ตรวจสายตาประกอบรัก#1

"แว่นตาโอเคไหม"

ปิ่นรุ้งยังคงก้มหน้าจนไทจินเริ่มแปลกใจ เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ และสังเกตุว่าเธอกำลังตัวสั่น

"เธอเป็นอะไรอีก.. หรือแว่นไม่ได้ผล"

"คุณจินคะ รุ้งขอลาออก"

ไทจินชะงักทันทีเมื่อปิ่นรุ้งตัดสินใจพูดออกมาโดยไม่ยอมเงยหน้าสบตาเพราะกลัวว่าเขาจะอ่านความคิดของเธอได้หมดทุกอย่าง

"..เมื่อคืนเธอซักผ้าให้ฉันจนหมดไม่เว้นแม้แต่กางเกงใน แล้ววันนี้มาขอลาออกเนี่ยนะ"

~~

เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการ

ไม่มีวัตถุประสงค์พาดพิงถึงบุคคลหรือหน่วยงานใด

แม้ข้อมูลบางส่วน

จะอ้างอิงตามหลักวิชาชีพทัศนมาตรศาสตร์

แต่ผู้เขียนได้ปรับแต่งเพื่อให้เข้ากับเนื้อหา

ซึ่งอาจแตกต่างไปจากข้อมูลจริง

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน