยายเรื่องนี้แนว Omegaverse ผู้ชายท้องได้ ไม่มีการอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์ 

มีฉากเอ่ยถึงการเลือกตั้งท้องถิ่น ไรท์แต่งขึ้นมาเองไม่ได้อ้างอิงจากที่ไหนค่ะ 

ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงหรือล่วงเกินค่ะ 

เด็กในเรื่องบทพูดเขาจะพูดยังไม่ชัดไรท์ตั้งใจเขียนแบบนั้นเพื่อเพิ่มอรรถรส 

ไม่ได้เขียนผิดแต่อย่างใดค่ะ 

มีเนื้อหาโจ่งแจ้งบางช่วง 

 ชื่อตัวละคร สถานที่ และการกระทำล้วนเป็นเรื่องสมมติ  

เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น อ่านเพื่อความบันเทิงค่ะ 

 

 

 

…… 

สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก 

ทำซ้ำดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของ 

หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายให้ถึงที่สุด 

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว