email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แพ้รักคุณอา - 4

ชื่อตอน : แพ้รักคุณอา - 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 947

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2565 18:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แพ้รักคุณอา - 4
แบบอักษร

 

รอสักพักอาซันก็มารับจริงๆ ด้วย ฉันยิ้มหน้าบานเลยตอนนี้คิดว่าจะโดนเทซะอีก

“เฟย์ทำไมใส่สั้นแบบนี้” อาซันขมวดคิ้วสำรวจมองเสื้อผ้าที่ฉันใส่

“มันร้อนค่ะเฟย์เป็นคนขี้ร้อนนี่นา ไปกันเถอะอาซันเฟย์อยากเห็นคลังอาวุธที่นั่นว่าจะเหมือนในละครไหม”

อาซันถอนหายใจหนักๆ แต่ไม่พูดอะไรแล้วพาไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัว ที่หลังบ้านจพมีลานทีากว้างมากๆ เอาไว้จอดเครื่องบินส่วนตัว

 

#ฮ่องกง...

ใช้เวลาเดินทางประมาณสองชั่วโมงนิดๆ ก็มาถึงที่ฮ่องกง อาซันพาฉันเดินเข้ามาในโกดังที่ใหญ่มาก มีลูกน้องขนของอยู่เป็นร้อยๆ คนเคยได้ยินแต่ป๊าเล่าให้ฟัง นี่มาเห็นเองกับตาตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย

“ทำหน้าอะไรแบบนั้น” อาซันหันมาถาม

“เฟย์ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้นี่นา”

พอเดินเข้ามาในโกดังทุกสายตาก็จับจ้องมาที่ฉัน อาซันก็เดินๆ ไปสั่งงานลูกน้อง

“ใครวะ น่ารักฉิบหายเลย”

“เออว่ะ ขาวจั๊ว เด็กเสี่ยเหรอวะ”

“มึงจำไม่ได้รึไงนั่นน่ะคุณหนูเฟย์ ลูกสาวของนายใหญ่ ระวังเถอะเดี๋ยวได้แดกกระสุนกันนะพวกมึง”

“คุยอะไรกันทำงานไป” อาซันตวาดบอกลูกน้องที่กำลังซุบซิบคุยกันอยู่ ทำเอาฉันตกใจเพราะเสียงนั้นโหดมาก คือเวลาทำงานอาซันจะจริงจังมาก

“อาซันเฟย์ร้อนอะ” ฉันกำลังจะถอดเสื้อคลุมออก

“เฟย์ทำอะไร!!!” อาซันรีบเดินมาจับมือฉันไว้

“ก็เฟย์ร้อนจะถอดเสื้อ”

“มันโป๊”

“ไม่เห็นโป๊เลยมีเสื้อข้างในอยู่ อาซันปล่อยเฟย์จะถอด” ฉันสะบัดมือออก

“มานี่ !!” จู่ๆ อาซันก็ลากฉันออกไปเลย

“โอ้ย!! เฟย์เจ็บนะ” คืออาซันดึงแขนฉันแรงมาก บอกว่าเจ็บจนปากจะฉีกก็ยังไม่ฟัง

ร่างของฉันถูกดึงลากมาที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโกดังสักเท่าไหร่

“ผู้ชายเยอะขนาดนั้น ไม่กลัวบ้างรึไงฮะ” อาซันตะคอกใส่หน้าฉัน

“ก็บอกดีๆ สิ จะลากมาทำไมเฟย์เจ็บ” มันโมโหเหมือนกันตอนนี้เจ็บแขนไปหมด คิดจะทำอะไรกับฉันก็ได้แต่กับฟางนี่ประคบประหงมจริงๆ

“แล้วบอกดีๆ เคยฟังอาไหมฮะ!!”

“แล้วอาซันจะขึ้นเสียงใส่เฟย์ทำไม”

“อาคิดว่าเฟย์น่าจะเปลี่ยนตัวเองได้นะ....แต่นี่ยังเหมือนเดิม”

“ยังไง เฟย์เหมือนเดิมตรงไหน”

“อ่อยผู้ชายไปทั่วไง”

“อาซัน!!” จุกค่ะ ในสายตาอาซันฉันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันไปอ่อยใครทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรแต่เจอว่าแบบนี้นี่นะ

“หัดทำตัวดีๆ แบบฟางได้ไหม เป็นแฝดกันแท้ๆ” อะไรๆ ก็ฟาง ทำไมถึงชอบเอาฉันไปเปรียบเทียบกับฟางจัง

“ก็นี่เฟย์ไม่ใช่ฟางถึงจะเป็นแฝดก็คนละคน ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน อาจะไปไหนก็ไปเฟย์อยากอยู่คนเดียว” ฉันหันหลังหนีด้วยความน้อยใจคิดว่าจะเจอง้อแต่เปล่าเลยอาซันก็เดินออกไปเลยไม่สนใจฉันสักนิด

แค่จะถอดเสื้อแขนยาวออกจำเป็นต้องว่าขนาดนี้เลยไหม ฉันนั่งตัดพ้ออาซัน อยู่ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมา

“อึก~อาซันบ้า...ทำไมต้อง...อึก~...ว่าเฟย์ขนาดนี้ด้วย”

อาซันหายไปทั้งวันเลย บ้าจริงไม่คิดจะง้อสักหน่อยเลยหรือไง ฉันไปหาเองก็ได้

ฉันเดินออกมาหาอาซันในโกดังแต่ไม่เจอไปไหนเนี่ย อย่าบอกนะว่าทิ้งฉันไว้ที่นี่

“นี่นายๆ คนนั้นมานี่หน่อย” ฉันเรียกลูกน้องที่กำลังทำงานอยู่

“ครับคุณหนู”

“อาซันอยู่ไหน รู้ไหม”

“อยู่ในห้องทำงานชั้นสองครับ”

ฉันรีบเดินขึ้นไปที่ชั้นสอง แล้วก็ยืนงงเพราะมีห้องอยู่หลายห้องไม่รู้ว่าอาซันอยู่ห้องไหน

“ห้องเยอะขนาดนี้แล้วห้องไหนห้องทำงานเนี่ย” ฉันบ่นกับตัวเอง คือห้องมีประมานห้าหกห้อง ไล่เปิดดูมันทุกห้อง

เปิดดูมาแล้วสี่ห้องมาห้องที่ห้าสุดท้ายฉันก็เจอ อาซันกำลังยืนมองวิวที่อยู่ข้างนอกกระจก

“อาซัน” ฉันทำท่าทีกล้าๆ กลัวๆ เพราะการที่อาซันอยู่นิ่งๆ มันน่าเกรงขามเอามากๆ พอได้ยินเสียงเรียกอาซันหันหน้ามาแล้วมองฉันนิ่งๆ

“มีอะไร”

“เฟย์ขอโทษนะคะ ต่อไปเฟย์จะไม่ทำแบบนั้นอีก” เดินเข้าไปใกล้ๆ อาซัน

“ถ้าทำไม่ได้ก็อย่ามาพูด”

“เฟย์สัญญาค่ะ”

“ถ้าอาห้ามไม่ไห้ไปเที่ยวทำได้ไหม ?” ทำหน้าตาจริงจัง ฉันทำท่าคิดสักพัก “เอ่อ…”

“ทำไม่ได้สินะ”

“ทำได้ค่ะทำได้” ฉันรีบพูดขึ้น กลัวอาซันจะโกรธ ทำได้ไว้ก่อนละกัน

อาซันหันหน้ากลับไปมองวิวข้างนอกเช่นเคย บรรยากาศภายในห้องเงียบมาก ฉันไม่รู้เลยว่าอาซันกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเป็นคนที่นิ่งๆ เงียบๆ เดาใจยาก

‘หวงรู้ไหม…’

หลังจากเงียบไปพักใหญ่ฉันได้ยินอาซันพูดออกมา แต่เป็นเสียงที่เบามากจนเฟังไม่ถนัด

“ว่าไงนะคะ”

“กลับไทยกันเถอะ”

พูดจบแล้วก็เดินนำฉันไป ฉันก็เดินตามอย่าง งงๆ หรือเมื่อกี้ฉันจะหูแว่วไปเอง แต่ถ้าอาซันพูดแบบนั้นจริงๆล่ะ แปลว่าฉันไม่ได้รักอาซันฝ่ายเดียว

ฉันยิ้มหน้าบานจนถึงไทยเลยเมื่อคิดได้แบบนี้

 

#ประเทศไทย

“อากลับก่อนนะ” อาซันบอกก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบศีรษะของฉันแล้วยิ้มเล็กน้อย เวลาอาซันยิ้มโลกฉันดูสดใสขึ้นเยอะเลย

“พรุ่งนี้อาซันพาเฟย์ไปเดินห้างหน่อยสิ”

“ถ้าว่างอาจะพาไป”

“แล้วคิดว่าจะว่างไหมคะ”

“น่าจะว่าง”

“อย่าเทนะ ถ้าอาซันเบี้ยวนัดเฟย์จะงอน”

“ครับ อาจะพยายามทำตัวให้ว่าง”

ฉันว่าแปลก ไม่ใช่แค่แปลกธรรมดาแต่มันแปลกมากๆ ตั้งแต่กลับมาไทยนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พูดคุยกับอาซันหลายคำ แถมยังพูดกันดีๆ

แบบนี้ชื่นใจจัง

 

หลังจากอาซันกลับไปแล้วฉันก็เดินเข้ามาในบ้าน เห็นฟางกำลังหอบหนังสืออยู่

“เฟย์จะเปิดเทอมอยู่แล้วอ่านหนังสือบ้าง” คิดไว้แล้วว่าฟางต้องบ่น

“ฟางฟังนะเฟย์จบนอก พวกที่ฟางกำลังอ่านอยู่น่ะเฟย์เรียนมาหมดแล้ว เอาแต่พอดีสิฟางอ่านหนังสือมากๆ สมองแตกตายพอดี”

พูดจบฉันก็เดินขึ้นห้องเลยเบื่อจริง มีพี่สาวขี้บ่น

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว