🚫อย่าเพิ่งกดอ่าน!! รีไรท์อยู่ค่ะ🚫

‼️รีไรท์อยู่ค่ะ อย่าเพิ่งกดอ่านนะคะ ไม่งั้นจะเสียเหรียญฟรี‼️

อุบัติรักคล้องใจ

รีไรท์ : 18 ธันวาคม 2568

จบ : xxxx

⚠️ ปกกำลังจ้างวาดอยู่ รอก่อนน้า😂 (ขอบคุณปกชั่วคราวจากแอคคุณ ponponpabi_18 ด้วยนะงับ🧡)

อุบัติเหตุที่พรากใครบางคนไปจากเรา และทิ้งไว้เพียงความโศกเศร้ากับความโดดเดี่ยวให้คนที่ยังอยู่ต้องแบกรับ มันช่างไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ ที่ความเศร้าเสียใจต้องมาตกอยู่กับคนคนเดียว

“ใบไผ่” เด็กหนุ่มในวัย 18 ปี เติบโตมาพร้อมกับรอยแผลในใจจากการสูญเสียพ่อและแม่ไปในอุบัติเหตุตั้งแต่เขายังเด็ก การสูญเสียในครั้งนั้นทำให้ใบไผ่ขาดที่พิงพึงและอนาคตดับวูบลงไปทันทีเมื่อไม่มีเสาหลักของบ้าน

แต่แล้วโลกที่เคยมืดมนกลับมาสว่างไสวได้อีกครั้งก็เพราะ “ป้ามณฑา” ญาติเพียงคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาประคองชีวิตของเขา จนเขาสามารถเติบโตมาได้เป็นอย่างดี และถึงแม้จะไม่ได้มีมากเท่าลูกหลานบ้านอื่นแต่เขาก็มีความสุขมาก

ชีวิตของเขากำลังผลิบานเหมือนชื่อ ความฝันที่จะเข้ามหาวิทยาลัยในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าอยู่ใกล้แค่เอื้อม ใบไผ่ตั้งใจว่าหากเรียนจบแล้ว เขาจะหางานที่เงินมาก ๆ เพื่อที่จะตอบแทนพระคุณของป้าที่เลี้ยงเขามา

แต่แล้ว…. โชคชะตาก็เล่นตลกกับชีวิตเขาเป็นครั้งที่สอง ป้าของเขาถูกรถชน และเสียชีวิตลงทันทีจากอุบัติเหตุในครั้งนั้น

ใบไผ่สูญเสียญาติคนสุดท้ายไป เหลือไว้เพียงแค่ตัวเขาที่ยืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางบาดแผลเดิม ๆ ที่ไม่มีวันหาย

ตอนนี้เขาไม่เหลือใครให้เรียกว่าครอบครัวได้อีกแล้ว แม้แต่ญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่… ก็จากเขาไปแล้ว

“ฮึก…ทำไมทุกคนถึงได้ทิ้งผมไปกันหมดเลยล่ะครับ ทำไมถึงไม่มีใครอยู่กับผมเลย”

เมื่อพ่อขับรถชนคนตาย ความรู้สึกผิดจึงกลายเป็นบาดแผลที่เกาะกุมหัวใจพ่อเขาอยู่ สุดท้ายพ่อของเขาจึงตัดสินใจรับเด็กที่เป็นญาติของผู้เสียชีวิตมาเลี้ยง หากเรื่องมันจบลงแค่นั้น ก็คงไม่มีใครเดือดร้อนอะไร

แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่อน คือการที่พ่อโยนเด็กคนนั้นมาให้เขาดูแลแทน แล้วแบบนี้เขาจะกลับไปใช้ชีวิตของตัวเองแบบปกติได้อย่างไรในเมื่อมี ‘ภาระ’ ที่ต้องคอยดูแล

“เวิ่นหาน” ชายหนุ่มวัย 27 ปี ลูกครึ่งไทย–จีน ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศจีนเป็นหลักเพราะธุรกิจที่ต้องรับผิดชอบ แม่ของเขาเสียชีวิตจากโรคร้ายตั้งแต่ยังเด็ก เหลือเพียงเขาและพ่อที่ต้องพึ่งพากันอยู่สองคน

การเติบโตมากับความสูญเสีย ทำให้เวิ่นหานไม่อยากเห็นตัวเองจมอยู่กับความเศร้าเหมือนที่พ่อเคยเป็น เขาจึงเลือกปิดหัวใจ ไม่ผูกพันกับใครจริงจัง ความสัมพันธ์แบบวันไนท์สแตนด์คือข้อจำกัดเดียวที่เขายอมให้ได้

เขาใช้ชีวิตตามใจตัวเองมาโดยตลอด จนกระทั่ง… พ่อส่งเด็กคนหนึ่งมาให้เขาดูแล เด็กคนนั้นทั้งน่ารำคาญและก็ดูเปราะบางในเวลาเดียวกัน

ถึงจะไม่ค่อยถูกชะตาเท่าไหร่ แต่เวิ่นหานก็ยังพอมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้าง เขาก็เลยไม่ได้ผลักไสอีกฝ่ายไปและเลือกทำตามที่พ่อขอ

“ใบไผ่: ทั้งหมดนี้ที่คุณทำดีกับผม เพราะแค่รู้สึกอยากชดใช้ให้เหรอครับ?”

“เวิ่นหาน: ใช่ ฉันทำเพราะอยากให้คุณพ่อสบายใจ ว่านายได้รับการดูแลอย่างดี”

“ใบไผ่: งั้นก็พอเถอะครับ ผมได้รับมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ผมจะไม่ขอรับอะไรจากครอบครัวคุณอีก”

-*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-* -*-*-*-*

⚠️Warning: นายเอกท้องได้ แต่ไม่ได้ตั้งครรภ์ในช่วงอายุที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนะคะ คุณนักอ่านสบายใจได้ค่า⚠️

📢 ไรท์ Talk: สวัสดีรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะคะ😊 ไรท์ได้ทำการรีไรท์นิยายเรื่องนี้ใหม่ มีการปรับเนื้อหา และเพิ่มตอนพิเศษค่ะ โดยจะมีการเปลี่ยนชื่อนายเอกและปรับคาเร็กเตอร์เล็กน้อย แต่ยังเป็นเส้นเรื่องเดิมค่ะ และมีการขยายเนื้อหาให้ละเอียดมากขึ้น

🫶🏻เหตุผลในการรีไรท์ เนื่องจากนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรก ๆ ที่ไรท์แต่งในช่วงที่เพิ่งเริ่มเป็นนักเขียนใหม่ๆ (น่าจะประมาณปี 2561) โดยส่วนตัวรู้สึกว่าเนื้อหาและตัวละครยังขาดความไหลลื่นในหลาย ๆ จุด เลยอยากปรับใหม่เพื่อให้คุ้มค่ากับทุกเหรียญและทุกกุญแจที่ได้รับการสนับสนุนจากคุณนักอ่านค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ🫶🏻

📲 ช่องทางการติดตาม

🔘 ธัญวลัย (Tunwalai) : นามปากกาซอ.ซี

🔘 รี้ดอะไร้ต์ (ReadAwrite) : นามปากกาซอ.ซี

🔘 TikTok : @seo.c_writer หรื้อจิ้มลิ้งค์ 👇🏻https://www.tiktok.com/@seo.c_writer?_t=ZS-8vPhf4pHqgk&_r=1