ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตราบนานเท่านาน

ชื่อตอน : ตราบนานเท่านาน

คำค้น : #พี่ข้างบ้าน #รักโรแมนติก #คลั่งรัก #NC18+ #SM #หมอ #นักศึกษา #โรมานซ์ #ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 349

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2565 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตราบนานเท่านาน
แบบอักษร

หลังจากอาหารเย็นมื้อนั้น พิมพ์ผกา ก็ตกลงเห็นดีเห็นชอบในความสัมพันธ์ของเฟยเฟยและพายอาร์แต่โดยดี เนื่องจากเธอเองก็หาข้อติชายหนุ่มไม่ได้ และเห็นแก่ความจริงใจของชายหนุ่มที่มีต่อครอบครัวและลูกสาวของเธอมาตลอด จึงยอมใจอ่อนในที่สุด 

         “เฟย...” พายอาร์เรียกหญิงสาวที่นอนอยู่ข้าง ๆ เขาบนเบาะหลังรถหลังจากที่เพิ่งบรรเลงบทรักกันเสร็จไปหมาด ๆ  

         “คะ” 

         “เฟยอยากใช้ชีวิตแบบไหน” เขาถามพลางลูบศีรษะหญิงสาวเบา ๆ 

         “อืม...ชีวิตแบบที่ได้อยู่กับพี่พายไง” เธอกอดชายหนุ่มจนแน่นพลางยิ้มออกมาอย่างสดใส 

         “อืม...พี่ก็เหมือนกัน พี่อยากอยู่กับเฟยทั้งวันเลย” พูดจบริมฝีปากของชายหนุ่มก็จูบไปบนหน้าผากของหญิงสาวเบา ๆ 

         “อื้ม” 

         “เฟยไม่สงสัยเหรอว่าทำไมพี่ไม่ย้ายออกจากบ้านเช่าไปซื้อบ้านหรือคอนโดที่ใกล้กับคลินิกที่พี่เปิด” เขาถาม 

         “อืม...พี่พายไม่มีเงินอ่ะจิ”  

         “คิดว่าพี่จนงี้??” เขาหันไปทำหน้าเหยเกใส่หญิงสาว 

         “อืม...ก็ไม่เห็นพี่พายซื้ออะไรหรู ๆ ใส่ อยู่บ้านเช่าด้วย...จะเห็นมีดีก็รถคันนี้ล่ะมั้งที่ใหญ่หน่อย” เฟยเฟยพูดแซว 

         “ก็พี่ชอบแบบนี้” 

         “ว่าแต่พี่พายจะบอกว่าตัวเองรวยพอจะซื้อบ้านหรือคอนโดหรู ๆ อยู่ใช่มั้ย แต่พี่ก็ยังอยู่ที่นี่” เฟยเฟยพยายามพูดทวนคำถามของชายหนุ่ม 

         “อื้ม...พี่รวยนะบอกเลย ซื้อคอนโดในเมืองหรือบ้านแบบเงินสดได้ด้วย” เขายิ้มกริ่ม 

         “โหว..เหรอคะ” 

         “เป็นหมอฟันรวยนะ ไม่รู้หรือไง” 

         “ไม่รู้!! ก็บอกแล้วว่าไม่ชอบหมอ” เฟยเฟยทำหน้าเบ้ ใส่ 

         “แล้วตอนนี้ล่ะ ยังไม่ชอบอีกเหรอ” เขาจับแก้มของเธอเบา ๆ พลางสบตาหญิงสาวหวานหยด  

         “ไม่ชอบ...แต่รักต่างหาก” เธอยิ้มแล้วยื่นหน้าไปจูบเขา 

         “พี่เองก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองไม่ย้ายสักที ตอนแรกพี่คิดว่าพี่ชินกับการอยู่กับบ้านของเฟย เพิ่งมารู้ว่า...พี่แอบมองเฟยเดินไปเดินมาในสวนหย่อมบ่อยแค่ไหน แล้วทุกครั้งที่เห็นพี่ก็จะหาเรื่องไปที่สวนนั่นทุกที วันไหนที่พี่รู้ว่าเฟยกลับมาจากมหาลัยเร็วพี่ก็จะไปรอที่สวนตลอด...” เขาอดอมยิ้มไม่ได้เมื่อนึกถึงพฤติกรรมที่ผ่านมาของตัวเอง เป็นเขาเองที่แอบหลงรักเธอมานาน เป็นเขาเองที่แอบไปนั่งรอเธอที่สวนแม้วันนั้นจะรอเป็นชั่วโมงก็ตาม ขอแค่ได้คุยได้เห็นหน้าเธอชัด ๆ หัวใจของเขาก็เต็มอิ่มจนมีแรงที่จะไปทำงานได้ต่อ 

         “พี่พาย...” เฟยเฟยยิ้ม 

         “แม่ง...โรแมนติกเนอะ” พายอาร์ชมตัวเอง 

         “มากค่ะ”  

“แล้วเฟยล่ะ มีโมเม้นที่ชอบพี่บ้างมั้ย” 

“ไม่มีอ่ะ” เฟยเฟยหัวเราะร่วน 

“เออ ใจร้ายชะมัด” 

“เฟยไม่สนเรื่องผู้ชายเลยพี่พาย ขอโทษนะ เฟยตั้งใจเรียน 

จนไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย แต่เฟยว่าเฟยก็ชอบพี่พายนะ แบบเวลาที่เราคุยกันเฟยก็รู้สึกดี มันอบอุ่นดี” เฟยเฟยพยายามปลอบชายหนุ่มที่เพิ่งสารภาพรักกับเธอ 

“อืม...ก็เข้าใจได้แหล่ะ ไม่สนเรื่องผู้ชายก็ดีแล้ว” พายอาร์ยิ้ม 

“เฟยว่า...ตั้งแต่เรามีอะไรกันนั่นแหล่ะที่ทำให้เฟยคิดกับพี่พาย 

เกินพี่ชาย” เธอยิ้มให้เขาก่อนจะโอบรอบคอชายหนุ่มให้ลงมาจุมพิตเธอช้า ๆ  ทุกการเคลื่อนไหวของริมฝีปากที่ขบเม้มนั้นเต็มไปด้วยร่องรอยความรักที่ทั้งสองต่างช่วยกันประคับประคองกันมาอย่างช้า ๆ แม้จะใช้เวลาพอควรกว่าจะเข้าใจว่า “รัก” คือความรู้สึกเช่นนี่เอง แต่มันก็ดีกว่าไม่เคยรู้เลยว่า “รัก” คืออะไร ทั้งสองอาจจะเริ่มต้นเส้นทางแห่งรักด้วย เซ็กส์ดุเดือด แต่พวกเขาก็ไม่เคยลืมว่าเวลาแห่งความรักหลังจากนี้ต้องมีแต่ความอ่อนโยนไปตลอดเส้นทางที่พวกเขาจะต้องเดินร่วมเคียงกันไปหลังจากนี้ ตราบนานเท่านาน 


จบแล้วสำหรับเรื่อง นายของผมคือน้องสาวข้างบ้าน ขอบคุณรี้ดทุกท่านที่ให้ดารสนับสนุนนะคะ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว