"คุณรังเกียจผมเหรอ" เขาเริ่มเปิดใจคุยกับเธอเรื่องนี้ เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่คาใจของชายหนุ่มมาโดยตลอด
"ปะ..เปล่าค่ะ" อาการหวาดกลัวเริ่มหายไปเมื่อเขาปล่อยเธอให้เป็นอิสระ
"แล้วทำไม?"
"ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นบอกคุณยังไงดี.. ฉันไม่เหมือนคนปกติทั่วไป"
"ไม่เหมือนคนปกติหมายความว่ายังไง" มันยิ่งทำให้ชายหนุ่มงงงวยยิ่งขึ้น
"เวลาผู้ชายถูกตัวฉัน..ฉันก็จะมีอาการแบบที่คุณเห็น"
"ผู้ชายถูกตัว?"
"ใช่ค่ะ คุณหมอบอกว่ามันเป็นอาการหวาดกลัวผู้ชาย เพราะปมในใจ" เธออยากจะเล่าเรื่องครอบครัวด้วย..แต่ก็อายที่จะเล่า ถ้าเขาไม่เข้าใจก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
"แต่ผมไม่เห็นคุณมีอาการนี้กับพี่ชายผมเลย" และนี่มันก็เป็นอีกเรื่องที่เขาอยากจะถาม ทำไมเธอถึงรังเกียจแค่เขาแต่กับคันศร..
"นั่นเพราะ..เอ่อ..คือ"
"เพราะอะไร"
ในเมื่อตอบไม่ได้เขาก็เลยลองสัมผัสเธอดูอีกสักครั้งโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว
หมับ!
"ปล่อย!!" อาการนั้นเกิดขึ้นอีกครั้งเช่นกัน แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอหวาดกลัวนาน มือหนายื่นไปสอดเข้าท้ายทอยหญิงสาวแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปบดขยี้จูบที่ริมฝีปาก
"อืมมม" สักพักอาการสั่นก็เริ่มผ่อนคลายกลายเป็นตอบสนอง
ธนูยกยิ้มมุมปากเขารู้แล้วว่าจะสัมผัสเธอได้ยังไง..
Guest
