หมอเถื่อน

Valentine Day

" พวกแกแน่ใจนะวิธีนี้มันจะเวิร์ค "

" ชัวร์ที่สุดจ้า "

" แล้วถ้ามันไม่เวิร์คล่ะ "

" ก็แดกแห้วไง ไม่เห็นยาก "

" แล้วถ้า....... "

" พอๆๆๆ แกจะไปตอนนี้หรือแกจะไปตอนไหนก็ห้ามเปลี่ยนใจนะยัยใบหม่อน คนแพ้ก็ต้องทำตามคำสั่งของคนชนะเข้าใจ นู้นๆๆ พี่องศามาแล้ว "

พรึ่บ ! !

แล้วฉันก็ไปรีบกระโดดหันหลังกลับอีกทางในทันทีบ้าชะมัดพวกมันกำลังยุยงให้ฉันจีบผู้ชาย แถมครั้งแรกก็ได้เชื่อพวกมันซะด้วย แต่พอเอาเข้าจริงฉันก็รู้สึกปอดแหก ไม่น่าแพ้พนันเพื่อนบ้าพวกนี้เลย

" ใบหม่อน รีบไปดิชักช้า เดี๋ยวก็ไม่ทันเข้าแลปวิชาต่อไปหรอก " มะนาว ขยันขยอขอให้ฉันที่กำลังเกาะที่ชั้นวางหนังสือไว้แน่นเพราะ โรส เพื่อนของฉันพยายามดึงแขนฉันออกไปด้านนอก ให้ได้

" ยัยใบหม่อน ออกมาเดี๋ยวนี้โว้ย แกแพ้พนันพวกฉันเอง แค่เอาช็อคโกแลตที่ซื้อมาไปให้ พี่องศา มันจะยากอะไร " โรสเอ่ยขึ้นขณะที่พยายามดึงแขนเพื่อนออกจากชั้นวางหนังสือ

" ทำไมพวกแกไม่ทำเองวะ "

" แกแพ้พนันพวกฉันเองไหมล่ะ!! "

" ทำอย่างอื่นแทนไม่ได้หรือไง "

" ไม่ได้!!!! "

" ประสานเสียงเลยนะ "

" เออ "

" ถ้าเขาไม่อยากได้ โยนทิ้งละ " ใบหม่อนพยายามพูดเพื่อหาเหตุผลมาให้ตัวเธอรอดในการเอาช็อกโกแลตไปให้พี่องศาหรือเดือนคณะแพทย์ศาสตร์ หนุ่มฮอตประจำมหาลัยแห่งนี้

" เขาไม่เสียมารยาทเหมือนแกหรอก "

"เอ้า!! ใครจะไปรู้ล่ะ เห็นหน้าหล่อๆอาจปากหมาก็ได้ "

" เขาไม่ทำหรอกยังไงซะเขาก็ต้องรับตามมารยาท " ใบหม่อนคิดในใจ ต้องรู้สึกดีกับคำพูดของพวกมันไหม

ฉันยืนมองกล่องช็อกโกแลตกล่องเล็กๆที่วางอยู่บนโต๊ะเพราะยังคงลังเลที่จะเอาไปให้ยังไงดีวะ แล้วถ้าเอาให้แฟนคลับหรือคนที่แอบชอบรุ่นพี่จะมารุมประชาทัณฑ์ฉันไหม ยิ่งเป็นหนุ่มหล่อซะด้วยคนดังของมหาลัยกับลูกเป็ดขี้เหร่ อย่างฉันที่เสนอหน้าเอาช็อกโกแลตไปให้เขาเพื่อบอกว่าแพ้พนันเลยต้องทำอย่างนี้หรอตลกชะมัด

" มานู้นแล้ว รุ่นพี่มาแล้วยัยใบหม่อน "

" สู้ๆๆ มึงพวกกูไปละ "

" เห้ย!! พวกแกจะไปไหน อยู่เป็นเพื่อนกันก่อนนนนนนน " ใช่ยังพูดไม่ทันจบเพื่อนตัวดีทั้งสองของฉัน ก็หายตัวไปอีกแล้วอย่างกับนัดกันไว้

" เอาก็เอาว่ะ " ฉันพูดในใจพร้อมกับ นับ หนึ่งถึงสาม แล้วเดินไปยังกลุ่มพวกพี่องศา ที่กำลังเดินไปนั่งยังริ่มห้องหนังสือ ของมหาลัย

" พี่องศา ค่ะ " ใช่ฉันเองใบหม่อนคนกล้าเดินมาเรียกพร้อมกับยืนข้าง โต๊ะที่พวกรุ่นพี่แพทย์ปี 4 นั่งอยู่ เป็นกลุ่มใหญ่เพื่อนของ พี่องศานี้มันรวมเดือน มหาวิทยาลัยเลยหรือหล่อกันชะมัด

" ว่า ? "

" คือ ใบหม่อนเอาช็อคโกแลตมาให้ค่ะ " กรี๊ดดดดดด ฉันพูดออกไปแล้วใจเต้นเป็นบ้าเลย ครั้งแรกครั้งเดียวจริงๆๆที่จะทำแบบนี้

" ขอบคุณนะ "

" คะ....ค่ะ " แค่นี้จริงๆ หรอไม่ถามฉันหน่อยหรือไง ว่าเอามาให้ทำไม

" น้องคงเป็นคนที่แอบชอบไอ้องศา อีกคนสินะ มึงนี้เสน่ห์แรงจริงว่ะฮ่าๆๆ " หนึ่งในเพื่อนของรุ่นพี่องศาพูดขึ้นพร้อมกับมองมาที่ฉันสายตาแบบแปลกๆหรือว่าฉันคิดไปเองนะ

" แค่นี้ใช่ไหม "

" ค่ะ งั้นขอตัวก่อนนะคะ " ฉันที่ยืนงงอยู่นาน ก็พูดขึ้นแล้วเดินหันหลังออกไป จากตรงนี้ในทันที แต่ยังไม่ทันได้เดินออกไปไกลเธอก็ได้ยินเสียงของคนพูดกันเป็นชายหนึ่งในกลุ่มนั้นเอ่ยขึ้น

" ไอ้องศา มึงทิ้งทำไม น้องอุตส่าห์เอามาให้มึง วันวาเลนไทน์เลยนะ "

" กูไม่ชอบช็อคโกแลต "

ใบหม่อนได้แต่หยุดเดินแล้วยิ้มที่มุมปาก หึ! กะเอาไว้แล้วเชี่ยว ผู้ชายหน้าตาหล่อต้องหยิ่งและปากหมา ชอบทำร้ายความรู้สึกคนอื่น สุดท้ายช็อกโกแลตของฉัน ก็ถูกทิ้งเป็นหมันในถังขยะ กล้าทิ้งของฉันได้ยังไง หึย!! ไม่รักษาน้ำใจเอาซะเลย คอยดูนะ ไอ้พี่หมอเถื่อน ฉันจะทำให้พี่รักฉันจนทิ้งฉันไม่ได้ลงเลย

ใบหม่อน พรพิชญ์ญาภา พิมพ์พิสูจน์ไพศาล

นักศึกษามหาวิทยาลัย SR คณะนิเทศศาสตร์ ภาคอินเตอร์

องศา ศิลา เวชวิริยฐาน นักศึกษามหาวิทยาลัย SR คณะแพทยศาสตร์