facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

EP.13 // เคลียร์ใจ

ชื่อตอน : EP.13 // เคลียร์ใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.9k

ความคิดเห็น : 139

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2560 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13 // เคลียร์ใจ
แบบอักษร

EP 13


"อืมมมม~" แสงแดดอ่อนๆยามเช้าปลุกสองร่างที่กำลังนอนกอดก่ายกันด้วยร่างกายเปลือยเปล่าให้ตื่นขึ้นช้าๆ ดาหลายกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเล็กน้อยพร้อมกับปิดปากหาววอดๆด้วยความง่วงเพราะเมื่อคืนเล่นบทรักกันซะหลายชั่วโมง หันมองคนข้างๆก็กำลังขยับตัวคล้ายจะตื่น แต่วงแขนแกร่งกลับไม่ยอมปล่อยเธอออกจากอ้อมกอด


"อื้อ~ มอนิ่งค่ะที่รัก~" จอห์นลืมตาขึ้นมาข้างเดียวพร้อมเอ่ยทักทายคนรักด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดาหลาอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปจุ้บที่ปลายจมูกโด่งของอีกคนเบาๆ 


"วันนี้ให้พี่ไปด้วยไหม เผื่อหนูไม่ไหวจะได้กลับเลย" วันนี้ตัวเล็กของเขาจะไปเรียนแล้ว จอห์นอยากตามไปดูแลด้วย แต่ก็กลัวตัวเล็กจะอึดอัด


"ไม่เป็นไรค่ะ หนูหายแล้วนะ จอห์นนอนพักผ่อนเถอะ" เอ่ยบอกพร้อมกับรอยยิ้มสดใส ตอนนี้จอห์นได้พักแบบเต็มที่เพราะเคลียร์งานที่รัสเซียเสร็จเรียบร้อยแล้ว อีกประมาณสักหนึ่งอาทิตย์ก็คงกลับไปช่วยงานนิคต่อ เพราะคาเวียร์และเมริสายังคงอยู่ที่ออสเตรเลีย


"อืม แบบนั้นก็ได้ครับ" เพราะรักมากจอห์นจึงเลือกที่จะเชื่อใจเธอมากขึ้น เขาปรับเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างเพื่อเธอและเพื่อตัวเองด้วย มันไม่ใช่การปรับเปลี่ยนที่ฝืนตัวเอง เพราะเขาทำมันแล้วมีความสุขดี ซ้ำยังได้คนรักกลับมาอยู่ข้างๆอีก



- มหาวิทยาลัย -

"เลิกเรียนแล้วพี่จะมารับนะ ห้ามมองผู้ชายคนอื่นเข้าใจไหม" จอห์นเอ่ยบอกเสียงเข้มเมื่อขับรถเข้ามาจอดเทียบที่หน้าคณะฯ 


"รับทราบค่ะ รักจอห์นนะ^^" อีกคนตอบรับเสียงใส 


"รักเหมือนกันครับ ตั้งใจเรียนนะ ห้ามไปซนจนได้เรื่องด้วย ถ้ามีอะไรโทรมาบอกพี่ก่อน โอเคนะครับ" 


"เข้าใจแล้ว หนูไปเรียนแล้วนะ" ดาหลายื่นหน้าไปหอมแก้มสากฟอดใหญ่ จอห์นอมยิ้มเล็กน้อยแล้วหันกลับมาจูบประทับที่ริมฝีปากบางหนักๆเป็นการตอบแทนความน่ารักของเธอ ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาเป็นเอามากจริงๆ



ตึก ตึก ตึก 

สองเท้าเล็กภายใต้รองเท้าผ้าใบสีดำขาวก้าวเข้ามาในคณะอย่างมาดมั่นโดยมีสายตาของผู้คนรอบข้างคอยมองอยู่ตลอดทุกย่างก้าว แต่ดาหลาไม่ได้สนใจมากนัก เธอโดนมองแบบนี้จนชินแล้วตั้งแต่ที่ตั้งตนเป็นหัวโจ๊กของคณะฯนี้


"ดาหลา" เสียงเรียกจากทางด้านหลังทำเอาดาหลาหยุดชะงัก เธอจำได้ดีว่าเสียงนี้เป็นเสียงใคร ทั้งๆที่พยายามจะหลีกเลี่ยงทุกทางแต่อีกคนกลับตามเธอทุกทางเช่นกัน หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆหันกลับไปเผชิญหน้ากับบุคคลที่ไม่อยากเจอในตอนนี้


"....." 


"....." 


"ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม" เป็นพลรบที่เอ่ยพูดก่อนเพราะเห็นหญิงสาวไม่พูดอะไร ดาหลาเลิกคิ้วเป็นเชิงคำถามแต่ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ถ้าถามว่าประหม่าไหมก็คงไม่ใช่ เพราะมันอึดอัดมากกว่า 


"ว่ามาสิ" ในเมื่ออีกคนยังคงเงียบดาหลาจึงเอ่ยถามต่อ เธอแสดงสีหน้าออกมาชัดเจนว่ารำคาญสถานการณ์เช่นนี้ หากไม่พูดอะไรจะได้ไปสักที พลรบเดินเข้าหาหญิงสาวช้าๆ และดาหลาก็ไม่คิดจะถอยหนี


"ขอคุยแบบส่วนตัวได้ไหม" เอ่ยบอกแค่นั้นพร้อมกับเดินเลี่ยงไปทางตึกหลังคณะ ดาหลามองตามไปอย่างชั่งใจชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็ยอมเดินตามไปอยู่ดี เรื่องบ้าๆนี้มันควรจะจบสักที ปล่อยเอาไว้ก็รั้งแต่จะมองหน้ากันไม่ติด


"มีอะไรก็ว่ามาสิ หลามีเรียน" เป็นดาหลาที่เปิดประเด็นเมื่อทั้งคู่หยุดฝีเท้าที่หลังคณะแล้ว 


"พี่ชอบเราจริงๆนะ ชอบมานานตั้งแต่เราอยู่ปีหนึ่งแล้ว หลาให้โอกาสพี่ไม่ได้หรอ" พลรบเอ่ยถามเสียงเศร้าพลางก้าวเท้าเข้าประชิดตัวหญิงสาว แต่ครั้งนี้ดาหลากลับถอยห่างเพื่อรักษาระยะ


"พอเหอะ หลาพูดชัดเจนแล้วนะว่าหลามีแฟนแล้ว ไม่สิ เรียกว่าผัวที่ถูกต้องตามกฎหมายจะถูกกว่า เฮียตัดใจเถอะ หลาไม่มีวันชอบเฮียจริงๆ" 


"......" พลรบเงียบไปสักพัก ดวงตาของเขาเริ่มแดงก่ำแต่ยังไม่มีหยดน้ำตา และเพียงไม่นานก็พยักหน้ารับอย่างยอมแพ้ เขาคงเข้าไปไม่ถึงใจเธอจริงๆ ในเมื่อทั้งใจของเธอมันไม่มีที่ว่างสำหรับใครอีกแล้ว


"ขอกอดหน่อยได้ไหม" คำขอของผู้ชายตรงหน้าทำเอาดาหลาแทบต่อไปไม่ถูก แต่ถ้ามันเป็นการจบเรื่องราวที่ดี อย่างน้อยก็ควรรักษามิตรภาพไว้ หญิงสาวระบายยิ้มออกมาเพียงนิดแล้วพยักหน้าตกลง


"ขอโทษนะที่ทำให้เราอึดอัด ขอโทษสำหรับทุกเรื่องเลย" พลรบรวบตัวดาหลาเข้าสู่อ้อมกอด แต่ดาหลาไม่ได้กอดตอบแต่อย่างใด จนกระทั่ง....


"ดาหลา!" 


"..!!!!" ดาหลารีบผละตัวออกจากอ้อมกอดของพลรบทันที่ด้วยความตกใจ ก่อนจะหันกลับไปมองทางด้านหลังตัวเอง ซึ่งพลรบก็ดูตกใจไม่น้อยเพราะเมื่อกี้เขาก็ไม่เห็นใครเลย 


"จะจอห์น...มะมันไม่ใช่..." ทะทำไมจอห์นถึงอยู่ที่นี่ล่ะ คิดว่าเขาขับรถกลับไปแล้วเสียอีก


"ถอยออกห่างจากมันเดี๋ยวนี้!" จอห์นเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงดุดันจนดาหลากับพลรบผละออกจากกันไปคนละทาง 


"มันไม่ใช่แบบนั้นนะ" ดาหลารีบเดินเข้าไปสวมกอดคนรักไว้แน่นด้วยหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ จอห์นยกมือขึ้นลูบผมตัวเล็กเบาๆแต่สายตากลับมองพลรบวาวโรจน์ เขาได้ยินทุกอย่างที่มันและเธอคุยกัน และเข้าใจดีกว่าดาหลาไม่ได้มีเจตนานอกใจ แต่ไอ้กอดกันเนี้ยเขาทนไม่ได้จริงๆ!


"กลับบ้าน! ไม่งั้นพี่จะฆ่ามันตอนนี้เลย!"



------------------------------- 

เรื่องนี้จะจบแล้วนะคะ แต่ยังมีตัวละครเพิ่มมาอีกนะ หุหุ คืออยากถามว่า จะแต่งวายอีกสักเรื่อง จะมีใครอ่านไหม? 

**วางพล็อตไว้แต่ยังไม่ได้แต่งเลย 555555



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว