'ผู้ที่เกิดมาในคืนพระจันทร์สีเลือดมีชะตาที่หักล้างกับเซบาสเตียน หากฝ่ายหนึ่งอยู่อีกฝ่ายหนึ่งจะต้องดับสูญด้วยน้ำมือของฝ่ายตรงข้าม เพราะผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองไม่อาจอยู่ร่วมกันได้"
ราชาหมาป่าตัวหนึ่งคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องต่อหน้าสหายของตนทั้งที่ร่างหมาป่าขนสีทองเปื้อนไปด้วยเลือด บาดแผลเหวอะหวะบ่งบอกถึงความพ่ายแพ้และชีวิตที่กำลังจะสิ้นสุดลง
"เซบาสเตียน ป...ปล่อยลูกข้าไปเถอะ"
"หากทารกนั่นจะกลับมาทำลายข้าในอนาคต ข้าก็จำเป็นที่จะต้องกำจัดมันก่อนที่มันจะกลับมาทำลายข้า"
สายตาปราศจากความเมตตาของแวมไพร์เซบาสเตียนปรายมองอดีตสหายผู้ยิ่งใหญ่ของตนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเหวี่ยงร่างหมาป่าขนสีทองลงไปสิ้นลมหายใจอยู่ใต้ก้นเหวลึกชัน
"ส่งเด็กนั่นมาแล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า" เสียงแหบพร่านัยน์ตาสีทับทิมยื่นมือขาวซีดมาตรงหน้าราชินีหมาป่าผู้เป็นมารดาของทารกในคำพยากรณ์
"ไม่บาสเตียน! เจ้าจะฆ่าทารกบริสุทธิ์เพียงเพราะคำทำนายบ้า ๆ ของแม่มดเฒ่าอย่างนั้นเหรอ"
Guest
