facebook-icon

กาสะลอง นักเขียนนิยายอีโรติก

ตอนที่ 24 ใครเสร็จใคร... ?

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 ใครเสร็จใคร... ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 ใครเสร็จใคร... ?
แบบอักษร

เปลวรีบยกขา ก้าวออกจากกางเกงที่กรอมข้อเท้าด้วยความรวดเร็ว

“รู้หรือเปล่าว่าผมต้องการคุณ อยากมีวันนี้กับคุณ อยากร่วมรักกับคุณตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น”

ความในใจถูกเผย เปลวสารภาพออกมาอย่างไม่อาย

มือใหญ่ของเขายึดรั้งขาข้างหนึ่งของเธอเอาไว้ ก่อนจะสอดท่อนแขนกำยำเข้ารองที่ใต้ข้อพับระหว่างขาและเข่า ยกง้างจนเข่าข้างหนึ่งของเธอถูกดันขึ้นไปเบียดกับทรวงอกอวบใหญ่ของตัวเอง

แลเห็นหนั่นเนื้อปลิ้นไปปลิ้นมา

มือข้างหนึ่งของหญิงสาวกระหวัดวงแขนไปคล้องรอบลำคอบึนหนาของเปลวอย่างรู้จังหวะ ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปโอบรั้งต้นไม้เอาไว้แน่นด้วยกรงเล็บที่จิกลึกลงถึงเปลือกของมัน

ความสูงใหญ่กว่าทำให้เปลวต้องยวบย่อลงเล็กน้อย ก่อนจะใช้อีกมือช้อนรั้งบั้นท้ายหล่อน กระเสือกสะโพกเข้าหาพูเนื้อตรงหน้า  เพียงเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย ก็เสยสวนท่อนลำรักที่ระอุร้อนราวกับดุ้นเหล็กเผาไฟ ละเลียดลึกเข้าสู่พูเนื้อเบียดแน่นเบื้องหน้า ที่เผยอรออย่างรู้จังหวะ

“โฮววววว...”

หญิงสาวส่งเสียงร้องคล้ายคำราม ในยามที่เยื่อใยบางๆกลางรอยแยกถูกแทนที่ด้วยท่อนลำรักร้อน ใบหน้าสวยหวานส่ายสะบัดไปมา กัดฟันกรอด จนเสียงครางปนคำรามเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเผยออ้า

ริมฝีปากพะงาบขึ้นสูดออกซิเจนเหมือนคนที่กำลังขาดอากายหายใจ ในอนุสติจดจ่ออยู่กับตัวตนของเขาที่กำลังละเลียดลึก…รู้สึกถึงการเดินทางของมันที่กำลังผ่านเข้าไปในตัวเธอ ในวินาทีที่ผนังเนื้อแห่งความรู้สึกของหล่อนกำลังถูกเสียดสีด้วยเนื้อของเขา

“โอววววว…”

เสียงโอดครวญเพราะความสุขที่พริมได้รับ ดังลั่นขึ้นราวกับว่าชีวิตของเธอห่างหายจากสัมผัสนี้มานานแสนนาน อีกนัยคือเธอไม่เคยได้สัมผัสกับมันมาก่อนเลยในชีวิต

สองมือของหล่อนโอบแผ่นหลังชื้นลื่นไปด้วยเหงือของเขาเอาไว้แน่น ทุกครั้งที่เผยอริมฝีปากครวญคราง เธอพยายามซุกซ่อนคมเขี้ยวเป็นระยะๆ จากสายตาของเขา

ใบหน้าสวยส่ายสะบัด กัดฟัน กับความสุขล้น ในจังหวะที่ชายหนุ่มเติมเต็มเข้าไปล้ำลึกด้วยแรงส่งจากสะโพกสอบที่แน่นไปด้วยมัดเนื้อ และบั้นท้ายที่เสยสวนเข้าใส่อย่างได้จังหวะ ในวินาทีรักที่ไร้ความปราณี…ปล่อยให้เนื้อกระทบเนื้อดำเนินไปอย่างทรมาน…เนิบนาบ เนิ่นนาน จนหนำใจ

“ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหมครับ…พริม?”

ขณะที่กำลังสับสนและเต็มไปด้วยความสงสัย คนที่กำลังเหวี่ยงบั้นท้ายเข้าใส่จึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหอบโหย

หญิงสาวได้แต่พริ้มตา สีหน้าคล้อยเคลิ้มกับจังหวะที่กำลังเติมเต็มมันเข้าด้วยกัน

ชายหนุ่มค่อยๆถอยถอนมันออกมาเบาๆ

หญิงสาวใจหายวาบ…เมื่อความต่อเนื่องสะดุดลงในวินาทีสั้นๆ หล่อนรีบส่งสายตาวิงวอน…ทรมาน เปลวจึงเขย่งปลายเท้าเพื่อแค่นเข้าไปอีกครั้ง เสยสวนมันเข้าไปสู่ใจกลางกลีบบุปผาชุ่มลื่น รูดรัดจนสุดลำรัก

“โอ๊ะ!...”

เสียงนั้นเล็ดลอดออกมาจากไรฟันกัดกรอดของหล่อน

มองดูเขาถอนท่อนลำรักที่ผงาดกล้า ออกมากลั้นเกร็งจนแลเห็นหยาดน้ำ ปริ่มน้อยๆ ย้อยเยิ้มอยู่ที่ส่วนปลาย

หล่อนก้มมองดูมันชำแรก แทรกสวนเข้าใส่กลีบบุปผาที่พยายามโอบรัดตัวตนของเขาจนสุดลิ่มลำ

“อืย…” หล่อนกัดฟัน เขายิ่งบดเน้น

แนบสนิทจนรับรู้ได้จากแพรขนสีดำที่โคนลำของเขา กำลังเสียดสีกันกับแพรไหมสีดำระยับที่ร่อนรับไปตามจังหวะขยับบั้นท้ายของชายหนุ่มที่กระทั้นกระแทก แลกน้ำแลกเนื้อกันสนั่นไพร

เสียงแกรกกรากจากปลายเท้าของเปลวที่ขยับยก และยวบลงเหยียบใบไม้แห้งกรอบที่กองอยู่ใต้ฝ่าเท้า ดังเป็นจังหวะ สม่ำเสมอ ตามแรงส่งจากบั้นท้ายกระแทกกระทั้น ที่ควบคุมความหนักเบาเท่าๆกัน แต่บางครั้งก็รุนแรงจนแผ่นหลังเปลือยล่อนของหล่อนกระแทกเข้ากับลำต้นขรุขระของต้นไม้ด้วยความลืมตัว

น้ำหนักจากร่างกายของเปลวที่ถ่ายเทไปสู่เรือนร่างที่กำลังร่อนรับของเธอ สะท้านสะเทือนไปถึงยอดไม้ บางใบที่แห้งคาต้นมานาน ถึงกับต้องปลิดปลิว ดอกใบร่วงหล่นลงตามแรงกระทำของเขา

นกตัวน้อยที่ซุ่มซ่อนหลับนอนอยู่ตามกิ่งก้านของต้นไม้ กระพือปีกเบาๆ ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ บินหนีเสียงครวญครางจากริมฝีปากของหญิงสาวที่ดังลั่นไปรบกวนการหลับนอนของมัน

เปลวรู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า รวยรินมากับกระแสลมอ่อนๆ เจือเคล้ากับกลิ่นผิวกายอุ่น กลิ่นสวาทหอมกรุ่นอยู่ที่ปลายจมูกของตน ขณะกำลังจูบไซร้ เหมือนไม่รู้จักคำว่าอิ่มเอมในสัมผัสรสของกันและกัน

ในจังหวะที่ความสุขกำลังแผ่ซ่านไปสู่ทุกอณูเซลล์ของเธอและเขา ในวินาทีที่ร่างกายกำลังสะเทิ้มสะท้าน ในอนุสติที่กำลังจะแตกซ่าน กระแสความรู้สึกในระดับวิญญาณจากแหล่งอื่น…กำลังส่งสารมาถึงหญิงสาว

‘เธอมาเพื่อฆ่า…อย่ามัวเสียเวลาให้กับหลุมพรางแห่งเสน่หา อย่าให้ความปรารถนาในร่างกายแห่งบุรุษเพศมีอำนาจเหนือเธอ…ฆ่ามันๆๆๆ’

หญิงสาวเตือนตัวเองอยู่ในใจอย่างสับสน

‘ในวินาทีที่กายใจเหมือนไม่ใช่ของเธอ’

มือเรียวที่โอบรั้งลำคอบึนหนาของชายหนุ่มเอาไว้ ค่อยๆคลายออกช้าๆ เหมือนคนที่ตกอยู่ในห้วงความสับสน

ในสถานการณ์ที่เธอต้องตัดสินใจ!!!

มือมนุษย์ที่เห็นอยู่นั้น…กำลังเปลี่ยนไปเป็นอุ้งเท้าของเสือ เหมือนภาพที่ซ้อนสลับ กลับไปกลับมาอย่างสับสน กงเล็บคมวาว ยาวโง้ง กางออกจนสุดอุ้งเท้า

ปลายอันแหลมคมของมันพร้อมที่จะปลิดวิญญาณ!!!

ชายหนุ่มไม่อาจมองเห็นกงเล็บที่คลี่กางอยู่ด้านหลังลำคอ กงเล็บที่พร้อมจะปลิดวิญญาณ ไม่อาจรู้เลยว่าความตายกำลังเฉียดเข้ามาใกล้ เพราะใบหน้าครึ้มเคราของเขายังคงซุกไซร้อยู่ที่เต้าทรวงของเธอด้วยความหลงใหลมิรู้หน่าย

เสี้ยววินาทีสั้นๆที่แทบกลั้นหายใจ…!!!

ในวินาทีที่กงเล็บจากอุ้งเท้าขนาดใหญ่นั้นกำลังจะตะปบลงข้างลำคอ เปลวก็ส่งแรงกระแทกกระทั้นอันหน่วงหนักจากบั้นท้าย ส่งท่อนลำรักละเลียดลึกเข้าสู่กลีบเนื้อที่กำลังบดเบียดเสียดสี ระเบิดความเสียวซ่านระลอกใหญ่เข้าสู่กระแสความรู้สึก เสียววาบปลาบลึก แทรกซึมไปทุกสรรพางค์ แผ่นหลังของหญิงสาวลอยร่อนไปกระแทกกับลำต้นของไม้ใหญ่เต็มแรงอีกครั้ง

(ฝากเม้นทักทายกันบ้างนะครับ... จะได้มีกำลังใจ Up ขอบคุณที่ติดตามอ่านนิยายแปลกๆ ของนักเขียนเพี้ยนๆ คนนี้)

(ฝากอีบุ๊ค "มาลี 14" ด้วยนะครับ ที่ MEB ครับ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว