email-icon facebook-icon Twitter-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกใบเล็ก ๆ ของแพรสีนิล แวะมาพูดคุยกันได้นะคะ แพรไม่กัด ฮี่ฮี่ และขอขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการกดไลค์ ทุกการสนับสนุนค่ะ หากไม่มีนักอ่านก็คงไม่มีแพรสีนิลอย่างในทุกวันนี้ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ❤️

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2565 14:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 (4)
แบบอักษร

 

 ผ่านไปร่วมชั่วโมง ศีรษะทุยก็โอนเอนไปมาจนบางครั้งเกือบทิ้งลงซบบนหัวไหล่ของคนข้าง ๆ ขณะพยายามตั้งใจฟังเรื่องตลก ๆ ที่แต่ละคนสรรหามาเล่าสู่กันฟัง 

หากแต่ไม่ใช่ว่าเธอง่วง ตอนนี้หัวเธอมันหนักอึ้ง แถมภาพรอบตัวก็พร่าเบลอไปหมดจนต้องกะพริบตาถี่ ๆ อยู่หลายหน 

“ไหวไหมเนี้ย?” 

เสียงทุ้มดังขึ้นประชิดใบหู ครั้นพอเอียงหน้ามองก็พบใบหน้าคมคายที่โน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบแตะกัน 

“วะ...หวายยย” 

ไหวแหละ ดาริกามั่นใจว่าแบบนั้นแม้น้ำเสียงที่ใช้เอื้อนเอ่ยจะสวนทางกับสิ่งที่เธอตะโกนตอบปาว ๆ อย่างสิ้นเชิง เรียกรอยยิ้มขบขันให้ผุดขึ้นที่มุมปากหนาหยัก 

“มาเที่ยวแบบนี้พ่อแม่ไม่ว่าหรือไง?” 

“ก็ม่ายให้รู้งายยยยย เนี้ยยยย ยี่สิบแล้วนะ ยี่สิบบบบบตั้งแต่วันก่อน” 

อะ โอเคงั้นเขาก็ไม่ต้องกลัวแล้วว่าจะโดนคดีพรากผู้เยาว์  

เวฬุคิดในใจแล้วพยายามสรรหาเรื่องคุยกับเด็กสาวมากขึ้นเพื่อทำความคุ้นเคย 

“แล้วดาวมาดื่มบ่อยไหม?” 

“ฮึ” 

ดาริกาส่ายหน้าประกอบคำตอบจากนั้นก็ชูสองนิ้ว เพราะครั้งแรกที่ลิ้มลองคือวันที่ย้ายของเข้าห้องวันแรก ส่วนวันนี้ก็นับเป็นครั้งที่สองของชีวิต เพียงเท่านี้ใบหน้าคมคายก็บึ้งตึงขึ้นหลายส่วน 

“คออ่อนแล้วยังห้าว! ทีหลังอย่าได้ริอ่านมาดื่มแบบนี้อีกนะ” 

“บ่นอีกแยะ โดวววว” 

“ก็มันน่าไหม แล้วคืนนี้จะกลับกับใคร?” 

“หญ้างายยย กลับกับหญ้าาาา นอนกับหญ้าาาา” 

ดวงตาสีนิลเหลือบไปมองเด็กสาวอีกคนเพียงนิดก่อนเริ่มแผนการตะล่อมล่อเหยื่อ 

“หญ้าบอกว่าวันนี้หญ้ากลับกับพี่ชาย” 

“อ้าววว แล้วหนูล่าาาา แบบเน้หนูจะกลับกับครายย~” 

ก็กลับกับพี่ไงครับ ... หากแต่ประโยคนี้เวฬุตอบแค่เพียงในใจ มุมปากยกตัวเผยยิ้มร้ายพลางกระชับวงแขนให้มากขึ้น 

ส่งผลให้คนที่กำลังบังคับให้ศีรษะเอนถอยเสียการทรงตัว ศีรษะจึงสัปหงกมาด้านหน้าจนกลายเป็นว่าเธอเสนอหน้าผากให้เขาจูบอย่างไม่ตั้งใจ 

“อื้ออ พี่อาวเปรียบนูวววว” 

“เดี๋ยวให้หอมคืน เอาไหม?” 

เวฬุลองเสนอหากแต่คนเมาดันไม่ตกหลุมพราง ซ้ำยังส่งสายตารังเกียจมาให้ ทำเอาเขานึกหมั่นไส้ แกล้งกอดเธอแรง ๆ จนเธอนิ่วหน้า เหวี่ยงกำปั้นตอบโต้ทั้งที่เรี่ยวแรงเทียบเท่ากับมดตัวน้อย 

กลิ่นกายหอมละมุนบวกกับความนุ่มนิ่มน่าสัมผัสทำเอาท่อนล่างมีปฏิกิริยาขึ้นมาอย่างง่ายดาย 

หลายครั้งจึงอดไม่ได้ที่จะแสร้งทำทีเป็นกระซิบถามนู้นถามนี่แล้วอาศัยจังหวะที่เด็กสาวไม่ทันระวังตัว จรดปลายจมูกลงบนกลุ่มผมและพวงแก้มแดง ๆ 

“ให้มันน้อย ๆ หน่อยครับบบ” 

เมื่อทั้งโต๊ะเหลือเพียงสองคน ชานนท์ก็อดกระเซ้าไม่ได้ เพราะถึงในโต๊ะเหล่าสาว ๆ จะมึนเมาจนแทบไร้สติ แต่นี่มันลืมหรือไงว่ายังมีอีกสองชีวิตนั่งทนโท่อยู่ 

ทว่าไอ้เพื่อนตัวดีกลับหันมายักคิ้วหลิ่วตาพร้อมขยับรูปปากโดยไร้เสียงว่า ‘ของกู’ 

“เออ ของมึง ทั้งคนทั้งเงินเลยสัส ได้ทีแล้วเยาะเย้ยใหญ่เลยนะ แหม ๆ อย่าให้ถึงทีกูบ้างแล้วกัน พ่อจะโอบโชว์กลางร้านเลยแม่ง” 

ได้ยินแบบนั้นเวฬุก็ไหวไหล่ไม่เป็นเชิงว่าไม่แคร์แล้วระเบิดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี 

ที่เขาแสร้งทำเป็นตกปากรับคำท้าทายของเพื่อนก็ลดปัญหากระทบกระทั่งยามเขาเข้าหา เพราะความจริงแล้วเขาเล็งยัยเด็กนี่ไว้นานแล้ว นานก่อนที่ใคร ๆ จะทันได้เห็นเธอด้วยซ้ำ 

แรงขยับดึงให้ดวงตาสีนิลหลุบมามองเหยื่อตัวน้อยที่บัดนี้น่าจะเมาได้ที่แล้วจึงหันไปสั่งพนักงานให้ลงบิลในนามเขาไว้ ก่อนชะเง้อคอมองหาสองพี่น้องที่ลากกันไปเข้าห้องน้ำร่วมสิบนาทีแล้วก็ยังไม่กลับมา 

“แล้วนี่หญ้ามันไหวปะวะ?” 

“ไหวห่าอะไรละ ป่านนี้นอนกอดชักโครกไปแล้วมั้ง ใครใช้ให้กินแบบผสม” 

“ก็แล้วมึงไม่ใช่หรือไงที่เป็นคนชงแล้วยื่นให้น้องมันน่ะ!” 

“เอ้าเหรอ กูลืมมมม” 

ตัวต้นเหตุยักไหล่ ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เวฬุจึงตวัดท่อนขาเตะเข้าที่หน้าแข้งเพื่อนแรง ๆ ด้วยความหมั่นไส้ 

“รับผิดชอบน้องมันเลยนะ เป็นคนมอมมันน่ะ” 

“ห่า! ใช้คำซะน่าขนลุกเลย แล้วนี่มึงจะไปไหน?” 

“กลับห้องสิวะ ให้รออะไร” 

มือหนาค่อย ๆ ดึงเสื้อหนังมาผูกเข้ากับเอวคอด จัดองศาให้ปิดบังความขาวนวลของเรียวขาจนเรียบร้อยแล้วจึงสอดสองแขนประคองร่างอ่อนปวกเปียกขึ้นอุ้มแนบอก 

“ฝากบอกไอ้กริชด้วยละกันว่ากูกลับแล้ว” 

“เดี๋ยว ๆ แล้วมึงจะพาน้องดาวไปด้วยนี่นะ?” 

“ก็เดี๋ยวกูไปส่งไง” 

“ฮึ ส่งที่ห้องมึงอะเหรอ?” 

“ไม่ ... ไม่น่าถามเลยนะครับคุณมึงงง ไปละ ช้า ๆ เดี๋ยวพร้าจะหมด! คืนนี้กูต้องใช้หลายเล่มด้วย!” 

  

  

  

******************** 

กรี๊๊ดดดดดดดด อิพี่มันจะเอาพร้ามาฟันน้องแล้ว !!!!! 

  

แวะมากดไลค์ คอมเมนท์แทนกำลังใจให้กันได้น้าาาา 

ป.ล.ทยอยอัพฟรีจนจบ แต่จบปุ้บไล่ลบปั้บ ใครดองระวังไม่ทันได้อ่านเน้อ  

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว