ส่งผ่านความรัก ถ่ายทอดออกไปเป็นตัวอักษร กลับมาอ่านอีกเมื่อไหร่ความรู้สึกก็ยังจะคงตราตรึงไม่เปลี่ยนแปลง

ตอนที่่ 9 นางบำเรอเต็มตัว 100%(เดือนที่ 1)(แก้ไขฉบับ E book)

ชื่อตอน : ตอนที่่ 9 นางบำเรอเต็มตัว 100%(เดือนที่ 1)(แก้ไขฉบับ E book)

คำค้น : ลงทัณฑ์รักซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2559 14:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่่ 9 นางบำเรอเต็มตัว 100%(เดือนที่ 1)(แก้ไขฉบับ E book)
แบบอักษร

#

 

วันใหม่

เป็นเวลาเกือบบ่าย รถเบนซ์ของเดนนิส วิ่งเข้ามาจอดที่หน้าประตูบ้านของ ราฟาเอล

นายมาได้จังหวะพอดี เดนนิสฉันกำลังจะออกไปข้างนอก

ผู้เป็นนายบอกและครู่เดียวก็มีแม่สาวน้อยที่เขาเป็นคนพาเธอมาเดินตามมาข้างหลัง

นายจะพาคุณ รษาไปซื้อของเหรอครับ

เดนนิสแกล้งถามสีหน้ายิ้มแบบกวนๆ...เจ้านาย

ฉันจะพาแม่นี่ ไปซื้อของมาทำอาหารกินต่างหากล่ะ ก็นายไม่ยอมซื้ออะไรไว้ในตู้เย็นให้ฉันเลย นอกจากไข่

เขาตอบแบบเสียงดัง กลบอาการเขินเมื่อถูกลูกน้องคนสนิทแซว ส่วนฝ่ายหญิงนั้นได้แต่นิ่ง

นายโทรบอกแม็กให้มากินข้าวเย็นที่นี่ ฉันจะกลับมาก่อน 4 โมง

เขาบอก เดนนิสพยักหน้ารับและยิ้มให้กับเธอด้วยทำเอาผู้เป็นนายตาขวางอยู่ไม่น้อย

 

ในห้องครัว

ขณะที่หญิงสาวกำลังขะมักเขม้นอยู่กับการทำต้มยำกุ้งรสแซ็บอยู่นั้น แม็กก็ได้เดินเข้ามาหาเธอ หลังจากวันนั้น แม็ก ก็ไม่มีโอกาสได้พบเธออีก เขาอยากจะเข้าไปขอโทษที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

คุณ รษา ครับแม็กเรียก

คะเธอตอบกลับ และเดินไปล้างผัก เพื่อเตรียมทำผัดผักต่อ

แม็กไม่รู้จะเริ่มต้นพูดกับเธอยังไงดี เขาได้แต่ยืนเก้ๆกังๆ จนเธอหันมาพูดกับเขา

คุณ แม็ก ต้องการอะไรรึเปล่าคะเธอถาม

เปล่า ครับ ไม่ได้ต้องการอะไรเขายังไม่กล้าเอ่ยปากในเรื่องที่อยากพูด

เอ่อ..คุณ รษามีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ ผมจะเป็นลูกมือคุณเอง เขาอาสาช่วยเธอ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันทำคนเดียวได้ คุณออกไปดูแลเจ้านายคุณเถอะ

หญิงสาวปฏิเสธ พอพูดถึงเจ้านาย เหมือนเขาได้โอกาสที่จะพูดขึ้นมา

เอ่อ..คุณ รษา ครับ คือเรื่องคืนนั้น ผม..เอ่อ..ผม ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้เลยนะครับ

หญิงสาวหยุดการล้างผักแล้วหมุนตัวกลับมาสบตาเขา

แบบนี้ แบบไหนเหรอคะ

ก็...แม็กพูดไม่ออก

เธอหันกลับไปก้มหน้าล้างผักที่ยังเหลือตามเดิม

คือ ผมไม่รู้จริงๆครับว่าคืนนั้นนายจะมา ผมก็เลยให้คุณ ขึ้นไปรอ คุณสิรี กับคุณเจมส์ บนห้อง แล้วพอเราจะกลับผมคิดว่าค่อยขึ้นไปเรียกคุณ

แล้วทำไมคุณไม่ขึ้นมา

เธอหันมาถามเขา ดวงตาจ้องมองเริ่มจะมีน้ำใสๆไหลออกมาเมื่อนึกกถึงเหตุการณ์คืนนั้น แม็กรีบพูดต่อ

คือ คุณเจมส์ เมามาก เมาจนไม่มีสติ ผมกับสิรี เลยคุยกันว่าจะพาคุณเจมส์ กลับไปก่อน

แม็กพยายามอธิบายเรื่องราวให้เธอฟังด้วยสีหน้าที่เศร้าเหมือนกัน

แล้วก็ปล่อยฉันไว้ที่ห้องนั้น

แม็กพูดยังไม่จบ เธอก็พูดขัดขึ้น ดวงตาหวานเริ่มจะมีน้ำมาคลอๆเมื่อนึกย้อนไปถึงวันนั้นยิ่งทำให้แม็กรู้สึกผิดต่อเธอมากขึ้น

ผมไม่รู้จริงๆ ครับคุณ รษา ผมขอโทษ ผมคิดว่าพอรุ่งเช้า ผมจะรีบมารับคุณทันที ผมไม่คิดเลยจริงๆว่านายจะมาที่นี่ เพราะปรกติถ้านายมา นายต้องโทรหาผมก่อน

แม็ก รีบอธิบาย เมื่อเห็นว่ามีน้ำใสๆเริ่มไหลลงมาจากดวงตาหวานนั้น

ถ้าคุณบอกฉันตั้งแต่แรก ว่าห้องนั้นเป็นห้องของใคร ฉันคงไม่ขึ้นไปเหยียบเป็นแน่

ผมขอโทษครับ ผมก็ขอโทษคุณจริงๆ

แม็กกล่าวคำขอโทษเธออย่างจริงใจแต่ทันใดนั้น

ใครเป็นอะไรงั้นเหรอ

เสียงของบุคคลที่สามคงไม่ต้องเดาก็รู้ได้เลยว่าใครดังขึ้นจากข้างหลังแม็ก หญิงสาวรีบปาดน้ำตาออกทันที

เปล่าครับนาย ไม่มีใครเป็นอะไร ผมแค่อยากจะมาช่วยคุณ รษา ทำกับข้าวแค่นั้นเองครับ

แม็กตอบ หญิงสาวไม่สนใจเธอล้างผักเสร็จก็เตรียมนำมาหั่นเพื่อเตรียมทำเมนูต่อไป

ไม่ต้อง นายออกไปข้างได้ละเขาสั่ง

ครับแม็กรับคำและเดินออกไปหาเดนนิสแต่ในใจยังเป็นห่วงเธออยู่

ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่สาวเจ้าอย่างเอาเรื่อง เธอกล้าดียังไงมาคุยกับผู้ชายคนอื่นในบ้านของเขา ถึงจะเป็นลูกน้องเขาก็เถอะ อย่าลืมสิว่าตอนนี้เธอเป็นผู้หญิงของเขาอยู่

ทำอาหารแค่ไม่กี่อย่างมันหนักนักรึไง ถึงต้องมีคนมาช่วย

ดวงตาคมกริบจ้องมองพร้อมถามแบบประชด

คุณแม็กเค้าก็แค่มีน้ำใจ เธอตอบแบบไม่หันไปมองเขา

มือหนากระชากแขนเธอขณะที่กำลังจะหยิบผักมาหั่น

เธอจำไว้นะ ขณะที่เธออยู่กับฉันที่นี่ เธอคือนางบำเรอของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะไปอ่อยใครได้ทั้งนั้น เธอต้องคอยบริการฉันแค่คนเดียวเท่านั้น

 “ค่ะ ฉันทราบดี แต่ฉันกับคุณแม็กไม่ได้คิดจะทำเรื่องสกปรกอย่างที่ในหัวคุณคิด

เธอไม่ยอม ตาสบตา ก็เธอไม่ได้ทำอะไรผิดอย่างที่เขาคิดไว้นี่ ทำไมต้องกลัว

ก็ดี รู้ตัวก็ดี และสำนึกไว้ด้วยยิ่งดี ฉันจ่ายค่าตัวเธอมาแพง ฉันไม่อยากใช้ของที่ฉันซื้อมาร่วมกับคนอื่น จำเอาไว้

เขาผละออกจากเธอและเดินจากไปอย่างไม่หันกลับมามองเธอได้แต่ทำใจยอมรับ

กับข้าวหลายอย่างถูกทำขึ้นจากฝีมือเธอคนเดียว ผัดผัก ต้มยำกุ้ง ปลาทอดน้ำปลา ต้มจืด ก็เธอทำงานในร้านอาหารมานี่ ทำไมอาหารไทยพื้นๆแบบนี้เธอจะทำไม่เป็นแถมรสชาติก็ยังสามารถเปิดร้านขายเป็นของตัวเองได้เลยทีเดียว เมื่ออาหารถูกนำมาตั้งบนโต๊ะเรียบร้อย สมาชิกทั้งสามคนก็มานั่งพร้อมกัน

กลิ่นอาหารหอมมากเลยครับ ต้องอร่อยมากแน่ๆเลย

เดนนิสเอ่ยชมขณะที่สูดกลิ่นอาหารที่หอมยั่วยวนให้ชวนรับประทานเสียจริง หญิงสาวยิ้มรับแต่ก็ไม่พูดอย่างใด มีราฟาเอล ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ซ้ายมือของเขาคือ แม็ก ส่วนขวามือก็คือเดนนิส จานข้าวถูกจัดไว้สามจาน โดยเธอได้จัดวางช้อนไว้ทางขวามือของคนทานแล้วส้อมวางไว้ซ้ายมือ

ฉันถนัด ซ้ายราฟาเอลพูดขึ้น ทำให้อีกฝ่ายรู้ตัวว่าควรทำอย่างไร เธอเดินมาหยุดอยู่ใกล้เขาและสลับช้อนไว้ซ้ายมือส่วนส้อมวางขวามือจากนั้นก็เดินไปอยู่ที่เดิม

แล้วคุณ รษาไม่ทานด้วยกันเหรอครับ

เดนนิสถามเธอด้วยความสงสัยและเป็นห่วงด้วย

ไม่ค่ะ เดี่ยวพวกคุณทานเสร็จ ฉันค่อยมาทานถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ มีอะไรก็เรียกได้

เธอตอบเสียงหวานแผ่วเบาทำเอาคนที่ได้ยินอดที่จะสงสารไม่ได้ ก็เธอเป็นคนใช้นี่ จะให้มานั่งทานข้าวร่วมโต๊ะกับเจ้านายได้ยังไง เดนนิสกับแม็ก

มองหน้ากันและหันไปทางคนที่นั่งหัวโต๊ะที่ทำหน้าตาแบบไม่รู้ไม่ชี้

เอ้า กินสิรออะไรล่ะ ฉันเรียกพวกนายมากินข้าวไม่ได้เรียกมาจ้องหน้าฉัน

ทั้งสองคนเริ่มลงมือทานข้าวอย่างที่นายเขาบอก เดนนิสตักผัดผักมากินคำแรก

อื้อหือ อร่อย อร่อยมากเลยครับ คุณ รษาทำกับข้าวได้อร่อยมาก

เขาชมเธอและตักข้าวกินคำต่อไป ในความจริงๆแล้วถ้าเขาไม่เห็นเธอกับแม็กคุยกันเมื่อกี้ เขาคงจะให้เธอมานั่งทานข้าวอยู่หรอก แต่นี่เธอมาทำให้เขาโมโหเสียก่อนนี่สิ จะมาโทษฉันไม่ได้นะ รษา เธอทำตัวเอง เขาคิดกับตัวเอง

เธอเข้ามาอยู่ในห้องรอให้คนข้างนอกทานข้าวเสร็จปล่อยให้น้ำตามันรินไหลออกมาตามความรู้สึก นี่มันแค่วันที่ 2 เองนะ รษา อีกตั้งหลายเดือนกว่าเธอจะรอดพ้นจากเขา เธอจะทนไหวมั้ยเนี่ย เธอคิดผิดหรือคิดถูกกันนะที่รับข้อเสนอนี้ หญิงสาวพูดกับตัวเอง

การกินอาหารไทยของบุคคลทั้งสามภายนอกบรรยากาศมีแต่ความเงียบไม่มีใครพูดอะไร ต่างคนต่างก้มหน้าทาน ไม่มีใครเอ่ยปากพูดก่อน เพราะทั้งสองลูกน้องสังเกตจากสีหน้าเจ้านายที่ตอนนี้เหมือนกำลังโกรธใครอยู่นิดๆทำให้เขาดูน่ากลัวขึ้นมา

กินอิ่ม พวกนายก็ไม่ต้องเก็บให้ฉันหรอก จะไปทำอะไรก็ไปได้เลย

ราฟาเอลบอกพร้อมกับจ้องมองที่ลูกน้องทั้งสอง

อ้าวทำไมล่ะครับ เดนนิสถามอีกแล้ว

ก็ตอนนี้ฉันมีแม่บ้านมาทำให้แล้วน่ะสิพวกนายก็เห็น ฉันจ่ายค่าตัวมากขนาดนี้ ต้องใช้งานให้คุ้มสิ พวกนายกลับไปกันได้ละ

เขาพูดเสร็จก็เดินออกจากโต๊ะไป เป้าหมายคือ ที่ห้องนั้น...เขาเดินมาถึงหน้าห้องเอื้อมมือไปเปิดประตูออกทันทีโดยไม่สนว่าคนในห้องจะอนุญาตหรือไม่ ก็ที่นี่มันบ้านเขานี่ เขามีสิทธิ์ทุกตารางนิ้วโดยชอบธรรม  หญิงสาวตกใจอยู่ไม่น้อยที่อยู่ดีๆประตูก็เปิดออก เพราะตอนเข้ามาเธอเองก็ไม่ได้ล็อกมันไว้ รษาหันมาทางต้นเหตุที่ทำให้เธอตกใจ ก็พบร่างบุรุษคนหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ตรงประตู

เสียมารยาท จะเข้าห้องคนอื่นไม่รู้จักเคาะประตู

เธอว่าเขา ใช้มือปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มออกอย่างรวดเร็ว

เหอะ เธอว่าฉันเสียมารยาทงั้นเหรอ เธอลืมอะไรไปรึป่าว นี่มันบ้านฉันนะ ฉันมีสิทธิ์ในทุกตารางนิ้วของบ้านหลังนี้ แม้แต่ห้องนี้ รวมถึงตัวเธอด้วย อย่างลืมสิ

เขาพูดพร้อมด้วยสายตาที่มองเธออย่างดูถูก หญิงสาวได้แต่นิ่งเงียบ พูดอะไรไม่ออก จะให้พูดอะไรล่ะ ก็ในเมื่อเขาอ้างสิทธิ์ทุกอย่างแล้ว เมื่อเขาเห็นเธอเงียบ

ไปเก็บจานที่ฉันกินเสร็จได้ละ มัวมานั่งอู้งานอยู่ได้ ฉันจ้างเธอมาแพงนะ อย่างลืมสิตอกย้ำเหลือเกินนะกับคำว่าจ้างเนี่ย

เธอจัดการทุกอย่างตามที่เขาสั่ง เก็บจานทั้งหมดที่พวกเขากินแล้วล้างมันในทันทีไม่ปล่อยแช่ไว้ และหลังจากนั้นเธอค่อยกินข้าวที่เธอทำเองและเข้าห้องนอน หญิงสาวจัดการธุระส่วนตัว อาบน้ำ สระผม ทาครีมบำรุงผิวก่อนนอนเป็นปรกติของผู้หญิงทุกคนอยู่แล้ว และระว่างที่เธอกำลังจะเข้านอนนั้น..

กึกๆๆ เสียงเหมือนคนมายืนทุบประตู เธอรู้ทันทีว่าใคร เอาไงดี รษา จะเปิดดีมั้ยเนี่ย เขาต้องการอะไรอีก ดึกป่านนี้แล้ว นี่เขายังใช้งานเธอไม่พอใจอีกเหรอ เธอยืนคิดอยู่นาน จนคนข้างนอกเริ่มหงุดหงิด

รษา เปิดประตูเดี่ยวนี้ ฉันสั่งให้เธอเปิดประตูเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน เปิดประตู

เขายังทุบไม่หยุดจนคนในห้องต้องมาเปิดให้

คุณต้องการอะไร ดึกป่านนี้แล้ว

นี่เธอมัวทำอะไรของเธอ ทำไมเพิ่งมาเปิดประตู ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน

เขาขบกรามแน่น ท่าทางเขาโกรธจัด มองเธอตาขวาง

ก็ฉันกำลังอาบน้ำอยู่ เลยไม่ได้ยิน

เธอตอบเสียงเบาก้มหน้าหลบสายตาเขา เพราะตอนนี้สภาพของเธออยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวสีขาวความยาวเลยเข่าแค่คืบเดียวมันทำให้เธอดูเย้ายวนยิ่งนัก คนที่มองถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ชายหนุ่มเดินหน้าเข้ามาหาเธอหญิงสาวถอยหลังกรูด เขาปิดประตูห้องลงสาวเท้าเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า ใช้สองมือจับต้นแขนดึงตัวเธอเข้ามาแนบชิดกับตัวเขา สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวาน

ได้เวลาทำงานของเธอแล้ว

เขากล่าวพร้อมกับก้มหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอนวลผ่องนั้นอย่างหลงใหล

เดี๋ยว เดี๋ยวค่ะ

เธอพูดและพยายามผลักเขาออก แต่หาเป็นผลไม่

อะไรของเธอ คิดจะอู้งานงั้นเหรอ อย่างหวังเลย

เขาก้มหน้าก้มตาซุกไซร้ ดูดดม กลิ่นหอมจากซอกคอเธอต่อไป ที่เธอห้ามเขาไม่ใช่เพราะเธอเล่นตัว แต่เธอจะขอทำบางสิ่งบางอย่างก่อน เพราะเธอรู้ดีว่าไม่สามารถห้ามเขาได้อยู่แล้ว แต่สิ่งที่เธอจะทำมันก็ไม่เป็นผล

เพียงไม่นายเขาลากริมฝีปากขึ้นมาจากซอกคอนวลผ่องมาประกบจูบริมฝีปากบางอย่างแนบสนิท เขาไม่ปล่อยเวลาให้เธอคิดมาก ริมฝีปากทาบลงไปพร้อมส่งเรียวลิ้นร้อนผ่าวเข้าไปลิ้มรสโลมเลียความหวานจากปากเธอ ทำเอา รษา ร้อนผ่าวตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้า เธอเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่ได้เช่นกัน หากความหวั่นไหวกลับท้าทายให้เธอเผยอริมฝีปากตอบรับเขา

 

เลิฟซีนร้อนแรงโปรดติดตามในฉบับอีบุ๊ค นะคร้าาาา

 

หญิงสาวลุกขึ้นมากลางดึกเห็นคนที่นอนอยู่ข้างหลับสนิท จึงค่อยๆลุกลงจากเตียงหยิบชุดนอนที่เขาเป็นคนถอดออกให้เธอกลับขึ้นมาใส่แล้วเดินอ้อมไปยังลิ้นชักที่อยู่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างระวังที่สุดกลัวว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเธอกำลังทำอะไร หญิงสาวค่อยๆเปิดลิ้นชักหยิบแผงยาออกมาที่หน้าแผงมีวิธีการกินและสัญลักษณ์ลูกศรชี้ แต่ทันใดนั้น

เธอกำลังทำอะไร

เสียงเข้มดังมาจากข้างหลัง หญิงสาวหันไปมองอย่างตกใจ เขาตื่นมาตอนไหนกัน เธอกำแผงยาไว้แน่น ซ่อนมันไหว้ข้างหลัง

ฉันถามว่าเธอกำลังทำอะไร

เขาเดินเข้ามาหาเธอ ดึงมือที่เขาเห็นว่าเธอกำบางสิ่งบางอย่างซ่อนเอาไว้

โอ้ย..เสียงร้องของเธอจากการที่โดนกระชากแขน

ชายหนุ่มแย่งมันออกมาจากมือเธอ และดูมันเต็มสองตา เขารู้ว่ามันคืออะไร ใช้สำหรับอะไร  แต่พอเห็นของสิ่งที่เธอกำลังจะทำ แล้วทำไมในใจเขารู้สึกแปลกๆใช่เขาไม่เคยป้องกันตัวเองกับเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียวแล้วก็ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขามีอะไรกับเธอ ซึ่งต่างจากผู้หญิงหลายคนที่ก่อนเขาจะขึ้นเตียงด้วยชายหนุ่มต้องป้องกันตัวเองอย่างดีที่สุดทุกครั้ง และให้อีกฝ่ายป้องกันด้วยเสมอเพื่อความปลอดภัยที่สุด แต่สำหรับเธอนั้นเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย ดวงตาคมกริบจ้องเขม็ง ไปยังใบหน้าสวย

ฉลาดนี่ รู้จักป้องกัน โดยที่ฉันไม่ต้องบอกให้เสียงเวลา รู้งานดีคงจะเคยทำบ่อยสิท่าน้ำเสียงเย้ยหยัน

เอาของฉันคืนมานะ

เธอบอกพร้อมพยายามแย่งสิ่งที่เขาแย่งไปจากเธอคืน แต่ก็ไร้ผล

อยากกินมันมากงั้นเหรอได้งั้นก็กินเลย

เขาบอกเธอพร้อมกับทิ้งแผงยาลงที่พื้นและใช้เท้าบดขยี้ ให้เม็ดยาแตกละเอียด เธอนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำแบบนี้ได้

หยุดนะ ฉันบอกให้หยุด

เธอห้ามและพยายามดันเขาออกจากตรงนั้นก่อนที่สิ่งที่เธอต้องการจะแหลกละเอียดคาเท้าของเขาจนหมด แต่เขาเองก็ไม่ได้หยุดการกระทำซ้ำยังผลักเธอให้ล้มลงกับพื้น หญิงสาวได้แต่มองสิ่งที่เขาทำโดยไม่มีทางหยุดเขาได้เลย

นี่คุณทำแบบนี้ทำไม

เธอเงยหน้าขึ้นถามเขา น้ำตานองเต็มสองแก้ม เขาทำลายสิ่งที่ป้องกันการเกิดพันธะระหว่างเขากับเธอ เขาควรจะดีใจมากกว่ามาทำเช่นนี้ ทำไม ทำไมเขาถึงได้ใจร้ายแบบนี้

เอาสิ อยากกินก็กินเลย

เขาบอกเธอเมื่อเห็นแล้วว่าเม็ดยาทุกเม็ดถูกเท้าเขาบดละเอียดจนไม่สามารถที่จะกินได้แล้วเธอได้แต่สะอื้นไห้มองสิ่งที่เขาทำ

ถ้าฉันไม่ได้สั่ง เธอห้ามทำอะไรทั้งนั้น

เขาสั่งเธอด้วยน้ำเสียงดุดัน สายตาจ้องมองยังกะจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้ก่อนเดินออกไปจากห้องปล่อยให้เธอนั่งร้องไห้คนเดียว นี่เขาโกรธเธอเหรอที่เธอจะป้องกันตัวเองจากเขา...

ภายในใจของเขานั้นคิดขึ้นอีกว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำแบบนี้โดยที่เขาไม่ต้องบอกเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นที่พยายามนักหนาอยากจะจับเขาให้อยู่หมัด โดยการที่จะมีลูกกับเขาให้ได้แม้โอกาสจะมีเพียงแค่ครั้งเดียวก็ตาม ก็เขาทั้งหล่อและรวยขนาดนี้ใครล่ะจะไม่อยากได้ แต่กับเธอคนนี้ทำไมเธอวิเศษนักเหรอ เธอคิดว่าเขาต้องการเธอขนาดนั้นเลยเหรอ ก็แค่ผู้หญิงที่ซื้อมา เธอกล้าดียังไงมารังเกียจน้ำเชื้อพันธ์ดีของเขา...

 

 ***โหลดอ่านในแบบอีบุ๊คได้จร้าาา หรือหากท่านใดโหลดในอีบุ๊คไม่เป็นจะขอสั่งซื้อไฟล์แบบ PDF จากไรท์ก้ได้จร้าาาา

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว