แม่ทองพันชั่ง

ใครบัญญัติว่าพระเอกต้องเป็นคนดี ในเมื่อผู้หญิงส่วนมากหลงรักคนเลวทั้งนั้น สำหรับเขาก็แค่จะร้ายให้เธอรัก (รวยมากเลวมากใครไม่รักก็ให้มันรู้ไป) 

เขาไม่เคยมีความแค้นใดกับเธอ เพียงแค่รักและไม่อยากเสียเธอให้ใคร จึงตัดสินใจข่มเหงรังแกหวังรวบหัวรวบหางให้จบๆ จากนั้นก็ร้ายใส่จนเธอเกลียดเข้ากระดูกดำ หวังว่าสักวันเธอจะหลงรักคนร้ายๆ แบบในละครวิทยุ 

“อ๊าย! คุณเล็ก ทำบ้าอะไรคะ” ทองพันชั่งเสยผมที่ปิดหน้าขึ้น ก่อนจะใช้กำปั้นทุบตีแผงอกแกร่งของไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย 

นรธิปไม่สะทกสะท้าน มือข้างหนึ่งกำผ้าถุงของกลางเอาไว้แน่น สองแขนรวบรัดร่างบางจนเนื้อหนังเปลือยเปล่าของทั้งคู่แนบชิดสนิทกัน จมูกโด่งเป็นสันชุกไซ้ตามลำคอระหง สองตาคู่คมทอดแววหวานเยิ้มระคนเจ้าชู้แสนกลมองอ่านกินทุกอณูที่เห็นได้ 

“ก็ผัวคิดถึงเมีย ทำแบบนี้ไม่ได้หรือไง” 

🆘🆘ฝากกดหัวใจสีแดง❤️ + เพิ่มเข้าชั้นนะคะ🆘🆘 

****คำเตือน**** 

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม เกี่ยวกับเรื่องเพศ ภาษา และความรุนแรง มีการใช้ภาษาหยาบคาย 

เพื่อเพิ่มอรรถรสให้แก่ผู้อ่าน อ่านเพื่อความบันเทิง 

ปล. 

นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของนักเขียนแต่เพียงผู้เดียว 

ไม่อนุญาตให้คัดลอก แก้ไข ดัดแปลง เนื้อหาของนิยายเรื่องนี้นะคะ