“ฉันต้องขออนุญาตคุณด้วยเหรอถ้าจะออกมาเที่ยวกับเพื่อนน่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย จริงไหม?”
“หืม? ไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ?”
พฤกษ์เลิกคิ้วพลางทวนคำพูดของหญิงสาว งั้นเขาก็จะทำให้เป็นตอนนี้ซะเลย ร่างสูงก้มลงแนบริมฝีปากอุ่นจัดลงกับริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่อย่างรวดเร็วจนหญิงสาวไม่ทันตั้งตัว
“อ๊ะ อื้ม”
ชายหนุ่มประทับจูบบดคลึงเนิ่นนาน ก่อนจะถอนจูบนุ่มนวลจากริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแสนเสียดาย ดวงตาคมกล้าปรากฏแววความหวง ไม่อยากให้ใครหน้าไหนเข้ามาใกล้ อยากตักตวงหญิงสาวไว้ในอ้อมกอดแบบนี้คนเดียว
“ผมเคยบอกแล้วไงล่ะ ผมพร้อมจะเป็นอะไรกับลิณทุกเมื่อนั่นแหละ”
