ต้อง(ห้าม)รักพี่ชายเพื่อน

รุกของคนเจ้าเล่ห์ 

เขาดันตัวเธอออกมาจากอกก่อนจะใช้มือเกลี่ยเส้นผมละเอียดที่ฟันกันยุ่งเหยิงอยู่ที่ข้างแก้มออกไป แล้วก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูเล็กของเธอ จนลมหายใจอุ่นตกกระทบลงไปที่ผิวแก้มนวลนั้นชวนให้ขนกายลุกชันไปทั้งตัว 

“พี่กลับไม่ไหว พาพี่กลับหน่อยได้มั้ย” ไอยวรินท์ดันบ่ากว้างไว้อย่างเต็มแรงใจสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบตอบข้างหูของเขาเช่นกัน 

“ได้ค่ะ อิงจะพาพี่พอร์ชกลับเอง” รอยหยักยิ้มตรงมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหลาในทันที แต่เธอไม่ทันได้เห็นนอกจากอยากพาคนตัวโตกลับไปส่งให้ถึงอย่างปลอดภัย แล้วจะได้โทรบอกเพื่อนว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี 

รุกของคนเอาแต่ใจ 

พคินทร์กระชับร่างเล็กเข้ามากอดจนแน่น รู้ลึกมันเขี้ยวคนตรงหน้านี้นัก พูดมาได้ยังไงว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก เขาจะบ้าตายเพราะเธออยู่แล้ว หยุดคิดถึงกลิ่นหอมละมุนกับผิวเนียนละเอียดมือนั้นไม่ได้เลย ทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าไม่ควร แต่ห้ามได้ที่ไหนความรู้สึก 

“พี่พอร์ช ปล่อยอิงค่ะ ทำแบบนี้ไม่เหมาะนะคะ ในมหาลัยด้วย ที่สำคัญพี่พีทมีแฟนแล้วนะคะ” หัวใจเธอเจ็บแปลบยามพูดถึงผู้หญิงของเขา 

“น้องอิง พี่คิดถึงครับ” 

“อื้อ” พีทก้มลงลงจูบกลีบปากอิ่มที่ขยับเอ่ยต่อรองกับเขาทันทีที่เธอพูดจบ เขาไม่ได้ใส่ใจฟังมันเลยสักนิด ใครจะอดใจไหวเมื่อมีสาวสวยอยู่ตรงหน้า คนที่คิดถึงมาตลอดหลายวันนี้ อยากทำในสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจและต่อให้จนเสร็จ ถึงจะรู้ว่าไม่สมควร ขอได้ชื่นใจบ้างเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังดี จะมองว่าเขาเห็นแก่ตัวก็ยอมรับอย่างเต็มใจ 

เรื่องนี้เขียนตามใจนักเขียนล้วนๆ บุคคลหรือสถานการณ์ล้วนมาจากจินตนาการ  

ไม่ลอกเลียนหรือเอาไปดัดแปลงใด ๆ นะคะ 

ลงให้อ่านฟรีจนจบค่ะ(เขียนจบแล้ว พยายามจะลงให้อ่านทุก2-3วันค่ะ ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะ) 

เรื่องนี้ NC ค่อนข้างแรงนิดนึงนะคะ เพราะคนพี่คลั่งน้องมาก  

ไม่มีปมอะไรซับซ้อนเป็นความต้องการครอบครองล้วนๆ จนบางครั้งดูเอาแต่ใจมากเกินไป  

ถ้าชอบก็ไปกันต่อนะคะ