บุพเพร้ายแสนรัก

ขอสงวนสิทธิ์

ห้ามดัดแปลง ทำซ้ำ หรือกระทำใดๆ

โดยไม่ได้รับอนุญาต

มิเช่นนั้นจะถือว่ามีความผิด

ตามกฎหมาย

พระเอกก็จะแบบปากร้ายหน่อยๆ

หวานหนักๆ และอ่อยแบบไม่เบา

เป็นเจ้าของผับอารมณ์

ผู้ชายสีเทาอ่ะค่ะ

นางเอกนิ่งแบบไหนล่ะ

หน้านิ่ง อาการนิ่ง

แต่มาหวั่นไหวตรงอีพระเอกเนี่ยแหละ

นิยายเรื่องนี้ออกหน่วงๆ

แต่ไม่หนักไม่มาม่านะจ๊ะ

เป็นกำลังใจให้ไรต์คนสวยด้วยนะ

ไม่งั้นไม่แต่ง 55555

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจาก

จินตนาการของผู้เขียน

มิได้ต้องการพาดพิงถึงสิ่งใด

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ลงตอนแรก 01/12/61

สิ้นสุดการลง ...

รวมทั้งสิ้นจำนวน ...

ฝากเพจ+ฝากนิยาย ด้วยค่าาา

บ้าบอยอ...รัก

รันเวย์

www.mebmarket.com

ชอบมาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น...แล้วเขากับเธอจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันไหม“สนุกมั้ยครับวันนี้” เขาถามเมื่อรถเคลื่อนตัวมาถึงที่หน้าบ้าน“มากเลยค่ะ” เธอยิ้มสดใสให้เขา “งั้นวันหลังผมพาไปอีกนะ” ปิ่นฉัตรเบือนหน้าหลบ หัวใจเต้นเร็วจนน่ากลัว เธอไม่รู้ว่าเขาจะทำน้ำเสียงและสายตาออดอ้อนทำไมแต่มันทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย!เธอกำลังเขิน!“เป้ยขอตัวนะคะ ขอบคุณสำหรับวันนี้” เธอพูดรัวเร็วเสร็จแล้วก็ลงจากรถทันทีโดยไม่หันกลับไปมองคนที่ยิ้มกว้างอย่างชอบใจ“วันนี้แฟนคุณไม่โทร.มาเลยหรือครับ” “มีอะไรเหรอคะ” “คุณไม่ได้ไปไหนกับเขาบ่อยๆ หรือ แฟนกันไม่คิดถึงกันบ้างหรือไง” “ช่วงนี้บริษัทพี่ซีมีงานเยอะมากค่ะ พี่ซีจะโทร.มาคุยช่วงหัวค่ำ”เขายกยิ้มเมื่อคิดไปถึงคำพูดของอีกฝ่ายตอนอยู่ที่ตลาดน้ำ เธอดูไม่มั่นใจในตอนที่พูดแถมยังไม่กล้าสบตาเขาอีกต่างหากอาจเพราะเธอไม่มีโมเม้นต์อย่างคนรักกันบ่อยๆ จึงไม่รู้จะพูดออกมายังไงแต่เอาเถอะแค่นี้เขาก็มีความสุขแล้ว เพราะคนที่ชื่อพีรวัฒน์ก็คงเป็นได้แค่ ‘พี่’ เท่านั้น!======================================================ไรต์อ่อนไหว ขอคำบอกกล่าวสุภาพนะคะ อ่านได้เพลินๆ ไม่หวือหวากดดูตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ...ปรารถนาดีน้องอาทิตย์

บ้าบอยอ...รัก

รันเวย์

www.mebmarket.com

ชอบมาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น...แล้วเขากับเธอจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันไหม“สนุกมั้ยครับวันนี้” เขาถามเมื่อรถเคลื่อนตัวมาถึงที่หน้าบ้าน“มากเลยค่ะ” เธอยิ้มสดใสให้เขา “งั้นวันหลังผมพาไปอีกนะ” ปิ่นฉัตรเบือนหน้าหลบ หัวใจเต้นเร็วจนน่ากลัว เธอไม่รู้ว่าเขาจะทำน้ำเสียงและสายตาออดอ้อนทำไมแต่มันทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย!เธอกำลังเขิน!“เป้ยขอตัวนะคะ ขอบคุณสำหรับวันนี้” เธอพูดรัวเร็วเสร็จแล้วก็ลงจากรถทันทีโดยไม่หันกลับไปมองคนที่ยิ้มกว้างอย่างชอบใจ“วันนี้แฟนคุณไม่โทร.มาเลยหรือครับ” “มีอะไรเหรอคะ” “คุณไม่ได้ไปไหนกับเขาบ่อยๆ หรือ แฟนกันไม่คิดถึงกันบ้างหรือไง” “ช่วงนี้บริษัทพี่ซีมีงานเยอะมากค่ะ พี่ซีจะโทร.มาคุยช่วงหัวค่ำ”เขายกยิ้มเมื่อคิดไปถึงคำพูดของอีกฝ่ายตอนอยู่ที่ตลาดน้ำ เธอดูไม่มั่นใจในตอนที่พูดแถมยังไม่กล้าสบตาเขาอีกต่างหากอาจเพราะเธอไม่มีโมเม้นต์อย่างคนรักกันบ่อยๆ จึงไม่รู้จะพูดออกมายังไงแต่เอาเถอะแค่นี้เขาก็มีความสุขแล้ว เพราะคนที่ชื่อพีรวัฒน์ก็คงเป็นได้แค่ ‘พี่’ เท่านั้น!======================================================ไรต์อ่อนไหว ขอคำบอกกล่าวสุภาพนะคะ อ่านได้เพลินๆ ไม่หวือหวากดดูตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ...ปรารถนาดีน้องอาทิตย์

นิยายของไรต์มีจัดโปรนะคะ

พิมพ์ น้องอาทิตย์ ที่เมพได้เลยค่าา

ฝากเรื่องใหม่ด้วยค่าาา

-Just Like ไม่ใช่คนนี้ [yaoi]

-My Dear พรหมลิขิตให้เจอ