email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 7 :เข้าวัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 173

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2564 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7 :เข้าวัง
แบบอักษร

ก้อก ก้อก

 

"คุณหนูคะ ท่านดยุคเรียกพบที่ห้องทำงานค่ะ"

 

"เดี๋ยวฉันไป"

 

"ค่ะ คุณหนู"

 

ท่านพ่อเรียกฉันไปทำไมกันนะ นี่ก็ผ่านไปสองวันแล้วหลังจากกลับมาจากจตุรัส หรือว่าท่านพ่อจะให้เงินไปใช้อีกแล้ว ไม่น้าาา

 

 

ห้องทำงานท่านดยุค

 

ก้อก ก้อก

 

"ท่านพ่อ ลูกเองค่ะ"

 

"เข้ามาสิวีวี่"

 

"ท่านพ่อเรียกลูกมามีเรื่องอะไรเหรอคะ?"ฉันถามอย่างหวั่นๆ

 

"เรื่องการถอนหมั้นของลูกกับองค์ชายลอฟตาร์"

 

ท่านพ่อพูดพลางเหลือบมองปฏิกิริยาของฉัน คงไม่เชื่อจริงๆสินะว่าฉันจะถอนหมั้น

 

"ค่ะ มีปัญหาอะไรเหรอคะ"

 

"เฮ้อออ จักรพรรดิต้องการพบลูก"ท่านพ่อพูดพลางถอนหายใจ

 

“อะไรนะคะ ทำไมต้องพบลูกด้วยล่ะคะ"

 

"พ่อก็ไม่แน่ใจ แต่คงพยายามโน้มน้าวลูกไม่ให้ถอนหมั้น ไอ้จักรพรรดิเจ้าเล่ห์นั่น"

 

เอ่ออ ท่านพ่อคะได้ข่าวว่านั่นจักรพรรดิเรียกอย่างนั้นจะดีเหรอคะ ถึงแม้จะเป็นเพื่อนกันก็เถอะ ใช่แล้ว ท่านพ่อเป็นเพื่อนกับจักรพรรดิองค์ปัจจุบันจากการที่ตามท่านปู่เข้าวังบ่อยๆ ถึงแม้จะเรียกว่าเพื่อนแต่เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน จักรพรรดิค่อนข้างที่จะเห็นแก่ผลประโยชน์ทั้งผลประโยชน์ต่อตัวเองและจักรวรรดิ แต่ก็ไม่ได้เป็นคนไม่ดี ที่ตระกูลอากัสไทน์มาตั้งอยู่ที่จักรวรรดินี้ก็เพราะสัญญาที่เคยให้ไว้ว่าจะตั้งรากฐานอยู่ที่นี่อย่างน้อย 20 ปีเพื่อผลประโยชน์ของจักรวรรดิ ซึ่งตอนนี้ก็ครบกำหนดมาหลายปีแล้ว จักรพรรดิคงคิดว่าครอบครัวฉันจะถอนหมั้นแล้วย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วจักรวรรดิจะขาดผลประโยชน์ ถึงได้พยายามรั้งฉันไว้ เพราะฉันคือเป็นหัวใจของตระกูลก็ว่าได้ ทุกคนรู้ดีว่าท่านดยุคและท่านชายทั้งสองแห่งอากัสไทน์รักและตามใจท่านหญิงวิเวียน่าแค่ไหน

 

"ไม่เป็นไรค่ะท่านพ่อ วิเวียนจะไปพบองค์จักรพรรดิค่ะ"

 

"แต่..."

 

"วิเวียนไม่เป็นไรค่ะ ถึงยังไงวิเวียนก็จะถอนหมั้นให้ได้ค่ะ"

 

"ถ้าลูกพูดอย่างนั้นก็ตามใจลูก แต่พ่อจะตามไปด้วย"

 

"ค่ะ มีท่านพ่อไปด้วยวิเวียนก็ไม่กลัวอะไรแล้วค่ะ"

 

ฉันยิ้มแล้วพูดออดอ้อนท่านพ่อแบบที่อยากทำมานาน แต่คงต้องค่อยๆเริ่มเดี๋ยวจะหัวใจวายพอดี

 

"...."กึก ท่านดยุคออสการ์ชะงัก เมื่อได้ยินคำพูดนั้นของลูกสาว

 

'นี่วีวี่อ้อนฉันเหรอ พระเจ้า!!จะน่ารักเกินไปแล้ว'

 

ท่านพ่อเอื้อมมือมาลูบผมฉันเบาๆ ฉันจึงเอาศีรษะถูไถอย่างออดอ้อน

 

'วีวี่ ลูกจะน่ารักเกินไปแล้ว ใครคิดจะมาแย่งลูกไปจากพ่อ พ่อไม่ให้อภัยมันแน่'

 

สองวันต่อมา

 

ฉันถูกแอนนี่พามาเตรียมตัวไปพระราชวังตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง อาบน้ำแร่แช่น้ำนมจนผิวแทบเปื่อย ฉันปฏิเสธเท่าไรแอนนี่ก็ไม่ฟัง

 

"คุณหนูต้องงดงามที่สุดค่ะ"แอนนี่ว่ามาอย่างงั้น

กว่าจะเตรียมตัวเสร็จใช้เวลาไป 4 ชั่วโมงฉันอยากจะกรีดร้อง อย่าได้หวังว่าจะมีครั้งหน้าอีก ฉันใส่ชุดเดรสสีน้ำเงินตัดขอบด้วยสีทองดูเรียบง่ายแต่หรูหรา พร้อมชุดเครื่องประดับที่เอาออกมาจากมิติเป็นอัญมณีสีน้ำเงินล้อมด้วยเพชรขนาดเล็กรอบอัญมณี ในชุดประกอบด้วยต่างหู สร้อยคอ และแหวน เมื่อฉันลงมาข้างล่างฉันก็เจอท่านพ่อที่รอฉันอยู่ วันนี้ฉันไม่ได้พาโคลด์ไปด้วยเพราะไม่อยากมีปัญหากับคนในวัง

 

"ขออภัยที่ทำให้รอนานค่ะ"

 

"ไม่เป็นไร เราไปกันเลยเถอะ เดี๋ยวจะสาย"

" ค่ะ ท่านพ่อ"

 

เมื่อกำลังจะก้าวขึ้นรถม้า สายตาฉันเหลือบไปเห็นคนอีกสองคนเดินตามหลังมา

 

"ท่านพี่อาร์มัน ดีออน จะไปไหนกันเหรอคะ"

 

"พวกนั้นจะไปพระราชวังกับเราด้วย"ท่านพ่อเป็นคนตอบ

 

"อะไรนะคะ!!"

 

นี่แค่ฉันจะไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิต้องตามไปกันหมดบ้านเลยเหรอ

 

"ไม่ต้องกลัว พี่จะปกป้องน้องเอง"

 

"ผมก็จะปกป้องพี่สาวฮะ"

 

เดี๋ยวก่อน พวกเขาทำเหมือนจักรพรรดิจะเรียกฉันไปฆ่าอย่างนั้นแหละ

 

"....."ฉันพูดอะไรไม่ออกจริงๆกับผู้ชายบ้านนี้

 

"เอาล่ะ ไปกันได้แล้ว"

 

ฉันได้นั่งรถม้าคนเดียว ส่วนผู้ชายทั้งสามคนนั่งด้วยกัน โลกนี้ค่อนข้างเข้มงวดเรื่องระยะห่างระหว่างชายหญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน แม้จะเป็นคนในครอบครัวก็ตาม ระยะทางระหว่างพระราชวังกับคฤหาสน์ไม่ได้ไกลกันมาก นั่งรถม้าเพียง 30 นาทีก็ถึงหน้าประตูพระราชวัง จากนั้นรถม้าก็มุ่งหน้าไปสู่วังจักรพรรดิ

“ท่านดยุคอากัสไทน์และครอบครัวมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“เข้ามาได้”

นานมากแล้วที่ฉันได้เข้าเฝ้าจักรพรรดิ ถ้าว่ากันตามจริงฉันก็เคยเข้าเฝ้าแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น เพราะสนใจแต่ลอฟตาร์เท่านั้น

“ไม่ได้เจอกันนานนะ วิเวียน่า”

“ถวายพระพรเพคะ ฝ่าบาท”

“ฝ่าบาทอะไรกัน เรียกซะห่างเหินเลย เรียกท่านลุงสิ”

“กระหม่อมเป็นลูกคนเดียวพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท เพราะฉะนั้นลูกสาวกระหม่อมไม่มีลุงแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

แรงมากค่ะท่านพ่อ แต่ฉันก็ไม่สะดวกใจจะเรียกจริงๆ เพราะไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นอ่ะนะ ถึงท่านพ่อจะตอบด้วยสีหน้านิ่งเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่ฉันรับรู้ได้ว่าท่านกำลังไม่พอใจ

“เย็นชาเสียจริงนะท่านดยุคออสการ์”

“พ่ะย่ะค่ะ”

“.....”

“เอาล่ะทั้งสองคน เรามาพูดธุระของเรากันดีกว่านะ”องค์ราชินีพูดขึ้น ชึ่งฉันก็เห็นด้วย

“วิเวียน่าหนูต้องการถอนหมั้นกับลอฟตาร์จริงๆหรือ” องค์ราชินีถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อว่าฉันจะเป็นคนถอนหมั้นจริงๆ

“ใช่เพคะ”ฉันตอบอย่างจริงจัง ไม่มีท่าทีลังเลแม้แต่น้อย

จักรพรรดิและองค์ราชินีแปลกใจอย่างมากกับท่าทางที่เปลี่ยนไปของวิเวียน่า จากเด็กเอาแต่ใจ นิสัยดุร้ายกลายเป็นหญิงสาวที่สง่างามแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน

“ลอฟตาร์ทำอะไรให้ไม่พอใจหรือ”

นี่ถามจริงเหรอ ไม่รู้รึไงว่านิสัยลูกตัวเองเป็นยังไง ถ้าถามว่าทำอะไรให้ฉันไม่พอใจ ฉันอยากจะตะโกนออกไปว่าทุกอย่างที่หมอนั่นทำฉันไม่พอใจมันทั้งหมด แต่คงไม่ได้เดี๋ยวคอจะไม่อยู่กับหัว

“เรื่องนั้นพระองค์ถามองค์ชายลอฟตาร์เองดีกว่าเพคะ”ฉันตอบด้วยท่าทางเหนื่อยล้าดูน่าสงสาร

ทางด้านผู้ชายทั้งสามของบ้านฉันตอนนี้แผ่บรรยากาศเย็นยะเยือกไม่น่าเข้าใกล้ออกมา หลังจากเห็นท่าทางของฉัน

“ทหาร! ไปเรียกองค์ชายลอฟตาร์มาเดี๋ยวนี้”

ผ่านไปครู่เดียวลอฟตาร์ก็มาถึง เมื่อเขาเห็นหน้าฉันเขาก็ตะคอกออกมาอย่างเหลืออด

“นี่เธอ!! เธอมาทำอะไรที่นี่!?”

“ลอฟตาร์! อย่าเสียมารยาท”องค์ราชากล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ”

ลอฟตาร์เพิ่งจะสังเกตรอบๆห้องว่าไม่ได้มีแค่วิเวียน่าแต่ยังมีท่านดยุค และคุณชายแห่งตระกูลอากัสไทน์อยู่กันพร้อมหน้า ‘นี่มันเรื่องอะไรกันแน่’

ดูจากสีหน้าคงยังไม่รู้ตัวว่าจะถูกถอนหมั้น และคงคิดไม่ถึงด้วยเพราะเขาคงคิดว่าวิเวียน่ารักเขามากไม่ว่าเขาจะทำอะไร วิเวียน่าก็ไม่มีทางทิ้งเขาแน่นอน แต่ไม่ใช่ฉันวิเวียน่าคนนี้ ฉันไม่มีนายอยู่ในสมองแม้แต่นิดเดียว นายเป็นแค่คนที่ฉันต้องกำจัดให้พ้นไปจากชีวิตฉันให้เร็วที่สุดเท่านั้น

“ลอฟตาร์ แกทำอะไรให้ให้วิเวียน่าไม่พอใจ”

‘ทุกเรื่องนั่นแหละค่ะ’ฉันคิด

“ลูกเปล่าพ่ะย่ะค่ะ”

“ถ้าแกไม่ได้ทำอะไร แล้ววิเวียน่าจะมาถอนหมั้นกับแกทำไม!!”

“อะไรนะพะย่ะค่ะ!? เป็นไปไม่ได้”

“ที่ฝ่าบาทตรัสมาเป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย บุตรสาวของกระหม่อมต้องการถอนหมั้นกับพระองค์”

“นี่มันอะไรกัน วิเวียน่า วิธีเรียกร้องความสนใจแบบใหม่เหรอ?”

ลอฟตาร์พูดพลางเดินเข้ามาหาฉันอย่างโกรธเกรี้ยว แต่ยังไม่ทันถึงตัวฉันก็มีกำแพงมนุษย์ถึงสามชั้นมาขวางไว้ เป็นท่านพ่อ ท่านพี่และดีออนนั่นเอง”

“คิดจะทำอะไร องค์ชายลอฟตาร์”

ท่านพ่อฉันคงโกรธจริงแล้ว แม้แต่คำพูดลงท้ายก็หายไป

“อะ...เอ่อ ท่านดยุค เราแค่อยากคุยกับวิเวียน่าเท่านั้น”

“คุยตรงนั้นก็พอ อย่าได้เข้ามาใกล้กว่านี้ อย่าหาว่ากระหม่อมไม่เตือน”ท่านพ่อพูดพร้อมกับแผ่บรรยากาศกดดัน

“เอาล่ะๆ เราขอโทษแทนลอฟตาร์ที่ใจร้อนไปหน่อย”

“ท่านพ่อ ช่างมันเถอะค่ะ ลูกไม่เป็นไรรีบจบเรื่องดีกว่าค่ะ ลูกเหนื่อยอยากกลับไปพักแล้ว”

ฉันพูดกับท่านพ่อที่แผ่แรงกดดันไม่หยุดก่อนหันไปพูดกับจักรพรรดิ

“หม่อมฉันต้องการถอนหมั้นเพคะ ส่วนเหตุผลคือหม่อมฉันไม่ต้องการคนที่ทำร้ายหม่อมฉันจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาเป็นสามีเพคะ อีกอย่างหม่อมฉันเหนื่อยที่ต้องมาคอยตามคนที่ไม่เห็นค่าของหม่อมฉัน ขอให้พระองค์ทรงเข้าใจและอนุญาตด้วยเพคะ”

“นี่!!! เธอถึงขั้นฟ้องเสด็จพ่อเสด็จแม่เลยเหรอ”

“หุบปาก!!”องค์จักรพรรดิตะคอกลอฟตาร์อย่างรุนแรง

“เราเข้าใจเจ้านะวิเวียน่า แต่เจ้าจะไม่ลองคิดดูใหม่อีกครั้งหรือ ครั้งนั้นที่ทำให้เจ้าเจ็บตัวลอฟตาร์คงไม่ได้ตั้งใจ”

ท่านพ่อกำลังจะสวนกลับคำพูดนั้น แต่ฉันส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าฉันจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ท่านพ่อก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

“หม่อมฉันคิดดีแล้วเพคะ แล้วหม่อมฉันก็ไม่ชอบใช้สามีร่วมกับใครเพคะ.......มันสกปรก”

ฉันแอบเห็นทั้งจักรพรรดิและองค์ราชินีชะงักเบาๆ เพราะจักรพรรดิก็มีภรรยาหลายคน ธรรมเนียมของโลกนี้ยังโบราณคร่ำครึที่บอกว่าผู้ชายสามารถมีหลายภรรยาได้ แต่ฉันไม่ยอมรับหรอก เหอะ ดีนะที่ท่านพ่อมีท่านแม่แค่คนเดียว จึงทำให้เมื่อฉันพูดประโยคนี้จบท่านพ่อก็เชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ ท่านพี่อาร์มันกับดีออนก็มีประกายในตาที่มุ่งมั่นเกิดขึ้น

‘พี่จะมีภรรยาคนเดียวแน่นอน’ อาร์มัน

‘ผมจะไม่เป็นคนสกปรกฮะ’ ดีออน

“เฮ้อออ เราคงห้ามเจ้าไม่ได้สินะวิเวียน่า”

“เพคะ”

“ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ ท่านพ่อ”ลอฟตาร์เอ่ออย่างร้อนลน เพราะถ้าถอนหมั้นเขาก็จะเสียอำนาจของตระกูลดยุคที่สนับสนุนเขาไป เขาไม่ยอม

“เงียบซะ ลอฟตาร์ ยังไงคนที่ผิดก็คือแก”

“แต่….”

“พอได้แล้ว ในเมื่อวิเวียน่าตัดสินใจแล้ว เราขอประกาศว่าการหมั้นระหว่างวิเวียน่า อากัสไทน์และองค์ชายลอฟตาร์ ไรโซเนียเป็นอันยกเลิก”

“ขอบพระทัยเพคะ ฝ่าบาท”

“หนูวิเวียน่า สนใจมาหมั้นกับลีมอนด์มั้ย เรารับรองได้ลีมอนด์จะดูแลเธออย่างดี”องค์ราชินีถามขึ้น

“อะไรนะ!!!”ท่านพ่อ ท่านพี่ ดีออน รวมถึงลอฟตาร์ถามขึ้นอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“ไม่ล่ะเพคะ ขอบพระทัยในความหวังดี แต่คนรักของหม่อมฉัน หม่อมฉันจะเป็นคนเลือกด้วยตัวเองเพคะและหม่อมฉันต้องมั่นใจว่าคนๆนั้นจะรักและมีหม่อมฉันแค่คนเดียว”

“......เราเข้าใจแล้ว”

ที่ฉันพูดอย่างนั้นเพื่อตัดความหวังในตัวฉัน เพราะราชวงศ์นี้ถึงแม้จะอยู่มานานแต่ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ที่อยู่มาจนถึงทุกวันนี้ก็อาศัยการแต่งงานกับบุตรสาวขุนนางยศต่างๆเพื่อเสริมอำนาจ ซึ่งองค์ราชินีก็เข้าใจในความหมายที่ฉันต้องการจะสื่อ ยังไงวันหนึ่งองค์ชายลีมอนด์ก็ต้องแต่งภรรยาหลายคนเพื่อเสริมอำนาจให้ตนเองอยู่ดี

และที่สำคัญในอนาคตเขาก็จะตกหลุมรักแม่นางเอกมาเรียเหมือนกับน้องชายของเขา

“เช่นนั้น พวกกระหม่อมทูลลาพ่ะย่ะค่ะ”

“ทูลลาพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ”

 

หลังจากอยู่บนรถม้าเราทั้งสี่คนก็ต่างนิ่งเงียบ ใช่แล้ว ฟังไม่ผิดสี่คน

ย้อนกลับไปก่อนหน้าขณะที่รอรถม้า

“ท่านพี่ฮะ ให้ผมนั่งรถม้ากับท่านพี่ได้มั้ยฮะ”ดีออนถามขึ้น

“ได้สิ”ฉันตอบตกลงอย่างไม่คิดมากและไม่สนใจธรรมเนียม

“แต่พี่ว่ามันจะดูไม่ดีนะวิเวียน”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราไม่ได้ทำอะไรเสียหาย จะสนคำคนอื่นทำไมล่ะคะ”

“งั้นพ่อก็จะนั่งกับวีวี่ด้วย”

“คะ?”

“งะ..งั้นพี่ก็จะนั่งด้วย”

ก็ตามนั้นแหละ พวกเราจึงนั่งรถม้าด้วยกันทั้งสี่คน ถึงในรถม้าจะไม่มีเสียงพูดคุยแต่บรรยากาศก็ไม่อึดอัดแต่กลับดูอบอุ่นจนฉันยิ้มออกมาบางๆ เมื่อเห็นฉันยิ้มทุกคนก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ทุกคนคงเป็นห่วงกลัวว่าฉันจะเสียใจ ฉันมองภาพตรงหน้าเพื่อเก็บไว้ในความทรงจำที่แสนอบอุ่น

‘ฉันจะรักษาทุกคนไว้ให้ดีที่สุด ครอบครัวของฉัน ’

*********************************************************************

ละครหลังม่าน

ท่านดยุคออสการ์ :ส่งโจรไปลักพาตัวดีมั้ยนะ

อาร์มัน :ผมว่าต้องทำให้ได้รับความอับอายให้สมกับสิ่งที่เขาทำ

ท่านดยุคออสการ์ :นั่นสินะ

ดีออน :ส่งนักเลงไปดีมั้ยครับ จากนั้นก็แก้ผ้าประจาน

ท่านดยุค :เป็นความคิดที่ดี จ้างพวกนักเลงต่างถิ่นทำทีให้เป็นปล้นทรัพย์ แล้วเอาไปไม่เหลือแม้แต่เสื้อผ้า อาร์มัน ดีออน ไปจัดการให้เรียบร้อย

อาร์มัน/ดีออน :รับทราบครับ

 

ละครหลังม่าน 2

แอนนี่ :คุณหนูคะ มีข่าวว่าองค์ชายลอฟตาร์โดนพวกนักเลงต่างถิ่นทำร้ายร่างกายค่ะ ว่ากันว่าเป็นการปล้นค่ะ เอาไปไม่เหลือแม้แต่เสื้อผ้าเลยนะคะ คนที่เจอคนแรกบอกว่าองค์ชายนอนล่อนจ้อนอยู่กลางจตุรัสค่ะ

วิเวียน่า :สมน้ำหน้า แต่สงสารคนที่เห็นนะคงฝันร้ายไปหลายวัน

แอนนี่ :คนเห็นกันหลายคนเลยค่ะ องค์ชายคงไม่มีหน้าออกไปไหนแล้วล่ะค่ะ

วิเวียน่า : ดีแล้วล่ะ อากาศจะได้บริสุทธิ์ขึ้นเพราะขยะชิ้นโตหายไปตั้งชิ้นหนึ่ง

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว