email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ สยบรักหมอมาเฟีย ] ไม่มีอารมณ์เอา (3)

ชื่อตอน : [ สยบรักหมอมาเฟีย ] ไม่มีอารมณ์เอา (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 796

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2565 08:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ สยบรักหมอมาเฟีย ] ไม่มีอารมณ์เอา (3)
แบบอักษร

| Songcram Talk |

 

" นายไม่สนใจเธอจริงๆหรอครับ " ขณะที่ผมกำลังเดินเข้าห้องทำงานของตัวเองนั้นเสียงของไอ้นอร์ทก็เอ่ยถามผมขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ยียวนกวนประสาท

" มึงสนใจ? " ผมเลิกคิ้วถามมันกลับไปพลางถอดเสื้อกาวน์ของตัวเองออกและแขวนมันไว้ที่ราวเหล็ก ก่อนจะหยิบเสื้อสูทสีดำของตัวเองขึ้นมาสวมใส่แทน

" เปล่าครับ "

" ไหนเอกสารที่จะส่งของ "

" ผมเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ " มือขวาคนสนิทของผมเอ่ยตอบก่อนที่มันจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไปเพื่อเตรียมตัวสำหรับค่ำคืนนี้

ดวงตาคมเข้มของผมดันไปสะดุดเข้ากับถุงน้ำเต้าหู้ที่มันยังคงวางไว้อยู่บนโต๊ะเช่นเดิมเหมือนตอนเช้า แม้งก็ไม่เอาไปทิ้งด้วยนะ วอนโดนชิบหาย!

แกร๊กกก !!!!

" นายครับ คุณค่ายศึกเปลี่ยนสถานที่นัดครับ "

" วุ่นวายชิบหาย " ผมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด กว่าจะนัดรวมตัวกันได้แม่งเลือกสถานที่ลงไม่รู้กี่รอบ เดี๋ยวก็ผับไอ้นาธาน เดี๋ยวก็สนามไอ้ฟาโรห์ ห่าไรของพวกแม่งก็ไม่รู้น่าหงุดหงิดชิบหาย

" เปลี่ยนเป็นผับคุณนาธาน นายว่ายังไงครับ "

" เรียกผู้หญิงพวกนั้นมา มึงไปคัดด้วยตัวเอง " ผมเอ่ยบอกก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนพลางก้าวเท้าเดินนำมันออกจากห้องไป แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก

" หยุดทำไมครับ "

" เอาสิ่งนั้นไปทิ้ง กูไม่กิน " ผมชี้นิ้วบอกมันออกไป พลางส่งสายตาบังคับให้มันหมุนตัวเดินไปหยิบถุงน้ำเต้าหู้ไร้สาระนั่นไปทิ้งจนได้

" แปลกนะครับที่นายให้ความสนใจกับน้ำเต้าหู้มาก "

" มึงอยากเป็นผีเฝ้าโรงพยาบาลหรอ "

" เชิญครับ ผมจะขับรถให้ " มันเอ่ยขึ้นพลางรีบสาวเท้าเดินนำหน้าผมออกไปโดยทันที ก่อนจะแวะทิ้งถุงน้ำเต้าหู้นั้นลงในถังขยะหน้าห้องของผม ไอ้เหี้ยนี่มันวอนโดนจริงๆ!!!

 

@ผับNT

 

" ใครทำอะไรคุณหมอของกูวะ หน้าไม่สบอารมณ์เลย " เสียงไอ้ฟาโรห์ดังขึ้น ก่อนที่มันจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผม พลางยกขาขึ้นไขว่ห้าง

" ทำไมต้องเลื่อนส่งของ " ผมเอ่ยถามไอ้นาธานที่นั่งเงียบๆอยู่ขึ้น ก่อนจะพยักหน้าให้ไอ้นอร์ทที่พาผู้หญิงบริการเข้ามาสองคน

" มาคุยงานกูไม่ชอบมีคนอื่น " มันไม่ได้ตอบคำถามผม แต่กลับต่อว่าผมที่พาผู้หญิงพวกนี้เข้ามา

ผมกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นตอบมันกลับไป ก่อนจะกวักมือเรียกให้พวกเธอทั้งสองเข้ามานั่งลงข้างๆผมและนั่งขั้นกลางระหว่างผมกับไอ้ฟาโรห์

" สวัสดีค่ะคุณสงคราม " หนึ่งในหญิงสาวขายบริการเอ่ยทักทายผมขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ

" ปิดหู ปิดตา ซะ " ผมเน้นย้ำเอ่ยบอกพวกเธอออกไป ก่อนจะจัดการเซ็นสัญญาต่างๆลงในกระดาษพลางนัดวันส่งของสำคัญอีกครั้ง ในเมื่อรอบนี้ถูกเลื่อนออกไปผมก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่

" ไวน์ครับ " บาเทนเดอร์ของผับไอ้นาธานนำไวน์มาเสิร์ฟให้พวกผมทั้งสี่คน ก่อนที่ไอ้ค่ายศึกจะส่ายหน้าปฎิเสธ

" แปลกที่มึงไม่ดื่ม "

" กูมีนัดสำคัญ ถ้าไม่มีอะไรแล้วกูขอตัว " มันเอ่ยตัดบทก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนพลางก้าวเท้าเดินออกจากห้องไป

แกร๊ก !!!

" ขอโทษที่มาช้า พอดีกูเจอของดีที่ชั้นล่าง " ไอ้เวอร์เทียเอ่ยบอกก่อนที่มันจะรีบเดินเข้ามานั่งลงเพื่อเซ็นเอกสารในส่วนที่เหลือ ผมเบือนหน้าไปมองพวกเธอทั้งสองที่นั่งประกบข้างผมอยู่ด้วยความรู้สึกที่เฉยชา ทำไมวันนี้ผมถึงรู้สึกไม่มีอารมณ์ที่อยากจะเอาพวกเธอเลยวะ หรือเพราะทำงานหนัก

" ของดีที่มึงว่าคือผู้หญิงสองคนหน้าตาน่ารักไหม "

" ทำไมรู้ มึงแม่งเจอของดีก่อนกูตลอด "

" เป็นหมอลูกนายตำรวจยศใหญ่ด้วย อำนาจล้นมือ ส่วนอีกคนหลานสาวนายทหารชั้นผู้ใหญ่ที่มีอำนาจพอสมควร " ไอ้ฟาโรห์เอ่ยขึ้น พลางหันมากระตุกยิ้มมุมปากให้ผม

" ผ่านมึงมาหรือยังไอ้คราม "

" เอาหน้ามาดู กูจำหน้าผู้หญิงทุกคนได้ไม่หมด " ผมเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่สนใจมากนัก มาทีไรพวกแม่งไม่คุยเรื่องผู้หญิงก็คุยเรื่องการพนัน

" ครับพ่อสงครามผู้ผ่านผู้หญิงมาแล้วนับร้อยคน " นี่คือฉายาที่พวกมันตั้งให้ผมกัน ทั้งๆที่ความจริงแล้วมันยังไม่ถึงหนึ่งร้อยคนเลย...เว่อกันชิบหาย

" แล้วพวกเธอ... "

" เอากลับไป หรือมึงนะปลดปล่อยก็เชิญ " ผมเอ่ยตอบไอ้นอร์ทออกไป ก่อนจะสั่งให้พวกเธอลุกออกจากห้องไปเดี๋ยวนี้ หน้าตาก็พอใช้ได้สัดส่วนก็โอเคแต่วันนี้ผมกลับไม่มีอารมณ์ที่จะทำเรื่องอย่างว่านั่น

" ผีเข้ามึงปะเนี่ย มึงไล่ผู้หญิงพวกนี้ "

" ไม่มีอารมณ์เอา " ผมเอ่ยตอบไอ้ฟาโรห์ออกไป พลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ ก่อนที่สายตาของผมจะไปสะดุดเข้ากับร่างบางของผู้หญิงที่ซื้อน้ำเต้าหู้มาจีบผม เธอนั่งอยู่กับเพื่อนหรือว่าที่พวกมันพูดถึงคือ...

" นั่นไงผู้หญิงสองคนนั้นที่กูบอก " เสียงไอ้เวอร์เทียดังขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เธอ

" อืม " ผมครางตอบออกไปเบาๆ

" ส่งคนไปจัดการดิไอ้เสือมึงได้แน่นอน "

" ไม่ต้องส่งคนไปกูก็ได้ " ผมหันไปตอบพวกมันสองคนพลางกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ พวกมันที่มาทีหลังจะมาสู้อะไรกับผมที่มาก่อนวะ...

 

_______________________________________________

ความมั่นหน้าของอิพี่ได้แต่ใดมา

ปล.หวั่นไหวแหละ น้องสวยขนาดนั้น

คอมเม้นหน่อยนะคะ กราบบบบ😭🙏

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว