ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 - มัดมือชก 1

ชื่อตอน : บทที่ 4 - มัดมือชก 1

คำค้น : นิยายวาย , Y , แฟนตาซี , กินเด็ก, อมตะ , ท้องได้ , ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 112

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2565 11:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 - มัดมือชก 1
แบบอักษร

กว่าที่แอนดริอัสจะแต่งตัวเสร็จเวลาก็ปาไปเกือบบ่ายโมง โฮรันที่โทร.นัดหมอที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ถึงกับต้องหาเชือกมามัดอีกฝ่ายแล้วจับโยนเข้าไปในรถ ก่อนจะขับออกไปด้วยความเร็วประหนึ่งนักแข่งมืออาชีพ

“นี่นายจะพาฉันไปไหน?” แอนดริอัสร้องถาม เวลานี้เขาถูกอีกฝ่ายมัดแขนขาแล้วจับให้นอนคว่ำหน้าอยู่ที่เบาะหลัง แน่นอนว่าเขาย่อมต้องรู้สึกไม่พอใจ โฮรันเห็นเขาเป็นอะไรถึงได้จับเขามัดไว้แบบนี้ ทั้งยังจับเขานอนคว่ำหน้า ท่าทางดูไม่จืด แบบนี้ถ้ามีใครมาเห็นเขาคงดูแย่

“ไปโรงพยาบาล” โฮรันเอ่ยตอบเสียงเข้ม สายตาไม่ว่อกแว่กจากถนนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย

“ไปทำไม?” คนถูกมัดขมวดคิ้ว

“ก็ไปให้หมอตรวจ...บวมแดงขนาดนั้นไม่เจ็บบ้างหรือไง?”

“แล้วมันเพราะใครกันล่ะ!” แอนดริอัสแหวขึ้นเสียงดัง เคืองขุ่นนักที่ต้องมาสูญเสียเอกราชให้อีกฝ่ายโดยที่ไม่ทันตัว ทั้งยังเจ็บใจที่ไอ้นั่นของเขา...ใหญ่สู้อีกฝ่ายไม่ได้อีกต่างหาก!

“ก็แล้วใครยั่วกันก่อนล่ะ ถอดเสื้อผ้าซะหมดตัวขนาดนั้น”

“นะ...นี่นาย!” แอนดริอัสกัดฟันกรอด “ถอดหมดแล้วยังไง? ไม่เอาก็ได้ไหมวะ เดินผ่านไปไม่ต้องมาสนใจก็สิ้นเรื่อง!”

“แต่เผอิญว่าผมทำอย่างนั้นไม่ได้น่ะสิครับ” คนตัวสูงเอ่ยก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปยังโรงพยาบาล “เพราะผมเองก็รอคอยเวลานั้นมานานแล้ว”

คนฟังเบิกตากว้าง ไอ้คำว่ารอคอยเวลานั้นมานานแล้วของอีกฝ่ายมันหมายความว่ายังไง?

“และถ้าคุณแอสแซนดร้าหรือใคร มาถามว่าผมกับคุณรีอัสเริ่มต้นกันยังไง...ผมก็จะตอบพวกเขาว่าคุณรีอัสเป็นฝ่ายแก้ผ้ายั่วผมก่อน”

“อะ...ไอ้...ไอ้คนชั่ว! ฉันจะบอกพี่สาวฉันว่านายขืนใจฉัน!” แอนดริอัสเอ่ยด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ

“ขืนใจอะไร?” โฮรันว่าพร้อมกับลุกจากที่นั่งคนขับมายังห้องโดยสารด้านหลัง มือใหญ่แกะเชือกที่มัดมือกับเท้าแอนดริอัสอยู่ออก “ถ้าขืนใจจริงๆ คุณจะบอกให้ผมทำแรงๆ อีก ลึกๆ อีก แบบนั้นหรอกครับคุณแอนดริอัส”

“คนเลว!” แอนดริอัสด่าพร้อมกับยกกำปั้นหวังทุบไปบนไหล่กว้างของคนตัวสูง ทว่าโฮรันกลับรู้ทันและรับกำปั้นนั้นของเขาไว้ด้วยมือข้างเดียว

“ผมไม่อยากพูดประโยคเชยๆ แบบนี้เลย แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อมันเข้ากับบรรยากาศตอนนี้ของเราสองคนมาก”

“...ประโยคอะไร? พูดจ้าเพ้อเจ้ออะไรของนายอีก แก่มากจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง?”

“ก็ประโยคที่ว่า...ถึงผมจะเลว แต่ผมก็เป็นผัวคุณนะครับ คุณเมีย”

“...!”

เกิดความเงียบงันขึ้นระหว่างบุคคลทั้งสอง แอนดริอัสมองสบนัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยคู่นั้นแล้วก็รู้สึกใจสั่น ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นฉายแววจริงจังเสียจนเขาคิดคำจะด่าคำต่อไปไม่ออก ได้แต่ยืนนิ่งให้คนตัวสูงสบตาอยู่อย่างนั้นร่างกายแข็งทื่อราวกับต้องคำสาป...

โฮรันเห็นคนตัวเล็กกว่าเงียบไปก็รู้สึกแปลกใจ มือใหญ่ปล่อยเชือกที่ปลดออกจากร่างกายของแอนดริอัสให้ร่วงลงสู่พื้นรถ ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นสัมผัสเรียวปากจิ้มลิ้มที่เขารู้ดีว่าหอมหวานเพียงใดเบาๆ

ไวเท่าความคิด...โฮรันประทับริมฝีปากลงจูบปากคนตรงหน้าเบาๆ ผ่านไปครู่เดียวเขาก็ถอนริมฝีปากออกด้วยความอ้อยอิ่ง โดยไม่สอดแทรกสิ่งใดล่วงล้ำเข้าไปในโพรงปากทั้งสิ้น ทั้งที่จริงในใจอยากทำมาก...อยากทำอะไรต่อมิอะไรกับคนตรงหน้ามากขึ้นๆ ไปอีก

สัมผัสแผ่วเบาราวกับขนนกนั้นชวนให้แอนดริอัสหวั่นไหว ร่างทั้งร่างคล้ายกับจะระทวยลงไปกองอยู่กับพื้นรถเพราะสัมผัสวาบหวามนั้นของคนรุ่นดึกดำบรรพ์อย่างโฮรัน

“ไปกันเถอะ ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว” โฮรันเอ่ยเบาๆ กับคนตรงหน้า จากนั้นเขาก็จับจูงแอนดริอัสเข้าไปยังด้านในของโรงพยาบาลเพื่อพบกับหมอที่นัดไว้

Mader Hospital เป็นโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ที่มีเครื่องมือครบครันและทันสมัยที่สุดในเอเชียซึ่งโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจในเครือ S.A.M โดยมีเซนาธ อาเคอร์ มาเดอร์ริสเป็นผู้กุมบังเหียนใหญ่ อีกทั้งโรงพยาบาลแห่งนี้ก็มีสาขาอยู่ทั่วโลกและยังเป็นแหล่งศูนย์รวมของแพทย์ฝีมือดีชั้นแนวหน้าอีกด้วย

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบต้องการติดต่อเรื่องอะไร ได้นัดไว้รึเปล่าคะ?” พยาบาลสาวสวยคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น

“นัดกับหมอปิแอร์ไว้ตอนบ่ายสองครับ” โฮรันเอ่ยตอบด้วยสีหน้ายิ้ม มือใหญ่ข้างหนึ่งจับมือของคนข้างหลังไว้แน่น

“สักครู่นะคะ” พยาบาลสาวเอ่ยบอกแล้วก้มหน้าลงจิ้มติกๆ ครู่หนึ่งกับคอมพิวเตอร์ตรงหน้า “โอเคค่ะ คุณทั้งสองเป็นเคสที่คุณหมอปิแอร์กำลังรออยู่พอดี เชิญทางนี้ค่ะ ดิฉันจะนำทางไป”

ห้านาทีต่อมาทั้งสองคนก็ได้มานั่งอยู่ในห้องตรวจส่วนตัวของหมอวัยกลางคน และเมื่อพยาบาลที่มาส่งเดินกลับออกไปแล้ว ทั้งห้องจึงเหลือกันอยู่แค่สามคน โฮรันจึงจัดการอธิบายถึงสาเหตุที่ต้องมาพบหมอในวันนี้ให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญตรงหน้าฟังทันที

“คืออย่างนี้ครับคุณหมอ เมื่อคืนผมกับเมียเอากันหนักไปหน่อย เช้าวันนี้...ช่องทางนั้นของเมียผมเลยบวม รบกวนคุณหมอช่วยตรวจดูให้หน่อยได้ไหมครับ ผมเป็นห่วง กลัวเมียผมจะมีอันตราย”

“ไอ้สัส!” แอนดริอัสได้ยินประโยคนั้นแล้วก็ถึงกับหลุดปากสบถคำหยาบออกมา ร่างสูงผงะ กายสูงดีดลุกขึ้นด้วยความรวดเร็ว กระทั่งเก้าอี้ที่นั่งถึงกับล้มหงายไปด้านหลัง

“มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าคะ?” พยาบาลสาวนางหนึ่งเปิดประตูห้องตรวจพร้อมกับโผล่หน้าเข้ามาถามเพราะเมื่อครู่เธอได้ยินเสียงดังโครมครามราวกับคนตีกัน

“ไม่มีอะไรครับ ผมจัดการได้” หมอวัยกลางคนเอ่ยบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ นั่นจึงทำให้พยาบาลสาวพยักหน้ารับน้อยๆ ก่อนกลับออกไปพร้อมกับปิดประตูให้อย่างเดิม

“ตกใจอะไรขนาดนั้นครับ...คุณเมีย”

 

***********

แหมมมมมมม

คำก็เมีย สองคำก็เมียเลยน๊า...ตาลุง

ไรท์ลืมวันลืมคืน เข้าใจว่าวันนี้ศุกร์ ที่ไหนได้ วันเสาร์เเล้ว 

เมื่อคืนเลยไม่ได้มาอัป (แฮ่ๆ)

เดี๋ยวคืนนี่มาลงให้อีก 1 ตอนจ้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว