พรมลิขิตผิดเวลา [พีเรียดไทย]

กุลสตรีเขามิวิ่งเป็นลิงได้กล้วยกันดอกนะลูก มันมิงาม แม้นประโยคคำสอนนี้ที่คุณหญิงพิกุลพร่ำอบรมจะดังก้องอยู่ในหัวก็ตาม ตอนนี้เธอเปรียบเสมือนคนหูหนวก แม้ว่าใจอยากจักเหาะเหินไปดักตรงหน้า แต่ก็ทำได้เพียงก้าวขาเท่านั้น

"อย่าเพิ่งไป รอฉันสักประเดี๋ยวเถิด" น้ำตาปลิดปลิวตามแรงลมของการเคลื่อนไหว ในมือบีบกำยาฝรั่งไว้แน่น แต่ขาแข้งช่างไม่เป็นใจ แม้นพยายามเร่งฝีเท้าก้าวไวเท่าไรก็ยังไปไม่ถึง เธอหกล้มตรงสนามหญ้าหน้าเรือนใหญ่ สายตาจับเงาคนได้ตรงมุมผนังเรือน เธอรู้ได้ทันทีว่าเขาซ่อนตัวอยู่ไม่ห่างนัก

"ว๊าย! คุณหญิง! เจ็บมากหรือไม่เจ้าคะ"

"เจ็บสิ ฉันเจ็บมากเหลือเกินดาหลา ฮือออ"

คนที่ฉันรอมานานหลายปี บัดนี้เขาอยู่ตรงหน้าห่างเพียงมิกี่ก้าว แต่ฉันกลับเป็นหญิงมีเจ้าของเสียแล้ว มิอาจได้ครองรักกัน มันเจ็บปวดหัวใจจนยากจักอธิบาย อีกสักครั้งเถิดนะ ถึงแม้นฉันจักมิมีสิทธิคิด แต่ขอเพียงแค่อีกสักครั้งเถิด ขอให้ฉันได้มองหน้าเธออีกครั้งได้หรือไม่ ผู้พิทักษ์ของฉัน

**E-Book ราคาถูกคุ้มกว่า ตอนนี้กำลังมีโปรโมชั่นลดตาแตกอยู่นะคะ รีบเลยค่า**

 warning 

นิยายเรื่อง พรมลิขิตผิดเวลา เป็นลิขสิทธิของ นามปากกาศิขรินธารา แต่เพียงผู้เดียว

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พุทธศักราช๒๕๓๗ ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ดัดแปลง หรือทำซ้ำเด็ดขาด

----------

อัพเดทตอนวันละ1-2ตอน

----------

***นิยายเรื่องนี้เป็นช่วงสมัยรัตนโกสินทร์ ทั้งภาษา ระดับความรู้ และเหตุการ์บางตอน มีการอิงจากประวัติศาสตร์

เนื้อหาเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น มิได้มีเจตนาบิดพริ้วประวัติศาสตร์แต่อย่างไร***

เนื้อหามีคำหยาบ มีการใช้คำ มึง กู ไอ้ อี

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

1 คอมเมนต์ = 1 กำลังใจ

ฝากติดตามด้วยนะคะ

อย่าลืมกด❤️ และกดเข้าชั้น📖 เพื่อมิให้พลาดตอนต่อไปนะคะ

 🙏🙏🙏🙏🙏🙏