เมื่อนักฆ่าหนุ่มอันดับหนึ่งขององค์กรซีแล็คอย่างมาร์คัส ถูกหักหลังจากองค์กรที่ไว้ใจ สาเหตุจากที่เขานั้นรู้ความลับมากเกินไป ทำให้ถูกฆ่าปิดปาก ในใจได้แต่ปลงตก ครั้นปลอบใจตนเองว่า จะได้พักผ่อนสักที
ทันใดนั้นก็เกิดความรู้สึก พลันเจ็บปวดที่ร่างกายทุกส่วน เมื่อลืมตาขึ้นพบว่าตนนั้นอยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จัก กระท่อมติดเนินเขา ไร้บ้านข้างเคียง ความทรงจำของใครบางคนไหลเข้ามาจนรู้สึกปวดหัว
เมื่อความทรงจำหยุดลง พบว่าร่างนี้คือเด็กกำพร้า ทำงานหาเช้ากินค่ำ แต่เงินที่ได้นั้นน้อยนิด ร่างกายขาดสารอาหารจนตาย นักฆ่าหนุ่มได้แต่ถอดถอนใจ นี่พระเจ้าเล่นตลกอะไรกับเขากัน ทำไมไม่หลุดพ้นจากการใช้ชีวิตสักที
[ระบบ : ไม่ใช่พระเจ้าหรอกนะโฮสต์ แต่เป็นระบบแม่ของระบบต่างหากที่พาโฮสต์มาที่นี่]
[ระบบ: แต่โฮสต์ไม่ต้องกังวล ระบบแสนดีที่หนึ่งจะนำพาโฮสต์สู่ความรุ่งโรจน์เอง คริคริ]
!!
*************************************************
ปล. เรื่องนี้เป็นนิยายที่ทำการแต่งเป็นครั้งแรก เนื้อหาไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง
ซึ่งเกิดจากจินตนาการของผู้แต่ง หากผิดพลาดประการใด ต้องขออัย
ผู้อ่านสามารถลงความคิดเห็นได้ตามความต้องการ
ไรต์มีหน้าที่อ่านและนำคำติชมไปปรับปรุงต่อไปค่ะ
ขอบคุณค่ะ
