facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พักใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 668

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2564 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พักใจ
แบบอักษร

ท่าอากาศยาน​เชียงใหม่

ถึงสะทีเชียงใหม่บ้านเกิดฉัน.... ฉันไม่ได้มาที่นี่นานเหมือนกันนะเกือบๆสองปีแล้ว ยังเหมือนเดิมเลย​ ทั้งบรรยากาศ​แล้วก็ผู้คน​ ฉันว่าฉันจะกลับมาเริ่มต้นใหม่ที่นี้​ ฉันว่าจะดร็อป​เรื่องที่กรุงเทพ​แล้วมาเรียนที่เชียงใหม่​แทนเพราะตอนนี้สุขภาพ​พ่อและแม่เริ่มจะแย่ตามภาษาของคนที่ทำงานหนักมาตลอดแล้งเหตุผล​ที่ฉันเลือที่จะบินมาโดยที่ไม่บอกพี่มาวินก็คทอฉันอยากจะหนีจากที่เค้าด้วยแล้วอีกอย่างก็คือพ่อฉันเข้าโรงพยาบาล​เพราะทำงานหนักเกินไปทำให้มีความเครียด​สะสม​มสกจนเกินไป

"คุณ​อิมเมจ​ครับ.....​ทางนี้ครับ" หลังจากที่ลงจากเครื่องมาก็ได้ยินเสียงลุงแสงที่เป็นคนสวนของที่บ้านมารอรับ​ ฉันรีบเดินเข้าไปหาพร้อมยกมือไหว้

"สวัสดี​ค่ะลุงแสง"

"ครับคุณ​อิมเมจ.....​เรารีบไปกันดีกว่าครับ" พอสวัสดี​อะไรกันเสร็จ​ลุงแสงรีบเดินเข้ามาหาพร้อมลากกระเป๋า​เดินทางให้แล้วเดินตรงไปที่รถพร้อมออกเดินทางไปที่บ้านฉันที่จะอยู่ห่าง​จากตัวเมืองนิดหน่อย

"ลุงแสงคะ...... พ่อเป็นยังไงบ้างคะ" ระหว่าง​ทางที่นั่งรถไปฉันก็เอ่ยปาก​ถามลุงแสงที่ตอนนี้กำลังขับรถอยู่ข้างๆ

"คุณ​ท่านไม่ได้เป็นอะไรมากครับ.....​วันนี้ก็ออกจากโรงพยาบาล​ได้แล้วตอนนี้คุณ​ผู้หญิง​กำลังไปรับครับ" ลุงแสงตอบฉันกลับมา​ แล้วฉันก็ไม่ได้ถามอะไรต่อได้แต่มองวิวข้างทาง​แล้วนึกถึง​พี่มาวิน นึกถึงช่วงเวลา​ที่เรามีความสุขกัน​ ฉันได้แต่มองวิวอยู่แบบนั้นจนเส้นทางเริ่มที่จะคุ้นเคย​ขึ้นมาเพราะเริ่มเข้าตัวหมู่บ้านแล้วไม่นานฉันก็มาถึงบ้านตัวเอง​ บ้านที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เด็กแต่พอมัธยม​ต้นฉันได้ไปอยู่กับย่าที่อุตรดิตถ์​เลยทำให้ฉันได้มีเพื่อนที่หน้ารักอย่าง​ ปิงปอง​ อุงอิ๋ง​ แล้วก็หยาดน้ำ

"คุณ​อิมเมจ~~~~" พอฉันเปิดประตู​รถลงไปก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนั้นก็คือเสียงของนมแจ่มนั้นเอง​ท่านคือคนที่เลี้ยงฉันมาตั่งเเต่​เด็กๆแล้ว

"นมมมมมมมม~~~หนู​คิดถึงนมจังเลยยยยย" ฉันรีบวิ่งเข้าไปหานมเเจ่มพร้อมทั้งสวมกอดท่านอย่างคิดถึง

"นมก็คิดถึงคุณ​ค่ะ........ ว่าแต่คุณ​มาเหนื่อย​ๆขึ้นไปพักผ่อน​ดีกว่าเดี๋ยว​กระเป๋า​นมจะให้แสงมันยกขึ้นไปให้" พอเดินเข้ามาให้ตัวบ้านนมแจ่มก็รีบที่จะให้ฉันขึ้นไปพักผ่อน​ข้างบนความจริงฉันไม่ได้เหนื่อย​อะไรหรอกแต่ทนแรงตื้อของนมแจ่มไม่ไหวเลยต้องขึ้นมานอนบนห้องซึ่งภายในห้องไม่มีอะไรเปลี่ยนไป​เลยของทุกอย่างยังอยู่เดิมทั้งหมด

" เห้ยยยยยยยย~~~~~"ฉันนั่งลงบนเตียงนอนพร้อมปล่อยลมหายใจ​ออกมา​ ถามว่าตอนนี้คิดถึงพี่มาวินมั้ยบอกเลยว่าคิดถึงมากๆ​ ตั้งแต่​ฉันเดิน​มาจากที่คอนโด​ฉันก็ปิดมือถือ​ไปเลย​ ฉันไม่ยากรับรู้เรื่องพี่มาวิน​ แต่ยังไงอาทิตย์​หน้าฉันก็ต้องเจอพี่มาวินที่งานแต่งปิงปอง​อยู่ดี​ แต่ฉันคิดไว้แล้วละว่าถ้าเจอจะบอกเลิกกับพี่มาวิน​ คนรักกันแต่ไม่มีความเชื่อใจมันจะอยู่ด้วยกันได้ไง​ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว​ พอนอนคิดไปคิดว่าอยู่ๆหนังตามันก็หนักขึ้นมาจนสุดท้ายฉันก็หลับไป

สามชั่วโมง​ต่อมา

"ก๊อกๆๆๆๆ......... อิมเมจ​ลูก...... แม่เข้าไปนะ"

"อิมเมจ​ลูก~~~~~อิมเมจ​นี้มันเย็นแล้วนะลูกลงไปทานข้าวกับแม่ดีกว่า" ใครมันมาปลุกฉันเนี่ยยยยย

"อืออออ~~~พี่มาวินหย่ากวนหนูนะ"

"มาวินไหนลูก...... มาวินคือใคร" ตาสว่าง​เลยสัสสสส​ เผลอพูดชื่อพี่มาวินออกไป​ แถมแม่ยังจะตอกย้ำขึ้นมาอีกตอกย้ำไม่พอยังพยายามดึงฉันลุกขึ้นมานั่งอีก​ ตายๆๆอีอิมเมจ​มึงตายแน่ๆไม่น่าเผลอออกมาเลย

" ว่าไง....มาวินคือใคร" แม่ยังคงถามอยู่แบบนั้นส่วนตัวฉีนเองก็พยายามจะลุกขึ้นเพื่อจะหนีแม่​ แต่เหมือนท่านจะรู้ทันเลยจับแขนฉันไหวแน่น

"มาวินหรอคะ...... คือเพื่อนหนูเองค่ะ" ฉันรีบตอบไปก่อนจะรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ​ นานอยู่เหมือยกันกว่าจะออกไป​ พอออกมาก็เห็นแม่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสายตาที่จับผิดแบบสุดๆ

"แม่ขาาาาาาา​ หนู​หิวแล้วลงไปทานข้าวกันดีกว่าค่ะ~~~" ฉันที่เห็นว่าแม่ยังคงทำสายตาจับผิดเลยรีบเปลี่ยน​ประเด็น​แล้วก็รีบพอท่านลงมาทานข้าว​ อาหาร​มื้อนี้อร่อยมากๆ​ ยิ่งได้กินกับคนที่เรารักยิ่งอร่อย

"พ่อขาแม่ขา~~~~พรุ่งนี้หนูขอไปเที่ยวที่บ่อน้ำพุร้อนสันกำแพงนะคะไม่ได้ไปนานแล้ว"ระหว่างที่กำลังทานข้าวฉันก็เอ่ยปาก​ขออนุญาต​พ่อกับแม่

"ได้ลูก~~ว่าแต่หนูจะไปกับใคร" แม่ที่ได้ยินสิ่งที่ฉันขอเลยรีบตอบตกลง

"หนูขอไปคนเดียว​นะคะ" ฉันตอบพ่อแม่ไป​ ฉันอยากไปนั่งแช่น้ำเพื่อคิดทบทวน​เรื่อง​ราวที่ผ่านมาของฉันกะพี่มาวิน

" ได้ลูกเดี๋ยวพอให้คนจัดการเรื่องที่พักให้.... ว่าแต่หนูอยากไปนอนกี่คืนลูก" พ่อเอ่ยปาก​ถามฉันที่ด้วยแววตา​ที่เอ็นดู​ฉันแบบสุดๆ​ บอกเลยว่าพ่อคือคนที่ตามใจฉันที่สุดในบ้าน

" หนูอยากจะนอนสักสามคืนค่ะพ่อ......." ฉันบอกจำนวนคืนที่อยากจะพักให้ท่านรับรู้ซึ่งท่านทั้งสองก็ไม่ได้ว่าอะไรแล้วพวกเราก็ทานข้่าวกันอย่างมีความสุข​ พอทานข้าวเสร็จ​ฉันก็ขึ้นมาจัดกระเป๋า​เอากระเป๋า​เดินทางใบใหญ่​ไว้ที่บ้านเองของไปเฉพาะ​จำเป็นเท่านั้น​

"ก๊อก​ๆๆๆพ่อขาแม่ขา~~~~~~"พอฉันจัดเตรียม​ข้าวของ​เสร็จ​แล้วก็รีบตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายตัวเองให้สะอาด​ก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องนอนพ่อกะแม่ที่อยู่​ถัดไป

"ว่าไงคะ~~ลูกสาวคนสวยของแม่" รอไม่นานแม่ก็เปิดประตู​ออกมา​ ฉันเลยรีบสอดตัวเข้าไปในห้องนอนของท่านที่ตอนนี้พ่อได้นั่งอยู่บนเตียงเตรียม​ตัวจะเข้านอนแล้ว

"ว่าไงลูกสาวของพ่อ...."ฉันไม่ได้ตอบอะไรท่านแต่ได้กระโดด​ขึ้นไปบนเตียงแล้วหันไปกวักมือ​เรียกแม่มานั่งข้างๆ

"คืนนี้หนูนอนด้วยนะ"ฉันพูดขึ้นพร้อมทั้ง​ล้มตัวลงนอนระหว่างพ่อกะแม่

"ได้สิคะ....." แม่ตอบฉันก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆพร้อมยกมือของท่านมากอดที่เอวฉันไว้​ พ่อเมื่อเห็นแบบนั่นก็รีบปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆพร้อมยกมือขึ้นมากอดฉันไว้​ มันเป็นอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆแถมยังรู้สึกถึงความรักของท่านทั้งสองที่มีต่อฉัน

วันต่อมา

ฉันตื่นมาในช่วงสายๆของอีกวัน ตื่นมาก็ไม่เห็นพรอกับแม่แล้วท่านก็ไปทำงานในไร่แล้วล้ะ​ ลืมบอกไปว่าที่บ้านฉันทำไร่ชาแล้วก็ปลูกพวกบัวหิมะ​ขาย​ ทำเยอะอยู่เหมือนกันมีลูกน้องกว่ารีอยชีวิต​ แต่ไม่ว่าจะมีลูกน้องเยอะแค่ไหนสิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือพ่อแม่จะเข้าไปที่ไร่ทุกวัน​ บางวันก็ไปช่วยพวกคนงานขุดบัวหิมะเก็บชาบ้าง​ ท่านบอกว่าคนมันเคยทำแล้ววันหนึ่งมันไม่ได้ทำมันทำให้ท่านเหงาขึ้นมา​

"คุณ​อิมเมจ​ครับรถที่คุณท่านสั่งไว้ครับ" พอฉันเดินถือกระเป๋าลงมาจากบนบ้านลุงแสงก็รีบเดินเข้ามาช่วย​ พร้อมทั้งยืนกุญแจ​รถให้​ พ่อคงจัด้ตรียมทุกอย่างไว้ให้ฉันแล้วละ

ขอบคุณ​นะคะ"พอเดินมาถึงรถที่ลุงแสงเตรียมให้ลุงแสงก็รีบเอากระเป๋า​ไปเก็บที่หลังรถ

" คุณ​ท่านบอกว่า​ ห้พักคุณ​อิมเมจคือหลังที่8นะครับ​ ไปถึงก็บอกชื่อเล่นได้เลยครับ.... แล้วที่สำคัญท่านฝากเงินมาให้คุณ​ครับ"พอลุงแสงบอกรายละเอียด​ฉันทุกอย่างแล้วก็ยื่นเงินจำนวนหนึ่งมาให้ฉัน​

"ขอบคุณ​นะคะ.....​หนู​ไปก่อนนะคะ" ฉันรีบบอกขอบคุณ​ลุงแสงก่อนจะขับรถออกมา​ พอขับมาได้สักพักฉันก็รู้สึงเหมือนมีคนตามฉันมา​ไม่ว่าฉันจะเเวะปั๊มหรือแวะกินข้าวฉันก็จะเห็นรถคันนั้นจอดอยู่เสมอ​ เขาคงไม่ฆ่าฉันหมกป่านะ​ เพราะตอนนี้เส้นทางเริ่มที่ตะเป็นป่าแล้ว​ ฉันรีบเร่งความเร็วของรถให้เร็วขึ้นไม่นานก็ถึงทางเข้าของบ่อน้ำพุร้อน​ ที่ตรงนั่นจะมีตลาดอยู่ฉันเลยแวะเพื่อซื้อไข่ไปต้มที่บ่อน้ำพุร้อน​ พอซื้อเสร็จ​ฉันก็เห็นรถคันนั้นจอดอยู่ไม่ใกล้ไม่​ไกล​จากรถฉัน​ เมืรอเห็นแบบนั้นเลยรีบทีาจะไปให้ถึงบ่อน้ำพุให้เร็วที่สุด

"นายครับ~~~~ตอนนี้คุณ​อิมเมจ​กำลังไปที่บ่อน้ำพุร้อนครับ" 

 

 

 

 

ใครรรร.... ใครมันตามน้องใครรร.. รอลุ้นตอนหน้าด้วยกันนะทุกคนนนน​ ยังไงก็คอมเมนท์​เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะะะ🙏❤️🐷

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว