email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

14.2 ไม่ได้ 'เด็ด' ขนาดนั้น

ชื่อตอน : 14.2 ไม่ได้ 'เด็ด' ขนาดนั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 141

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2565 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14.2 ไม่ได้ 'เด็ด' ขนาดนั้น
แบบอักษร

 

ฝากอีบุ๊คด้วยงับบ มีโปรโมชั่นถึงสิ้นเดือนเลยน้า 

“ไหนล่ะข้อตกลงของคุณ” เมื่อถึงเวลาจริงจังหญิงสาวก็เคร่งเครียดขึ้นมาเสียอย่างนั้นไม่หลงเหลือท่าทางขี้เล่นเมื่อครู่เอาไว้เลยแม้แต่น้อย 

“หึ! สุดท้ายก็ยอมกลืนน้ำลายตัวเองจนได้นะ ผมว่าแล้วว่าคนอย่างคุณมันจมไม่ลงจริง ๆ” คำดูถูกของเขาไม่สามารถทำอะไรรษาได้อีกแล้วเพราะมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้นรอให้เธอตัดสินใจอยู่ นวัฒน์จะว่าเธอยังไงก็ช่างแต่เพื่อความอยู่รอดของคนที่เธอรักเธอยอมได้ทั้งนั้น 

“ฉันต้องการรู้รายละเอียดทั้งหมดวันนี้เพื่อประกอบการตัดสินใจ” เธอยื่นคำขาด ถ้าเขายังเล่นลิ้นกับเธออีกสาบานได้เลยว่าเธอลุกออกไปจากตรงนี้แน่ 

“ได้ นี่เป็นสัญญาทั้งหมดที่ผมร่างเอาไว้แล้ว คุณลองเอาไปอ่านดู” เขายื่นกระดาษเอสี่ที่มีรายละเอียดข้อตกลงต่าง ๆ เอาไว้ หญิงสาวอ่านทุกอย่างอย่างละเอียดก่อนจะเริ่มตั้งคำถามที่เธอสงสัยในสัญญาฉบับนี้เพิ่มเติม 

“ในสัญญาบอกว่า เมื่อครบกำหนดหนึ่งปีฉันจะได้เงินสดทั้งหมดสิบล้านบาทถูกไหม แล้วถ้าฉันอยากจะขอเบิกสักครึ่งนึงก่อนได้หรือเปล่า” 

“ไม่ได้ แล้วผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณไม่เอาเงินนั่นไปใช้หนี้แล้วติดปีกหนีผมไปก่อน ดังนั้นผมจะให้เงินคุณทั้งหมดเมื่อครบกำหนดตามสัญญาเท่านั้น” 

“แต่ฉันต้องใช้เงินตอนนี้ ขอแค่สองล้านก่อนก็ได้” เธอต่อรองอย่างไร้ศักดิ์ศรีและก็รู้ดีว่ายิ่งทำแบบนี้เขาก็ยิ่งจะต้อนเธอให้จนมุม แต่จะทำยังไงในเมื่อเธอไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว 

“ถ้าคุณจะเอาไปเป็นค่ารักษาคนของคุณที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลละก็ เราต่อรองกันได้นะ” เขายิ้มอย่างคนที่เหนือกว่าและตอนนี้เขาก็เหนือกว่าเธอในทุก ๆ ด้านเสียด้วย 

“คุณตามสืบเรื่องของฉันอีกแล้วเหรอ คุณนี่มันน่ากลัวกว่าที่ฉันคิดอีกนะ” หญิงสาวมองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ ตอนนี้เขารู้เรื่องของเธอมากแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ มิน่าล่ะถึงได้มั่นใจนักว่ายังไงเธอก็ต้องกลับมาอ้อนวอนเขาจนกล้าเขียนสัญญาบ้า ๆ นี่เอาไว้ก่อน 

“ผมยอมรับว่าผมเป็นนักวางแผนชั้นเยี่ยม แต่เมื่อก่อนคุณก็วางแผนเก่งไม่แพ้กันนี่” เขาย้อน หญิงสาวได้แต่กำมือแน่นอยู่ใต้โต๊ะอาหารและพยายามข่มอารมณ์อย่างถึงที่สุดเพื่อไม่ให้ตัวเองกระโจนเข้าไปข่วนหน้าปีศาจอย่างเขาเสียก่อน 

“แล้วคุณจะให้ฉันทำอะไร” 

“ตามสัญญาแล้วคุณต้องมาหาผมทุกสุดสัปดาห์ คงไม่ต้องบอกว่ามาทำอะไรใช่ไหม” หญิงสาวไม่ตอบอะไรเขาเริ่มพูดต่อ “แต่นอกจากช่วงเวลาที่ตกลงกันไว้ผมก็สามารถเรียกใช้คุณได้ทุกเมื่อที่ผมต้องการ และคุณก็สามารถกลับไปทำงานที่บริษัทได้ตามปกติในตำแหน่งเดิม แต่เงินเดือนจะถูกลดลงครึ่งนึงเป็นเวลาสามเดือนเนื่องจากคุณทำบริษัทผมเสียหาย อันนี้คุณรับได้ใช่ไหม” 

“ค่ะ แต่มันไม่มากไปหน่อยหรือที่คุณจะเรียกฉันตอนไหนก็ได้ ฉันไม่ใช่เครื่องจักรนะ ถ้าคุณเกิด...เอ่อ...เกิดเรียกใช้ฉันทุกวันฉันไม่แย่หรอกเหรอ” ประโยคสุดท้ายหญิงสาวพูดอย่างไม่เต็มปากนักแต่มันก็ทำให้คนฟังหลุดขำออกมาครืนใหญ่ 

“ผมไม่ได้เซ็กซ์จัดขนาดนั้นหรอกนะคุณ แล้วคุณมั่นใจหรือว่าตัวเองลีลาเด็ดพอจะทำให้ผมเรียกใช้คุณได้ทุกวันน่ะ” 

หญิงสาวอึ้งกับประโยคที่นวัฒน์พูดออกมาเมื่อสักครู่จนอดคิดไม่ได้ว่าคนที่โตในประเทศเสรีอย่างเขาสามารถพูดเรื่องเซ็กซ์ออกมาในที่สาธารณะได้เป็นเรื่องปกติหรือ 

“เด็ดไม่เด็ดคุณก็อยากได้ฉันก็แล้วกัน” รษาตอกกลับอย่างไม่ยอมแพ้จนนวัฒน์ถึงกับยกยิ้มให้กับความใจเด็ดของเธอ แบบนี้สิถึงจะเรียกว่า 'มวยถูกคู่' 

“เจอสนามจริงแล้วอย่าวิ่งหนีนะหนูน้อย” เขายิ้มเยาะอย่างดูแคลนแต่หญิงสาวก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะกลัวเขาเลยแม้แต่น้อย 

“ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด รีบพูดเรื่องสัญญาต่อเถอะ ฉันมีเวลาไม่มาก” หญิงสาวพูดพลางยกแขนขึ้นกอดอก และนั่นก็ทำให้คนตรงหน้าเสียสมาธิไปเล็กน้อยเพราะบางอย่างที่ขาวโพลนถูกดันขึ้นมาจนกระแทกตาเขาเข้าเต็ม ๆ  

“อะหึ่ม! โอเค๊ ที่บริษัทเราจะเป็นเจ้านายและลูกน้องกันตามปกติ แต่เมื่ออยู่นอกเวลางานผมมีสิทธิ์ในตัวคุณทุกตารางนิ้วเข้าใจใช่ไหม”  

“ค่ะ” หญิงสาวหลับตาเพื่อไล่น้ำตาที่รื้นออกมาก่อนจะตอบรับเขาแล้วหยิบแว่นดำในกระเป๋าขึ้นมาสวม ใช่ว่านวัฒน์จะไม่เห็นปฏิกิริยานั้นแต่เขาทำเป็นไม่สนใจเพราะไม่เชื่อว่าสิ่งที่เธอแสดงออกมาเป็นเรื่องจริง ผู้หญิงคนนี้เคยหลอกใครต่อใครให้หลงเชื่อมานักต่อนักแล้วและเขาก็จะไม่มีวันโดนเธอหลอกซ้ำอีกแน่ 

“คุณจะต้องไปตรวจสุขภาพกับหมอที่ผมเลือกให้เท่านั้น และเลือกวิธีคุมกำเนิดด้วยตัวเองเพราะผมจะไม่ป้องกันอะไรทั้งสิ้น”  

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณจะไม่เอาโรคมาติดฉัน” แม้จะกระดากปากไปบ้างแต่หญิงสาวก็ต้องถามเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง ทำเอาคนฟังถึงกับหลุดยิ้มออกมาเพราะสังเกตเห็นแก้มที่แดงเรื่อผิดปกติของคนตรงหน้า 

“ในสัญญาบอกว่าผมมีสิทธิ์นอนกับใครได้ก็จริงแต่ผมจะป้องกันทุกครั้ง เพราะทุกคนที่ผมนอนด้วยไม่ได้รับการตรวจเหมือนคุณ” 

เห็นแก่ตัว....หญิงสาวได้แต่ปรามาสในใจ 

“แล้วถ้าระหว่างนั้นฉันเกิดอยากจะสร้างความสัมพันธ์กับใครสักคนแต่ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งทางกาย ฉันสามารถทำได้ไหม” คำถามนี้ทำเอารอยยิ้มคนฟังหุบลงทันที นั่นสิ...เธอควรมีชีวิตเป็นของตัวเองด้วยเหมือนกัน ดังนั้นเราควรผูกมัดกันแค่ร่างกายส่วนหัวใจก็เป็นสิทธิ์ของเธอที่จะเลือกรักใครก็ได้ทั้งนั้นถ้าไม่ติดตรงที่...

“ผมไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร แต่ถ้าคุณถูกใจก็คุยกับผมตรง ๆ ได้ บางทีผมอาจจะใจกว้างยอมให้คุณคบผู้ชายคนอื่น” 

“ก็ดี แต่ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดแล้วฉันเกิดท้องขึ้นมาฉันขอเป็นคนเลี้ยงดูเด็กคนนั้นเองนะคะ” ครั้งนี้เธอขอยื่นข้อเสนอบ้างถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีทางยอมปล่อยให้เกิดขึ้นก็ตาม แต่ถ้ามันเกิดขึ้นมาแล้วเธอก็จะขอดูแลลูกของเธอเองดีกว่าที่จะปล่อยให้เขาโตมากับคนใจแคบอย่างนวัฒน์

“ได้สิ ผมไม่มีปัญหา” 

“แล้วในระหว่างที่เรา เอ่อ...มีความสัมพันธ์กัน จะไม่มีการใช้ความรุนแรงหรืออุปกรณ์ประหลาดกับตัวฉันทั้งนั้น ถ้ามีฉันขอยุติการมีความสัมพันธ์ทันที” ข้อนี้เธอเพิ่งนึกได้สด ๆ ร้อน ๆ อาการเขินอายเริ่มหายไปกลายเป็นจริงจังมากขึ้นเพราะมันคือความปลอดภัยของตัวเธอทั้งนั้น

“คุณหมายถึงระหว่างมีเซ็กซ์น่ะเหรอ พูดได้ผมไม่ถือหรอกนะ” ชายหนุ่มอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอประหม่าเวลาพูดถึงเรื่องเซ็กซ์จนอดที่จะแกล้งต่อไม่ได้ “แต่ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น” 

“ใครจะไปรู้ แค่คุณซื้อผู้หญิงมานอนด้วยแบบผูกขาดรายปีก็ไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว” หญิงสาวก็เองฉะฉานไม่แพ้กัน ในเมื่อเขาไม่มียางอายกับเธอก่อนเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีมันเหมือนกัน

“หึ! ทำอย่างกับคุณปกตินักนี่ แต่ช่างเถอะ เอาเป็นว่าสัญญามีเท่านี้นะผมจะกลับไปร่างมันใหม่แล้วเอาไปให้คุณพรุ่งนี้ที่โรงพยาบาลที่คนของคุณรักษาอยู่”

“ทำไมต้องที่นั่น” 

“เพราะหมอที่ผมนัดไว้อยู่ที่นั่นน่ะสิ เราจะไปเจาะเลือดและเลือกวิธีคุมกำเนิดของคุณกัน” เขาพูดมันออกมาหน้าตาเฉยราวกันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติทั่วไปที่ใคร ๆ ก็ซื้อผู้หญิงมานอนด้วยกันทั้งนั้น

“มีอีกเรื่องที่ฉันอยากรู้” เธอมองคนตรงหน้านิ่งก่อนจะถามประโยคสำคัญออกมา “ทำไมคุณถึงอยากได้ตัวฉัน” ดวงตาหวานวูบไหวแม้จะเตรียมรับคำตอบนี้มาแล้วก็ตามแต่เธอก็ยังทำใจไม่ได้สักที

“ง่ายมาก ก็ผมเป็นผู้ชายมีเลือดเนื้อมีจิตใจและมีความต้องการเหมือนกับผู้ชายทุกคนบนโลก แต่ผมเหนื่อยกับการที่ต้องตามหาคนที่จะให้ความสุขกับผมในเรื่องนั้นได้ทุกครั้งที่ผมต้องการเพราะแค่ทำงานผมก็ไม่มีเวลาทำอย่างอื่นแล้ว ดังนั้นการที่ผมมีใครสักคนที่สามารถให้ความสุขผมได้ทุกเวลาแถมคุณภาพเกรดพรีเมี่ยมอย่างคุณก็ถือว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าไม่ใช่หรือไง อย่ายึดติดนักเลยน่า ยังไงเราก็คนเคย ๆ” นวัฒน์มองเธออย่างจาบจ้วง สายตาของเขาเผยความต้องการออกมาอย่างชัดเจนจนคนถูกมองต้องยกมือขึ้นมากอดอกเพื่อปิดบังส่วนที่เขาจ้องมองอยู่ไม่วางตา

“กินกันเถอะ อาหารพร้อมแล้ว” เขาบอกพลางยกมือให้บริกรเอาอาหารเข้ามาเสิร์ฟได้ 

ทั้งคู่นั่งรับประทานอาหารกันอย่างเงียบ ๆ ไม่มีบทสนทนาอะไรระหว่างนั้นอีกเพราะต่างคนต่างก็กำลังคิดเรื่องของตัวเองอยู่ในหัว รษาเหลือบมองคนที่กำลังทานอาหารอย่างสบายใจตรงหน้าพลางเกิดคำถามขึ้นมาในใจ...นี่เธอตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหม นวัฒน์แค่อยากได้ตัวเธอเพราะเหตุผลนั้นจริง ๆ น่ะหรือ หรือเขาแค่แกล้งหลอกให้เธอตายใจแล้วทรมานเธอให้ตายทั้งเป็นกันแน่ เพราะสิ่งที่เธอทำไว้กับเขาก็เลวร้ายพอจะทำให้เขาคิดแก้แค้นเธอได้ไม่ยากเลย


เออ...เด็ดไม่เด็ดตัวเองด็อยากเด็ดน้องมันแล้วกัน อยากเห็นคนร้องเหมียนหมาอยู่นะ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว