facebook-icon

กาสะลอง นักเขียนนิยายอีโรติก

ตอนที่ 11 เตรียมตะลุยป่า... (งานนี้ป่าราบแน่ๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 เตรียมตะลุยป่า... (งานนี้ป่าราบแน่ๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2560 16:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 เตรียมตะลุยป่า... (งานนี้ป่าราบแน่ๆ)
แบบอักษร

“นัดสาวที่ไหนไว้รึ?” ทรงกลดแกล้งแซวเพื่อน เมื่อเห็นเปลวเหลือบมองนาฬิกาข้อมือถึงสองครั้งสองครา ในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน

“นัดนายจ้างเอาไว้ตะหาก” เปลวตอบ

ที่บ้านกลางแมกไม้ของเปลว

เมื่อสองหนุ่มกลับมาถึง เข้าไปในบ้านได้ไม่นาน เสียงเครื่องยนต์คำรามพร้อมกับแสงไฟจากรถอีกคัน สาดวาบเข้ามาที่หน้าประตูบ้าน ก่อนจะเลาะเลียบเลยไปจอดขนานกับแนวรั้ว

เปลวก้าวออกมาจากตัวบ้านช้าๆ ทอดสายตาจากระยะไกล มองผู้มาเยือน  

“สวัสดีค่ะ”

ทันทีที่ก้าวลงจากรถ พริมเอ่ยสวัสดี รอยยิ้มน้อยๆประดับเอาไว้ตรงริมฝีปากอิ่ม

“สวัสดีครับ”

เปลวส่งยิ้มหวาน เปิดประตูบ้านออกจนกว้าง ผายมือเชื้อเชิญให้หญิงสาวก้าวเข้ามาในบ้าน

เมื่อหล่อนก้าวเข้ามาถึงห้องรับแขก ทรงกลดที่กำลังอยู่ในอาการตกตะลึง จ้องมองใบหน้าสวยหยาดของหญิงสาวผู้มาเยือนด้วยความแปลกใจ! เพราะเปลวไม่ได้บอกว่าคนที่มาว่าจ้างในครั้งนี้ คือผู้หญิงสาวสวย เจ้าของเรือนร่างรัดรึง เต็มตึงไปทั้งเนื้อทั้งตัว เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันน่าค้นหา ที่กำลังยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้านี้

“นี่ทรงกลด…เพื่อนรักของผม เรี่ยวแรงสำคัญที่จะร่วมคณะไปกับเรา” เปลวแนะนำ

“สวัสดีค่ะ พริมค่ะ” หญิงสาวส่งรอยยิ้มเป็นมิตรทักทายทรงกลด

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

ทรงกลดลดเสียงที่เคยเข้ม เปลี่ยนเป็นเสียงหวาน และยิ้มหวาน

ในขณะที่ทรงกลดกำลังจะยื่นมือใหญ่ออกไปเชคแฮนด์ พริมกลับเอี้ยวร่างไปทางเปลว แกล้งทำเป็นไม่เห็น

ทรงกลดเก้อ…

เปลวเกือบจะหัวเราะในความหน้าแตกของเพื่อน เหมือนกับที่ตนเคยเจอมาก่อนหน้า

‘ลูกไม้ตื้นๆด้วยการจับมือ…ไม่ได้แอ้มหรอก’ หล่อนคิดในใจ

“นี่สัญญาค่ะ พร้อมกับเงินค่าจ้างส่วนแรกที่ได้ตกลงกันไว้”

พริมกล่าวพร้อมกับยื่นสัญญาและเงินสดปึกหนึ่งที่ใส่เอาไว้ในซองสีน้ำตาล

เปลวเอื้อมมือออกไปรับ

“เชิญนั่งก่อนครับ” เจ้าของบ้านผายมือไปที่เก้าอี้

ครู่เดียวทุกคนก็ทรุดกายลงนั่งยังโต๊ะรับแขก

เปลวกวาดสายตา อ่านรายละเอียดในสัญญา ทุกข้อที่ได้อ่านก็ดูตรงไปตรงมาและยุติธรรม หากไม่ได้หมายรวมถึงข้อสุดท้ายที่ทำให้ชายหนุ่มย่นหน้าผากด้วยความประหลาดใจ ข้อสุดท้ายที่ระบุเอาไว้ว่า

‘ให้การเดินทางร่วมไปกับคณะของเธอในครั้งนี้ เป็นความลับ ห้ามบอกกับพ่อของเธอและคุณลุงพิทยาเป็นอันขาด หากจำเป็นต้องบอก เธอจะเป็นคนบอกเอง’

แม้ข้องใจ…

ทว่าโดยมารยาท เปลวก็ไม่ได้ซักถามในรายละเอียด

“ข้องใจในสัญญาข้อไหนหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวถามเพราะรู้ทันสายตาสงสัยของเปลว

“ไม่ครับ” เปลวตอบ

“หน้าที่ของคุณกับคณะคือตามหาพี่ชายของฉันให้พบ และรับเงินส่วนที่เหลือ เป็นอันจบสิ้น” พริมกล่าวยิ้มๆ

หากมันก็กระจ่างและเข้าใจตรงกันทั้งสองฝ่าย

“ตีสี่ของพรุ่งนี้…เจอกันที่นี่นะครับ” เปลวเอาบ้านเป็นที่นัดหมาย

สีหน้าของทรงกลดแสดงความประหลาดใจขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าหญิงสาวคนนี้จะร่วมไปกับคณะค้นหา

“เตรียมสัมภาระเท่าที่จำเป็นนะครับ” เปลวบอก

“ค่ะ”

หญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนจะอำลากลับ

เมื่อรถแกรนด์เชอโรกีสีดำที่มีร่างอรชรของพริมเป็นคนขับ แล่นลับสายตา ทรงกลดถึงกับอุทานลั่น

“แม่เจ้าโว้ย!...ถ้ารู้ว่าคนที่มาว่าจ้าง สวยหยาดเยิ้มขนาดนี้ ไปฟรีๆก็ยอมว่ะ” ทรงกลดตาวาว

“เออ…ถ้างั้นฉันขอริบค่าแรงในส่วนที่เป็นของนายเอาไว้คนเดียวละกัน ถ้านายเต็มใจจะไปฟรี”

เปลวแกล้งว่าเมื่อได้ที

“ว่าแต่แน่ใจนะ!...ว่าการที่มีผู้หญิงร่วมคณะ จะไม่เป็นอุปสรรค ไม่สร้างปัญหาในการเดินทางให้เรา”

ทรงกลดฉุกคิดขึ้นมากะทันหัน

“ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนกับคนอื่นๆที่ฉันกับนายเคยรู้จัก เธออาจดูอรชรอ้อนแอ้น แต่แววตาแน่วแน่และความมุ่งมั่นที่ฉันสัมผัสได้ ก็ทำให้มั่นใจได้ว่าเธอไม่ใช่ปัญหา…นอกเสียจากว่านายจะทำลุ่มล่ามกับเธอ” เปลวกล่าว แกล้งดักคอ ตัดหน้าเพื่อนสนิทอย่างรู้ทันกัน

“สวย ดุ และก็ดูลึกลับพิลึก”

ทรงกรดกล่าวถึงหญิงสาวที่เพิ่งได้เจอเมื่อครู่

“ฉันว่ามีข้อดีมากมาย ที่ได้ผู้หญิงสาวสวยร่วมทาง ลองคิดดูสิว่ากลางป่าที่ลึกและเปลี่ยว แต่ละวันที่ต้องย่ำเดินไปในความมืดและหนาว ในป่ารกชื้นที่แหงนหน้าขึ้นมองก็แทบไม่เห็นแสงแดด ไม่เห็นท้องฟ้า นอกจากความมืดชื้นของผืนป่าที่กลางวันแทบไม่ต่างจากกลางคืน การที่ได้ยินเสียงหวานๆ ได้เห็นใบหน้าสวยๆของผู้หญิงสาวที่นับเป็นความน่าอภิรมย์ของชีวิต มันจะคอยเตือนให้เราพยายามประคับประคองเอาชีวิตรอดกลับมาก็เพราะสิ่งเหล่านี้แหละ สำหรับนาย…อย่างน้อยก็ยังมีสาวน้อยที่ชื่อมาเนะคอยรอรับนายกลับ” เปลวกล่าวได้อย่างน่าคิด

เปลวยังจดจำหญิงสาวเลือดผสม ผิวพม่านัยน์ตาน้ำผึ้งที่เดินอวดเรือนร่างเปลือยล่อนอยู่ในบ้านของทรงกลด เมื่อตอนเช้าตรู่ของเมื่อวานที่เขาแวะไปหาทรงกลดที่แม่สะเรียง

“เออ!...พูดได้น่าคิดว่ะ”

ทรงกลดเห็นด้วย

ค่ำคืนนั้น เพราะทนการรบเร้าจากเพื่อนรักไม่ไหว เปลวตัดสินใจพาทรงกลดออกท่องราตรีของเมืองเชียงใหม่ ดื่มกินไปตามประสาผู้ชายที่แม้จะชอบผจญป่า หากก็ยังปรารถนาแสงสีจากราตรีกาลเหมือนเป็นอาหารหล่อเลี้ยงหัวใจบ้าง…ในบางครั้งคราว

ข้างคูเมืองเชียงใหม่

ภายในผับกึ่งร้านอาหารเล็กๆแห่งหนึ่ง ร้านอาหารซึ่งเปลวยังจดจำมันได้ดี

“บางสถานที่ซึ่งสุดแสนจะธรรมดา…ทว่าความทรงจำ ก็ทำให้มันกลายเป็นสถานที่ซึ่งมีความพิเศษสำหรับบางคน” ทรงกลดเปรยขึ้นมาลอยๆ

“ฉันรู้ว่านายมีความหลังฝังใจกับที่นี่”

เปลวจำได้ เข้าใจที่ทรงกลดเปรย

เพราะครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เปลวนั่นเองที่มานั่งกินเหล้าเป็นเพื่อนและช่วยปลอบใจทรงกลดที่อกหักจากผู้หญิงคนหนึ่ง

“…..”

ทรงกลดแค่นยิ้มให้เพื่อนรัก ไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยให้ความหลังได้ทำหน้าที่ของมันอยู่เงียบๆ

ครู่เดียวก็เผลอรำพันความรู้สึกอัดอั้นออกมาเป็นบทกลอน

“คืนค่ำ ย่ำฟ้า ธานี                                  ดื่มกิน ราตรี เป็นอาหาร

แสงสี คือชีวิต จิตวิญญาณ                    เริงสำราญ ร่ำลิ้ม รสสุรา

แต่แววตา ดูปวดร้าว และเศร้าลึก         ซ่อนเอาไว้ ในรู้สึก ที่ลึกกว่า

คงปวดร้าว เศร้าใจ จากใครมา             จึงลอยล่อง ท่องฟ้า ยามราตรี”

ทรงกลดร่ายบทกวีที่เคยเขียนเอาไว้ เมื่อครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว

“ขอมอบให้กับบรรดาผีเสื้อราตรีทั้งหลาย ที่พากันมาหลบมุมเหงา ร่ำสุรารักษาใจที่ปวดร้าว เพราะเจ็บปวดกับรอยแผลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง”

สิ้นเสียงของทรงกลด เสียงกระทบกันเบาๆจากปากแก้วบางๆที่แลเห็นมวลน้ำสีอำพันเคลื่อนไปตามแรงเหวี่ยงเบาๆก็ดังขึ้น

“ดื่มให้กับมิตรภาพ ดื่มให้กับเสรีภาพ ดื่มให้กับความโสด และดื่มให้กับความโหดหินของสุสานสาละวิน”

สิ้นเสียงอวยพรจากปากของทรงกลด เปลวถึงกับหัวเราะลั่น

‘ช่างคิดได้’ เปลวนึกขำในอารมณ์สุนทรีย์ของเพื่อน

ก่อนที่ทั้งสองจะกรอกน้ำสีอำพันลงลำคอไปอย่างง่ายดาย ความสุขสะท้อนวิบวับอยู่ในประกายตาของกันและกัน สองหนุ่มกำลังดื่มด่ำ ล่ำลาแสงสีวิถีเมือง ก่อนจะไปสัมผัสวิถีป่าในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าที่กำลังจะมาถึง

(ฝากอีบุ๊คเรื่องใหม่ด้วยนะครับ)

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=53085

#

#

#

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=53085

 

#

 

# 

(ฝากอีบุ๊คเรื่องล่าสุดด้วยนะครับ)

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=52654

 

#

https://www.mebmarket.com/ebook-52553-%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B8

#

https://www.mebmarket.com/index.php?action=Bo

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว