สิ่งที่จำได้มีแค่ไปตะลุยต่างมิติเกาะติดคนอื่นเป็นสัมภเวสี รู้ตัวอีกทีก็มานั่งหน้ามึนบนเตียงบ้านใครก็ไม่รู้แล้ว แต่รอบนี้เหมือนจะได้เล่นเองไม่ใช่เด็กเกาะเบาะเเหมือนที่แล้วๆมา ว่าแต่ผมเป็นใครกันนะ
เราเป็นใครกันนะ
จำไม่ได้เลยว่าตัวเองเป็นใคร
เริ่มต้นที่ตรงไหน
ไม่รู้ว่าจะไปจบเมื่อไหร่
วนเวียนไปมิติต่างๆ มานับร้อยนับพันนับหมื่น
ในสภาพของสัมภเวสี เป็นเด็กเกาะเบาะใครก็ไม่รู้
แถมคนที่ไปเกาะเบาะเองก็ดูไม่ธรรมดาเลยซักคน
ราชาเอย ผู้กล้าเอย ยอดนักวิทยาศาสตร์เอย
เยอะแยะไปหมด
.
จนครั้งนี้… รอบนี้แปลกกว่าทุกที
ไม่ใช่เด็กเกาะเบาะเหมือนอย่างเคย
เพราะรอบนี้…
“ไหงได้เข้ามาเล่นเองล่ะเนี่ย”
เด็กน้อยผมสีขาวแซมฟ้าหน้าตาน่ารัก นั่งมึนๆอยู่บนเตียงด้วยความไม่เข้าใจ
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
Guest
