ลิปกรณ์ (ลิป) อายุ 28 ปี
หนุ่มมากความสามารถ หล่อ รวย เบ้าหน้าฟ้าประทาน ปากร้ายเป็นที่หนึ่ง ชายในฝันที่สาวๆหลายคนอยากได้มาครอบครอง
ปุณภา (ปุณ) อายุ 21 ปี
นักศึกษาสาววัยใส ที่ในใจมีเพียงพี่ลิปคนเดียวไม่เคยเปลี่ยนแปลง นิสัยน่ารักมองโลกในแง่ดีจนบางครั้งโดนคนเอาเปรียบอยู่บ่อยครั้ง
******************************
บางส่วน
“ฉันจะยกหนี้ทั้งหมดให้เธอ...”
ใบหน้ามนดูสว่างขึ้นทันตา ดวงตากลมเป็นประกายมองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรดีๆถ้อยคำต่อมาของเขา...ได้กลบฝังเธอลงดินตามเดิม ไม่หน่ำซ้ำยังใช้เท้าขยี้หัวใจหมองให้ต้องตายทั้งเป็น
“แต่มีเงื่อนไขคือ เธอต้องเป็นเมีย ‘เก็บ’ ฉันสามเดือน”
“แล้วถ้าปุณไม่ยอม....”
“เธอยอมแน่ปุณ อย่าเสียเวลาถาม หรือเธอจะให้เรื่องของเราถึงหูคุณป้ากานต์ของเธอ”
ได้ทีก็ขู่เอาๆ ดวงตากลมโตแดงก่ำมองคนเห็นแก่ตัวตรงหน้าอย่างน้อยใจ
“สามเดือนแน่นะคะ”
“อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยหน่า ความจริงฉันเป็นคนเบื่อง่ายเห็นว่าเธอสดใหม่เท่านั้นแหละเลยคิดเผื่อไว้ !!บางทีอาจจะเร็วกว่านั้น โอเคหรือเปล่า”
ปุณภาเจ็บจุกกับถ้อยคำเอื้อนเอ่ยราวกับตอนนี้กำลังเจรจาต่อรองซื้อขาย...'ของ'
“คุณลิปเห็นปุณเป็นได้แค่นั้นจริงๆเหรอค่ะ” เป็นมากกว่านั้นไม่ได้เหรอ ปุณภามองภาพตรงหน้าพล่าเลือนก่อนจะยกมือปัดหยาดน้ำตาที่ล่วงหล่นประจานความอ่อนแอ
“แล้วเธออยากเป็นอะไร 'เป็นเมีย?' อย่าหวังสูงไปหน่อยเลยปุณภา ฉันให้เธอได้มากสุดเท่านี้..ดีแค่ไหนแล้วค่าตัวเธอแพงกว่าเจ้าสาวหลายคนอีกนะ”
“แต่ปุณไม่เคยต้องการ” น้ำเสียตัดพ้อราวเสียงกระซิบดังรอดผ่านริมฝีปากสั่น ความอดกลั้นสิ้นสุดลงแล้วเธออยากตะโกนบอกเขาว่าเธอไม่เคยต้องการเงินมากมายนั้นเลยแม่แต่บาทเดียว สิ่งที่เธอต้องการนั้นมีเพียงใจดำๆของคนยื่นตรงหน้านี่ต่างหาก เขาให้เธอไม่ได้หรือ ต้องทำอย่างไรถึงจะได้มันมา
ลิปกรณ์หน้าเครียดเขาไม่ชอบเห็นน้ำตาหญิงสาว
“อย่ามากเรื่องน่ะปุณ ฉันไม่ใช่คนดีอะไรเธอก็รู้..เช็ดน้ำตาซะแล้วออกมากินข้าว”
หมับ!!!
“สามเดือน ฮึก ถ้าสามเดือนปุณทำให้คุณลิปเปลี่ยนมามองปุณใหม่ได้ คุณลิปจะให้โอกาสปุณได้มั้ยค่ะ”
ลิปกรณ์หันมามองหน้าปุณภาเต็มตา เขาไม่เคยคิดรังเกียจหญิงสาวเลยตั้งแต่ต้น แต่เขามีคนที่รักอยู่แล้วและรู้ตัวว่าไม่ควรทำอย่างนี้กับหญิงคนรักและปุณภา แต่เขาเองก็หาเหตุผลของการกระทำตัวเองไม่ได้ จะบอกว่าชอบปุณภามั้ยมันก็ใช่ ไม่งั้นคงไม่ผูกมัดเธอไว้แบบนี้ แต่ถ้าถามต่อว่ารักมั้ย เขากล้าตอบตรงๆเลยว่า ‘ไม่’
“มันยากหน่อยนะ เธอเองก็รู้ว่าอีกไม่นานเมย์ก็ต้องกลับมา ในเมื่อเธอขอเอง...ก็ต้องยอมรับคำตอบให้ได้ถ้าเวลานั้นมาถึง”
ปุณภาพยักหน้าทั้งน้ำตา สงสารตัวเองที่ต้องมาเจอเรื่องราวเจ็บปวดแบบนี้ แต่ในเมื่อมันมาถึงตรงจุดนี้แล้วเธอสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาไปหมดทั้งกายและใจงั้นขอลองเสี่ยงดูสักตั้งว่าเกมส์รักครั้งนี้เธอจะได้อะไรกลับคืนมาบ้าง แม้จะต้องแลกมันมาด้วยความเจ็บปวด..เธอก็ยอม
*****เรื่องวุ่นๆชลมุนรักของเขาและเธอจะเป็นเช่นไร จะวุ่นวายดราม่าน้ำตาเล็ดเรื่องราวจะนำพาทั้งสองลงเอยกันหรือไม่....โปรดติดตามใน*******
ซาตานร้ายบงการรัก
เขียนโดย
นามปากกา อัณยา
Guest
