email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 38

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 83.6k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2559 21:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 38
แบบอักษร

 

 

 

 

บทที่ 38

 

 

“มีอะไร” ทศพลเมานิดๆเงยหน้าถามลูกน้องคนสนิทพลางขมวดคิ้วแน่น

 

 

“คือว่าป่านนี้ยังไม่มีใครไปรับเด็กๆที่โรงเรียนเลยครับ  ครูที่ศูนย์โทรมาบอกว่าเด็กๆร้องไห้งอแงกันใหญ่”

 

 

“ก็จัดคนงานไปรับเด็กกลับมาสิ แล้วไอ้มยะมันไปไหน ติดต่อมันได้หรือเปล่า”

 

 

“แล้วไอ้มยะล่ะ มันไปไหน”

 

 

“นั่นแหละนาย พวกที่ไร่โทรหามันตั้งแต่บ่ายแล้วก็ติดต่อไม่ได้”

 

 

“ให้คนไปดูที่บ้านพักมันหรือยัง”

 

 

“ไปแล้วนาย ไม่มีใครอยู่เลย ไอ้อูเล เมียมันลูกมัน ไม่เจอใครสักคน พวกมันหายไปตั้งแต่เช้ายนตอนนี้ยังติดต่อไม่ได้เลยนาย” ทศพลเริ่มไม่สบอารมณ์ คนตั้งสองครอบครัว  แถมรถตั้งคันใหญ่มันจะหายไปไหนได้

 

 

“ติดต่อสอบถามตำรวจแล้วก็โรงพยาบาลในจังหวัดดูเผื่อว่ามันจะเกิดอุบัติเหตุ”

 

 

“นมสายติดต่อหมดแล้วนาย ไม่มีเลย แกโทรหานายตั้งแต่บ่าย นายไม่รับสาย แกเลยโทรแจ้งความไปแล้วนาย”

 

 

“คนงานหายถึงกับต้องแจ้งความเลยหรือยังไง” นมสายนะนมสายทำอะไรเกินเหตุ

 

 

“โธ่นายก็คนที่หายไม่ใช่แค่ไอ้มยะกับอูเลน่ะสินะ คุณหนูก็หายไปกับมันด้วย นมสายโทรหาตั้งแต่เช้าแล้ว  โทรติดแต่ไม่มีคนรับ”

 

 

“ว่าไงนะ” ทศพลเย็นวาบไปทั้งตัว  ตอนนี้เหมือนสติหลุดออกจากร่าง จากที่เมาอยู่นิดๆตอนนี้เขาสร่างเมาเรียบร้อย ก่อนจะไล่คนงานทั้งสามขึ้นรถ เขาเปลี่ยนจากคนนั่งเป็นคนขับเรียบร้อย ก่อนจะเหยียบคันเร่งมิด มุ่งหน้าตรงกลับไปที่ไร่

 

 

เอี๊ยดดดดด

 

 

เสียงเบรกรถดังลั่น กว่าจะมาถึงไร่ก็สี่ทุ่มกว่า

 

 

เมื่อมาถึงทศพลก็พบกับสารวัตรยอดชาย ลูกชายเพื่อนสนิทของเขาซึ่งรออยู่ในห้องรับแขกแล้ว ข้างๆมีแม่บ้านกำลังพัดให้นมสายที่ดูท่าเหมือนจะเป็นลม

 

 

“สวัสดีครับอาทศ” สารวัตรยอดชายยกมือไหว้เพื่อนพ่อที่เดินหน้ายักษ์เข้ามาในบ้าน

 

 

“ได้ความอย่างไรบ้าง” ทศพลร้อนใจ

 

 

เนื่องจากเมื่อก่อนเขาสนิทสนมกับพ่อของยอดชายมาก ยอดชายจึงมาพักผ่อนกับครอบครัวที่ไร่เขาบ่อยๆ ทำให้คบหาและสนิทกัน ยิ่งยอดชายมาเป็นสารวัตรในจังหวัดด้วยแล้ว จึงไปมาหาสู่กันตลอด

 

 

“ผมให้ลูกน้องช่วยเช็คดูให้แล้วครับอา เราเจอรถตู้คันดังกล่าว รถคันเดียวกัน ป้ายทะเบียนเดี๋ยวกัน กำลังมุ่งหน้าออกจากจังหวัดนครสวรรค์ตรงไปพิษณุโลกเมื่อเย็นที่ผ่านมาครับ” สารวัตรยอดชายหรือยอดยื่นรูปถ่ายส่งให้ผู้เป็นอา

 

 

“ออกจากนครสวรรค์มุ่งหน้าตรงไปพิษณุโลก ไปทำไมกัน” ทศพลหันไปหาหม่อง หม่องยืนตัวสั่นหน้าซีดเผือก

 

 

“น-นาย  ค-คือว่า หม่องไม่รู้ หม่องไม่คิดว่าพวกมันจะทำแบบนี้  นายหม่องผิดไปแล้วนาย” จู่ๆหม่องก็คลานมากอดขาทศพล แล้วร้องไห้อ้อนวอน ทศพลขบกรามเบาๆ ก่อนจะดึงคอเสื้อลูกน้องคนสนิทชาวพม่าที่ไว้เนื้อเชื่อใจขึ้น

 

 

“มีอะไก็รีบๆพูดมา” ร่างใหญ่ตะคอกใส่หน้าหม่อง

 

 

บรรยากาศในห้องรับแขกตึงเครียด ร่างเล็กของหม่องหอบหายใจแรงๆเรียกสมาธิ ตัวก็สั่นเทิ้มเพราะกลัวความผิด

 

 

“นายตอนพวกมันมาถึงนี่ มันบอกว่ามันต้องหาเงินไปให้นายหน้าที่พามันข้ามฝั่งมาไทย เขาพามันข้ามมาคิดหัวละแสน พวกมันมาด้วยกันหลายคน รวมแล้วเกือบล้าน ภายในเดือนนี้ถ้ามันไม่เอาเงินไปให้เขา เขาจะฆ่าอีอะติ่งกับอีอูและ ลูกสาวพวกมันสองคนอ่ะนาย”

 

 

“แล้วทำไมมึงเพิ่งมาบอก กูบอกแล้วใช่ไหมมีอะไรให้มาบอกกู” ทศพลเริ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่

 

 

“นายหม่องไม่คิดว่าพวกมันจะกล้าทำแบบนี้” หม่องทำอะไรไม่ถูกจึงรีบก้มเอาหัวโขกพื้นลงโทษตัวเอง

 

 

โปก  โปก

 

 

“หม่องผิดไปแล้วนาย ฮือ  ฮือ”

 

 

“พวกมันจะไปไหนกัน แล้วมันจะเอาหนูเมย์ไปไหน”

 

 

“ฮือ นายหม่องบอกไม่ได้ฮือ” หม่องเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผู้เป็นนาย ก่อนจะโขกหัวแรงๆอีกหลายทีจนเลือดออก มันไม่กล้าบอก กลัวว่านายจะฆ่ามัน

 

 

“บอกมา” ทศพลดึงตัวมันขึ้น  ตอนนี้นายใหญ่ผู้ใจดีเหมือนเสือร้ายเข้าสิง

 

 

“มันจะเอาคุณหนูไปขายที่ชายแดนแม่สายนาย”

 

 

 

“ไอ้มยะ!!!! ไอ้อูเล!!!!” ทศพลคำรามออกมาด้วยความเคียดแค้น

 

 

 

 

"คุณปู่ช่วยเมริด้าด้วย"

 

 

 

......................................................................

วันนี้น่าจะหมดแค่นี้ เจอกันวันพรุ่งนี้นะคะ

นอนหลับฝันดีค่า ^^

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว