“พี่พอร์ชมีธุระอะไรกับอิงเหรอคะ”
“ไม่มีธุระ พี่โทรมาไม่ได้เหรอครับ”
“แล้วโทรมาทำไมคะ เราไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ต้องติดต่อกันนี่คะ”เสียงหัวเราะต่ำลอดออกมาจากปลายสาย
“หึ…ไม่มีอย่างนั้นเหรอ ทั้งที่เธอเพิ่งเสร็จคามือพี่ไป จูบกันอีกต่างหาก หรือจะให้พี่เล่าละเอียดกว่านี้ว่าเราทำอะไรกันไปบ้าง”ลมหายใจเธอสะดุด ทั้งโกรธทั้งอับอาย คำพูดของเขาทิ่มแทงอย่างไม่ไว้หน้า
“หยุดพูดเรื่องพวกนั้นเถอะค่ะ มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ”
“อารมณ์ชั่ววูบเหรอ วูบหลายครั้งเลยนะน้องอิง”น้ำเสียงเขาเข้มขึ้น
“เราไม่ควรคุยเรื่องนี้ผ่านโทรศัพท์ เดี๋ยวมีคนได้ยิน ตอนนี้พี่อยู่ข้างล่างตึก จะลงมาคุยกันดี ๆ หรือจะให้พี่ขึ้นไปเอง…แต่ไม่รับรองว่าจะจบแบบไหน”หัวใจเธอหล่นวูบ
“อะไรนะคะ!…พี่อยู่ใต้อพาร์ตเมนต์อิงเหรอคะ”“ครับ โทรไปก็ไม่รับ ส่งข้อความก็ไม่อ่าน พี่อยากคุยเรื่องของเรา”
“มันไม่มีเรื่องของเราตั้งแต่ต้นแล้วค่ะ”เสียงเธอสั่นเล็กน้อย“ให้มันผ่านไปเถอะนะคะ แยกกันใช้ชีวิตเหมือนเดิมก็พอ”
“ขอโทษครับ พี่ทำไม่ได้”
เรื่องนี้เขียนตามใจนักเขียนล้วนๆ บุคคลหรือสถานการณ์ล้วนมาจากจินตนาการ
ไม่ลอกเลียนหรือเอาไปดัดแปลงใด ๆ นะคะ
ลงให้อ่านฟรีจนจบค่ะ
Guest
