"เพื่อนจะบอกจิณณ์ได้ยังว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร"
ผมยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของพิรดา เธอไม่สบตาผมด้วยซ้ำ ทำเหมือนเรื่องที่ผมถามไม่สลักสำคัญ
"ก็หลานไง บอกไปหลายรอบแล้ว"
"ลูกของญาติคนไหน จิณณ์ว่าจิณณ์รู้จักญาติเพื่อนทุกคนนะ"
"เพื่อนจะไปประชุมแล้ว ค่อยคุยกัน"
พิรดารวบแฟ้มแล้วลุกขึ้นเดินหนีผมไปทันที
ให้มันได้อย่างนี้สิวะ เป็นแม่คนแล้วแต่ดื้ออย่างกับเด็กสามขวบ
"แค่บอกว่าน้องพลินเป็นลูกของจิณณ์มันยากตรงไหนอะเพื่อน"
