“พี่ภูหรอ” ชื่อร้านก็บอกอยู่ว่าภูภัทรแต่เธอไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกันกับที่เธอรู้จักหรือเปล่า
เท้าหนาเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวที่นั่งอยู่ กระทั่งมาหยุดตรงหน้าของพลอยขวัญแล้วย่อตัวลงให้อยู่ในระดับเดียวกันหญิงสาว
“ไง เพิ่งจำได้หรอ” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างขี้เล่น พร้อมยื่นมือมาหยิกแก้มเนียนของพลอยขวัญเบาๆ
“ก็พี่เล่นเอาแมสปิดหน้าปิดตาใครจะจำได้ล่ะคะ”
“ฮึ พูดแบบนี้พี่เสียใจนะ” ภูภัทรเอ่ยพร้อมก็ทำหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด
