“กูชื่อขอบฟ้ามึงจำคนผิดแล้ว”
“ฮ่า ฮ่า กูนึกไม่ถึงเลยว่าอดีตราชาอย่างมึง จะขี้ขลาดถึงกับเปลี่ยนชื่อ”
“นั้นซิในอดีตทำตัวเก่งนัก เจอไอ้ทอมหักหลังหน่อยกลายเป็นแมวแสนเชื่องเลยนะมึง” ผมกำมือแน่น อดทนไว้ฟ้า อดทนไว้
“กูไม่รู้จักพวกมึง ปล่อยแขนกู”
“ถ้ากูไม่ปล่อยแล้วมึงจะทำไม มึงจำได้ไหมว่ามึงทำอะไรกับพวกกูไว้ พวกกูเกือบเรียนไม่จบก็เพราะมึง” ผมพยายามเพ่งมองพวกมันตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่ตาผมจะเบิกกว้าง จำได้แล้ว ไอ้นี่มันคือไอ้เต้ ห้อง5/10 ที่ชอบพาพวกโดนเรียนไปมีเรื่องกับเด็กช่างกลแถวโรงเรียนเก่าผมนิ ไม่ผิดแน่น วันนี้จะซวยอะไรนักหน่าวะ เจอแต่พวกไม่อยากเจอ
“มึงไม่รู้จักพวกกูแล้วมึงรู้จักไอ้เดย์ไหม”
“..”
“ไอ้เดย์เพื่อนมึงที่ฆ่าตัวตายเพราะผู้ชายไม่เอาน่ะ รู้จักไหม”
คำเตือน
บุคคล สถานที่และเหตุการณ์ต่างๆในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของผู้แต่ง ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใดก็ขออภัยล่วงหน้า จะพยายามปรับปรุงงานเขียนให้ดียิ่งๆขึ้น
ปล. อ่านไปอาจรู้สึกงงมากถึงมากที่สุด โปรดทำใจก่อนอ่าน
Guest
