เธอทะลุเข้ามาในนิยายที่อ่านและได้เป็นเพียงตัวประกอบที่ใครๆต่างก็ว่าร้ายกาจและถูกฆ่าตายในที่สุด ไม่ฉันจะต้องไม่ตายฉันจะต้องอยู่ที่นี่และมีชีวิตที่ใครๆก็ต่างอิจฉาฉัน
"เป็นเหมือนที่เจ้าคิดนั้นแหละข้าเห็นเจ้ายืนอยู่คนเดียวก็เลยถือโอกาสปล่อยโคมไฟไปกับเจ้าด้วยเลยดีหรือไม่"
และก็ปากไวเท่าควมคิดเมื่อแม่นางตรงหน้าพูดออกมาหน้าตาเฉยราวกับว่าสิ่งที่ต้องการสื่อสารเมื่อสักครู่อยากให้เขารับรู้ด้วย
"หึๆๆ ดีตายละ"
"เจ้าพูดว่าอะไหรือเปิ่นหวางฟังไม่ถนัด"
Guest
