The Princess Ice ละลายใจเจ้าชายน้ำแข็ง

The Princess Ice บทนำ

บ้าน มิคาล์แอล

สวัสดีทุกคนเรามาทำความรู้จักกันดีกว่า ฉันมีชื่อว่า ไคล์ล่า มิคาล์แอล เป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านหลังนี้

เป็นบ้านที่หลังใหญ่มากแล้วก็เหงามากด้วย เพราะว่าฉันเป็นลูกคนเดียว

ป๊ากับม๊าก็ไม่ค่อยอยู่บ้านพวกท่านทำงานอยู่ที่ต่างประเทศแล้วก็ทิ้งฉันไว้ที่บ้านหลังใหญ่นี้คนเดียว เห้อ พูดแล้วเศร้าแต่

ช่างเถอะฉันชินแล้ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"คุณหนูครับคุณท่านโทรมาครับ" อ๋อนี่เสียงพ่อบ้านของฉันเอง เวลาแดดดี้โทรมาทีไรต้องมีเรื่องมาให้ฉันปวดหัวทุกทีเลย

"โอเคคร้าาา" แล้วฉันก็ต้องหอบสังขารลงมารับโทรศัพท์เสด็จพ่อข้างล่าง

" เฮลโล ว่ายังไงคะป๊ามีปัญหาอะไรเอ่ย" การกวนพ่อที่จริงจังทุกเรื่องเป็นเรื่องสนุกของฉันล่ะ555

" ปัญหาหน่ะไม่มีหรอก มีแต่ข่าวดีอยากฟังมั้ย " ไม่มีข่าวดีจากปากพ่อฉันหรอก เชื่อฉันสิ

" อยากสิค่ะ อยากรู้ข่าวดีของป๊ามากๆเลยค่ะ" ขอให้เป็นข่าวดีจริงๆเถอะ

" ตั้งใจฟังนะ " ป๊าเงียบเสียงไปแล้วพูดต่อ

" โถ่ว เร็วๆสิป๊าหนูรอนานมากๆแล้วเนี้ย " ลุ้นมากประหนึ่งว่าลุ้นมิสยูนิเวิร์ส

" อยู่คนเดียวเหงาใช่มั้ย " ป๊าต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ฉันลุ้นจนไม่อยากรู้ล่ะ

" ป๊าเอาเนื้อไม่เอาน้ำ " ถามมาได้เป็นใครก็ต้องเหงาป่ะ อยู่บ้านคนเดียวหลังใหญ่ขนาดนี้แถมต้อง

เรียนอยู่แต่ที่บ้านอีกไปไหนก็ไม่ได้ไป(ขอพื้นที่ระบายหน่อย)

" ป๊าจะให้ไปเรียนที่เมืองไทย อยากมีเพื่อนไม่ใช่หรอ " หื้มมมมมมล้านตัว น้ำตาจะไหลนี่ฉันจะไม่ต้องอยู่คนเดียวแล้ว

ใช่มั้ยฉันจะมีเพื่อนแล้ว

" ป๊าพูดจริงใช่มั้ยคะ ป๊าจะให้หนูไปเรียนแบบคนอื่นได้แล้วหรอ หนูไม่ต้องเรียนอยู่แต่ที่บ้านแล้วใช่มั้ย " ในที่สุดฉันก็จะได้

ไปเจอโลกกว้างสักทีน้ำตาจะไหล

" ป๊าพูดจริงสิ ป๊าส่งเอกสารจัดการเรื่องที่เรียนให้แล้วอาทิตย์หน้าหนูเดินทางได้เลย " ในที่สุดฉันก็จะได้อิสระจากบ้านหลังใหญ่นี่ซะที

" แต่หนูต้องไปอยู่ที่ที่ป๊าเตรียมให้นะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด แล้วป๊าจะส่งที่อยู่ไปให้แค่นี้นะป๊าต้องทำงานแล้ว " ทำไมฉันรู้สึกเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเลยนะ แต่ช่างเถอะยังไงก็คงจะดีกว่าอยู่คนเดียวที่นี่แหละ

" รักป๊านะคะ " เห้อป๊าว่างสายไปล่ะ กลับไปเล่นเกมส์ต่อดีกว่า

หนึ่งอาทิตย์ ผ่านไป

     สนามบินประเทศไทย

ในที่สุดก็ถึงซะทีเหนื่อยชะมัดเลย แต่นี่ฉันก็ถึงได้สักพักแล้วนะไหนล่ะคนที่ป๊าให้มารับ

" ใช่คุณหนูไคล์ล่ามั้ยครับ " มีเสียงมาจากด้านหลังพอหันกลับมาก็เจอกับผู้ชายรูปร่างดูมีอายุหน่อย เหมือนคุณพ่อบ้านเลย

" อ๋อ ใช่ค่ะฉันไคล์ล่า แล้วคุณ? " คนนี้น่าจะเป็นคนที่ป๊าบอก

" ผมศรันครับ คือคนที่คุณมิคาล์แอลให้มารับ " นั่นไงใช่จริงด้วยคนที่ป๊าให้มารับหน้าตาก็น่าไว้ใจอยู่

" เชิญทางนี้ครับ " แล้วฉันก็เดิมตามคุณพ่อบ้านนี่ไปจนถึงรถลีมูซีนที่มีรูปทรงคล้ายๆรถตู้น่ะ พอนึกภาพออกมั้ย

คฤหาสน์ JL

ในที่สุดก็ถึงซักทีระหว่างทางที่มาฉันก็ได้รู้ว่าที่นี่คือบ้านของเพื่อนป๊าซึ่งเป็นเพื่อสนิทมากๆของป๊าตอนที่อยู่ไทย

แล้วก็คุณปู่ของบ้านนี้ก้เป็นเพื่อนของคุณปู่ฉันอีกด้วย ป๊าส่งฉันให้มาอยู่ที่นี่

ป๊าไม่อยากให้ฉันไปอยู่คอนโดคนเดียวกลัวลำบาก คุณหนูไปอีก

" เชิญด้านในครับทุกคนรออยู่ " หื้มใหญ่กว่าบ้านฉันอีกนะเนี้ยระหว่างทางเข้าบ้านก็มีทั้งเมดทั้งบอร์ดี้การ์ดยืนรอรับอย่างกะคฤหาสน์มาเฟียแหนะ

สวัสดีค่ะนักเขียนมีนามปากกาว่า ทวิตตี้นะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่แต่งติชมได้นะ

แต่งเรื่องแรกแต่ก็อ่านมาเยอะอยู่เหมือนกันพออ่านเยอะๆแล้วชอบคิดพล็อตเรื่องเลยลองแต่งไว้อ่านดู

ฝากนิยายของนักเขียนคนนี้ด้วยนร้า ชอบไม่ชอบยังไงบอกกันได้นะนักเขียนพร้อมปรับปรุง// ยกมือไหว้งามๆหนึ่งที