facebook-icon

กาสะลอง นักเขียนนิยายอีโรติก

ตอนที่ 14 เดินทาง...

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 เดินทาง...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2560 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 เดินทาง...
แบบอักษร


“ก็ยุงมันเยอะนี่”

เธอย้อน ทำหน้างอนง้ำ ลูบต้นแขนของตัวเองไปมา แต่ก็ยอมลดน้ำเสียง หลุบตาลงเล็กน้อยเหมือนคนรู้ผิด

ค่อยๆม้วนแขนเสื้อลงคลุมต้นแขนเรียวขาวเหมือนลืมไป อย่างน้อย ฝูงยุงที่เพิ่งได้เจอ ก็ทำให้หญิงสาวเริ่มตระหนักถึงความรัดกุมของเครื่องแต่งกายมากขึ้น

เพียงแค่ก้าวเข้าป่ามาได้ชั่วอึดใจ ก็สัมผัสได้ถึงความเย็นชื้นของผืนป่า ที่เพิ่มขึ้นไปตามความลึก

นอกจากเสียงร้องของจิ้งหรีดและจั๊กจั่น รอบกายก็มีแต่ความเงียบงัน อึมครึม ครึ้ม รก ทุกทิศทางล้วนปรกไปด้วยต้นไม้ใบบัง เส้นทางในแต่ละก้าวล้วนต้องบุกเบิก ต้องถากถางขึ้นใหม่ เปิดช่องพอให้ร่างกายแหวกผ่านไปข้างหน้าได้

หญิงสาวรู้สึกว่ายิ่งก้าวลึกเข้าไปมากเท่าใด ก็ยิ่งจับทิศทางของป่าไม่ได้ จะแหงนเงยใบหน้าขึ้นมองทิศทางของดวงอาทิตย์ก็ไม่ง่าย เพราะกิ่งไม้และเถาวัลย์ที่เลื้อยระขึ้นไปสานสุมกันอยู่สูงแทนผืนฟ้า ราวกับมีท้องฟ้าสีเขียวผืนใหญ่ที่ไร้แสงแดดจะแผดผ่าน สีเขียวของใบไม้ คล้ายเพดานที่ขึงไปทั่วทั้งราวไพร

“เดี๋ยวค่ะ!...เอ่อ”

“หืม…” เปลวหันมาขมวดคิ้ว

“ขอหยุดเดี๋ยวนะ…หิวน้ำค่ะ” หญิงสาวกล่าวเบาๆ รู้สึกแปลกที่คนอื่นๆ ไม่หิวน้ำกันบ้างหรือไง?  

“หยุดเดี๋ยว…แต่เดี๋ยวเดียวเท่านั้นนะ” เปลวบอกกับทุกคน

อะย่วยยื่นกระบอกน้ำมาให้ เปลวที่อยู่ใกล้กว่า รับมาแล้วส่งต่อให้กับหญิงสาวอีกที

“ขอบคุณค่ะ”

มือเรียวเอื้อมรับ ส่งยิ้มไปพร้อมกับคำขอบคุณ

หากสีหน้าของเปลวในตอนนั้น อยู่ในอาการเคร่งขรึมเกินกว่าจะยิ้มตอบ นึกในใจว่า ‘พอดื่มน้ำเสร็จ ไม่กี่นาทีจากนี้หล่อนก็คงต้องขอหยุดเพื่อหาที่ฉี่ เพราะน้ำที่ดื่มเข้าไปมาก’

เปลวเพิ่งรู้ว่าการที่มีผู้หญิงร่วมทางด้วยนั้น เรื่องมันมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียอีก

เจ้าของริมฝีปากสีชมพูอิ่มเต็มที่กำลังยกน้ำขึ้นกระดกดื่ม โดยไม่รู้ตัวว่าตนกำลังตกเป็นเป้าสายตาของเปลว

แสงแดดสีเหลืองอุ่นของยามสายที่ส่องลอดพุ่มไม้บางส่วนลงมาได้ ตกกระทบลงบนเสี้ยวหน้าด้านหนึ่งของหญิงสาว อาบพวงแก้มละมุน แลเห็นโค้งคิ้วเหนือดวงตาคมงามได้ชัดเจนกระจ่างตา ‘หล่อนเป็นผู้หญิงที่สวยมาก’ เปลวคิดในใจ

สายตายังไม่ละจากนิ้วน้อยๆของเธอที่ยกขึ้นเกลี่ยหยาดเหงื่อซึ่งไหลเป็นสายออกมาจากไรผมข้างหน้าผากด้านหนึ่งของเธอ สายเหงื่อใสๆราดลงมาที่ข้างพวงแก้มระเรื่อแดงเพราะเลือดที่สูบฉีดแรง เสียงหายใจแรง ที่แม้จะยังไม่ถึงกับหอบโหย ก็เรียกความสงสารจากชายหนุ่มใบหน้าครึ้มเคราขึ้นมาได้โดยไม่ต้องพูดไม่ต้องกล่าว เข้าใจได้ว่าท่าทางเป้นคุณหนูอย่างเธอ…มีหรือที่จะไม่เหนื่อย แม้เพิ่งเดินได้ไม่นาน

“ไปต่อเถอะค่ะ” พริมกล่าว

เปลวรู้สึกได้ว่าสีหน้ายิ้มสู้นั้น พยายามซุกซ่อนความเหนื่อยหอบเอาไว้เบื้องหลัง เข้าใจว่าหล่อนคงไม่อยากเป็นภาระ

“จะพักอีกสักเดี๋ยวก็ได้นะ”

เปลวใจอ่อน ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเสียงหายใจแรงจากความเหนื่อยล้าของหญิงสาวที่นั่งดื่มน้ำอยู่ตรงหน้านั้น ความน่าสงสารกำลังผ่อนปรนกฎเกณท์ที่เคยเด็ดขาด เข้มแข็ง ของตนได้อย่างน่าแปลกใจ  

 แม้หญิงสาวอาจจะดื้อดึงบ้างในบางเรื่อง ทว่าเปลวก็มองเห็นในความอดทนที่หญิงสาวเคยกล่าวเอาไว้ว่าเธอจะไม่ทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่น

เสร็จจากช่วงสั้นๆของการหยุดพัก เปลวเปลี่ยนให้พรานชราขึ้นเดินนำ ตามด้วยทรงกลด พริม และลูกหาบ สลับตัวเองไปคอยระวังหลัง พาคณะมุ่งลึกเข้าไปตามเบื้องทิศตะวันตก แม้จะยังไม่ถึงครึ่งทาง แต่ก็ใกล้สุสานสาละวินเข้าไปทุกขณะ

(ฝากอีบุ๊คเรื่องใหม่ด้วยนะครับ)

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=53085

#

#

#

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=53085

 

#

 

# 

(ฝากอีบุ๊คเรื่องล่าสุดด้วยนะครับ)

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=52654

 

#

https://www.mebmarket.com/ebook-52553-%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B8

#

https://www.mebmarket.com/index.php?action=Bo

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว