กลิ่นเหล้าฟุ้งไปทั่วห้องทันทีที่น่างสูงโปร่งเดินเข้ามาในห้อง นิพาดามองสามีที่มีสภาพเมาหัวราน้ำ เธอถอนใจแล้วเข้าไปประคองเขา
“กินอะไรขนาดนั้นคะพี่ชายใหญ่ เมาจนประคองตัวแทบไม่อยู่”
เสียงหญิงดูตำหนิแต่ดวงตาก็ห่วงอาทรชายหนุ่มเสียเหลือเกิน นิพาดาพาร่างสูงโปร่งไปยังเตียง ชายหนุ่มครางต่ำเมื่อไอเย็นปะทะใบหน้า ภรรยาสาวค่อย ๆ บรรจงเช็ดใบหน้าและลำตัวของสามีหวังให้เขาสบายตัวจากอาการเมา นิพาดาลังเลเมื่อต้องปลดกางเกงยีนเนื้อดีออกจากขาแกร่ง
“แกะกระดุมแล้วรูดซิบสิ” นิพาดาสะดุ้งเพราะคิดว่าคนเมาหลับไปแล้ว แต่เขากลับนอนจ้องเธอตาแป๋ว
“พะ..พี่ชาย..ใหญ่”
“แกะกระดุมสิเธอจะได้สัมผัสมัน”
เขาพูดด้วยแววตาเย้ยหยันแต่เสียงกลับฉ่ำหวาน นิพาดาผงะกำลังถอยหลังหนีแต่ชัยธวัชคว้าข้อมือขาวไว้
“ทำไมล่ะ เธออยากได้ฉันเป็นผัวมากไม่ใช่เหรอนี่เป็นโอกาสดีเลยนะ ถอดกางเกงฉันออกสัมผัสมันให้ตื่นแล้วเธอจะได้ฉันเป็นผัวตามที่ต้องการ”
นิพาดาส่ายหน้าพยายามบิดข้อมือออกจากพันธนาการจากเขาแต่ชัยธวัชกลับยิ่งบีบแน่นและคว้าหล่อนให้นอนระนาบเดียวกันก่อนยกตัวขึ้นคร่อมร่างอวบ