--แด่ตัวร้ายผู้พ่ายแพ้--
'ซ่างกวานหลันฮวา' ได้แต่มอง 'หลี่หรงเซวียน' ด้วยสายตาว่างเปล่า ในใจอยากจะหนีกลับจวนเสียให้รู้แล้วรู้รอด หากมิใช่เพราะสถานการณ์บีบบังคับ อย่างนางหรือจะเอาตนเองเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวน่าปวดหัวพวกนี้
หญิงสาวจ้องมองความเจ็บปวดในแววตาของชายหนุ่ม ยิ่งได้เห็นว่าเขารักมั่นต่อสตรีผู้นั้นเพียงใด ในใจยิ่งเวทนาสงสาร ซ่างกวานหลันฮวาถอนหายใจแล้วใช้ปลายนิ้วเรียวเช็ดหยาดน้ำตาให้คนตรงหน้า
นางดึงอีกฝ่ายให้ซบใบหน้าลงบนลาดไหล่ของตน แล้ววางฝ่ามือขาวเนียนลงบนกลุ่มผมดำขลับพลางลูบเบา ๆ
"หรงเซวียน... ท่านกำลังคาดหวังอะไรอยู่?"
"..."
"คิดว่านางจะฉีกยิ้มแสดงความยินดี ทั้งที่สติปัญญาอันชาญฉลาดของท่านกำลังกดหัวคนรักของนางกระนั้นหรือ? ตื่นเถิดสุดที่รัก อย่าได้เพ้อฝันนักเลย"
'ฉลาดมาตลอดทั้งชีวิต แต่ดันตกม้าตายเรื่องผู้หญิง! เมื่อไหร่นายจะคิดได้สักที ฉันเบื่อฉากรักน้ำเน่าเราสามคนนี่เต็มทนแล้วนะ!!'
__________________________