facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เต้าๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2564 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เต้าๆ
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา 

"อิมเมจ~~~~หนู​อยู่ไหน~~~กลับมาหาพี่ได้มั้ย... พี่คิดถึง​หนู​นะ.....​หนู​เป็น​ไงบ้าง... หิวหรือป่าวว  ฮึกกกก~~~~กินข้าวหรือยัง" ผมได้แต่นั้งมองรูป​ที่ถ่ายคู่กับน้องตอนที่เราไปเที่ยวสวนสนุก​ด้วยกัน รูปที่เรามีความสุข​ด้วยกัน 

"มาวินครับ.....​ไปทานข้าวเช้ากับแม่นะลูก"ผมที่นั้งแช่เท้าอยู่ริมสระน้ำก็ตื่นจากพวังเมื่อแม่เดินมานั้งคุกเข่า​ข้างๆพร้อมยื่นแขนทั้งสองข้างมากอดผม เมื่อคืนแม่ก็นอนกอดผมทั้งคืนมีบ้างที่ผมละเมอ​ร้องไห้แม่กอดรีบตื่นขึ้นมาปลอบผมป๊าเองก็เหมือนกันเมื่อคืน​ท่านทั้งสองแทบไม่ได้นอนเลย 

" แม่ครับ.... ฮื่อออออ~~~ผมคิดถึงน้องครับ.... ผมทรมาน​อะแม่...... ผมเจ็บ... แม่ผมเจ็บ" ผมพูดพร้อมทั้งกอดแม่แน่น ผมเจ็บจนจุกอกไปหมด 

"แม่รู้ลูก.... แม่รู้... ไม่ร้องแล้วนะลูก....พอแล้วครับ...แค่นี้แม่ก็ใจจะขาดแล้วลูก....ไม่ร้องนะครับคนเก่งของแม่"แม่ทั้งกอดผมทั้งลูบหัวผม ผมรับรู้ได้ว่าแม่จะร้องไห้เพราะน้ำเสียง​แม่เริ่มสั่นๆ 

" แม่ครับบบบ~~~~ฮื่อออออผมเจ็บ" ผมได้แต่พูดคำนี้เพราะมีคำนี้แค่คำเดียวที่แทนความรู้สึก​ผมได้ 

" แม่รู้.....​แม่รูู้ลูก.....​พอได้แล้วนะลูก.... หยุดน้องนะเดี๋ยว​หายใจไม่ออกนะลูก.... พอแล้วๆ... แค่นี้แม่ก็เจ็บพอแล้ว" แม่ได้แต่กอดปลอบผมไม่ว่าจะอกหักหรือร้องไห้ครั้ง​ไหนแม่กะป๊าจะอยู่ข้างผมเสมอ ตั้งแต่ผมอกหักครั้งจนมาตอนนี้พวกท่านก็ไม่ไปไหน 

"อ่าวคุณ​~~~~ทำไมไม่พาลูกมาทานข้าว"คงเพราะแม่ออกมานานแล้วป๊าคงมาตาม 

" พอแล้วมาวิน.....​หยุดร้องไห้ได้แล้วลูกพอแล้ว ไม่สงสารแม่หรอ.. แม่ร้องไห้จนตาบวมแล้วนะ" ป๊าเดินมานั้งคุกเข่า​ข้างๆผม 

"ป๊าผมเจ็บ.... ผมรักน้องมากกอะป๊า...."​ผมปล่อยแขนออกจากตัวแม่แล้วหันมากอดป๊าแทน 

" ป๊ารู้ๆ... ป๊ารู้ว่าแกรักเค้ามากก... แค่แกต้องรักตัวเองด้วย... ตอนนี้ป๊าให้คนออกตามหาให้แล้วอีกไปนานก็ได้ข่าว"ป๊าพูดพร้อมทั้งลูบมาที่ไหล่ผม 

"จริงหรอป๊า......ป๊าพูดจริงๆนะ...."ผมพูดออกไปด้วยท่าทางดีใจสุดๆ 

"จริงสิ.....เพราะงั้นแกต้องเลิกร้องไห้แล้วไปกินข้าวแล้วไปตามน้องกับมา"พอป๊าพูดจบนี้รีบลุกขึ้นยืนแล้วรีบเดินเข้าไปในบ้านพร้อมตรงไปที่ห้องอาหาร 

"ป๊าเร็ว แม่เร็วมาทานข้าวกันครับ" "ผมหันไปบอกท่านทั้งสองที่กำลังเดินเข้ามาในห้องอาหาร แล้วพวกเราก็ทานข้าวด้วยกันอย่างมีความสุข.... แล้วผมก็เดินมานั้งดูหนังที่ห้องนั่งเล่นไม่นานแม่ก็เดินเข้ามาหาผมพร้อมทั้งถือจานผลไม้​เข้ามาด้วย 

" ไงลูก.....​หนังสนุกมั้ย"แม่ผมพูดพร้อมเดินมานั้งข้างๆผม 

"สนุกครับ.....​จะสนุกมากกว่านี้ถ้ามีน้องอยู่ข้างๆ" ผมพูดออกไปพร้อมทั้งค่อยๆล้มตัวนอนบนตักแม่แล้วหันหน้าเข้าหาหน้าท้องแบนราบของแม่พร้อมเอามือกอดไปเอวของแม่ 

"นอนพักนะลูก...... แม่อยู่ตรงนี้ไม่ทิ้งมาวินไปไหนแน่นอน"แม่ว่าพร้อมลูบหัวผม ไม่นานผมก็นอนหลับไป 

"จุ๊ๆๆๆๆๆคุณ​อย่าดัง"แม่หันไปบอกผู้ที่เป็นสามีตัวเองที่ทำท่าจะเรียก 

"ลูกหลับแล้วหรอ" คนเป็นพอเอ่ยปาก​ถาม 

"ใช่ค่ะ.....​ว่าแต่คุณ​มีอะไรหรือป่าว" แม่หันไปถามป๊า 

"ก็ผมจะมาบอกไอ่ลูกชายนะสิว่าเจอตัวลูกสะใภ้​แล้ว"ป๊าหันไปบอกแม่ 

"จริงหรอคะ.....​งั้น​เดี๋ยว​ถ้าลูกตื่นจะบอกให้ลูกขึ้นไปหาคุณ​บนห้องนะคะ.....​แต่ตอนนี้ขอให้ลูกได้นอนเอาแรงก่อน"พอแม่พูดจบป๊าก็พยักหน้า​เบาๆก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องทำงานต่อ 

10.11น. 

"มาวินลูก.....มาวินครับตื่นได้แล้ว..."ตอนนี้มาวินนอนมาได้เกือบสองชั่วโมง​แล้ว... ความจริงไม่อยากจะปลุกลูกหรอกแต่ฉันปวดฉี่​ไง.. ปวดจนจะทนไม่ไหวแล้ว 

" ครับแม่...... ผมตื่นแล้วครับ"ฉันได้แต่นั่งมองหน้ามาวินตอนตื่นนอนใหม่ๆเค้าเหมือนเด็กเลยไหนจะไอ่ท่าทางที่เอามือขยี้ตา​ตัวเองอย่างขัดใจที่มีคนมาปลุก ฉันรู้ดีว่ามาวินขี้เซา​แค่ไหนเพราะฉันเลี้ยงมาเองกับมือ 

"ลุกก่อนลูกแม่ขอเข้าห้องน้ำก่อนเดี๋ยวแม่กับมา" แม่ว่าพร้อมทั้งยกหัวผมขึ้นเบาๆแล้วเอาหมอนมาให้ผมหนุนแทนแล้วตัวเองก็รีบวิ่งไปห้องน้ำผมหันไปมองนาฬิกา​ก็ได้รู้ว่าตัวเองนอนไปสองชั่วโมง​กว่าๆ.....​ผมนอนรอแม่ไปสักพัก​ท่านก็มาแล้วให้ผมนอนหนุนหัวต่อแล้วผมก็หลับต่อ 

"อ่าวนี่มาวินยังไม่ตื่นอีกหรอ"หลังจากที่มาวินนอนหลับต่อผู้เป็นสามีก็พูดขึ้น 

"ตื่นแล้วค่ะ.....​แล้วก็นอนต่อแล้ว.... คุณ​ก็รู้นิสัย​ลูกดีหนิว่าถ้ายังนอนไม่เต็มอิ่มทำยังไงเค้าก็ไม่ตื่น" ฉันหันไปตอบสามีสุดที่รัก​ของตัวเองพร้อมก้มหน้า​ลงมามองลูกชายคนเดียวของตัวเองที่นอนหลับอยู่บนตักอย่างมีความสุข ความจริงมาวินเป็นคนที่อ่อนไหว​ง่ายมากกกแต่เค้าต้องทำตัวให้แข็งแกร่ง​เพื่อให้ป๊ากะแม่สบายใจ​ เมื้อก่อนนะมาวินเป็นคนที่ติดแม่มากกก ขอบอยู่ใกล้ชอบนอนด้วยแต่ไม่นอนธรรมดา​นะต้องจับนมฉันด้วยจนม.6เค้าก็ยังทำแบบนั้นอยู่จนเค้ามีแฟนก็หยุดไปแล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมคอนที่เลิกกะแฟนกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไม่นานก็หายไปอีกเพราะมีน้องอิมเมจ แต่ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกเหมือนมือใครสักคนสอดเค้ามาใต้เสื้อ​พร้อมออกแรงบีบเข้ามานมของฉัน 

"เห้ยๆๆๆๆไอ่วินมึงตื่นเลยนะ   เอามืออกไปจากนมเมียกูด้วย" เสียงตะโกนของสามีทำให้ฉันตื่นจากพวัง ก็เห็นสามีกำลังปลุกลูกให้ตื่น ส่วนคนลูกก็เอาแ​ต่อ​ออกแรงบีบมาที่เต้านมฉัน แรงบีบเริ่มแรงขึ้นเรื่อย​ๆจนฉันเริ่มจะเจ็บ

"อืออออ~~~ป๊าอย่ากวมผมมมม.....​ผมจะนอน" มาวินว่าพร้อมทั้งหันหน้ามาซุกที่หน้าท้องฉันต่อแต่มีส่วนหนึ่งที่ยังเหมือนเดิม​คือมือของลูกชายตัวดียังคงออกแรงบีบเต้านมฉันเหมือนเดิม

"เออ~~นอนไปเลยนะ.. งั้นกูไม่บอกละว่าเมียมึงอยู่ไหน" พอได้ยินว่าป๊าจะบอกเรื่องน้องเท่านั้นละความง่วงของผมหายไปหมด ผารีบลุกขึ้นนั่งแล้วหันไปมองป๊าที่กำลังจะนั้งเก้าอี้​ข้างๆผม

"ป๊า~~~ป๊ารู้แล้วหรอว่าน้องอยู่ไหน...."​ผมถามเพื่อความมั่นใจ

"เออ~~~~" พอได้ยินว่าป๊าตอบแบบนั้นในใจผมก็เริ่มมีหวังขึ้นมา

" น้องอยู่ไหนป๊า...... รีบๆบอกผมเลย" ผมหันไปบอกป๊า

"เมียมึงอยู่เชียงใหม่.... คนของกูบอกว่าเมื่อวาน​เมียมึงนั่งเครื่องบิน​ไปลงที่เชียงใหม่... แล้วเมียมึงก็อยู่แถวๆนอกเมืองหน่อยมึงไปลูกน้องกูจะเป็นคนพามึงไป"พอได้ยินแบบนั้นผทนี่หูตั้งเลย

"จริงหรอป๊าาาา.. งั้น​เดี๋ยว​ผมไปเก็บของก่อน"ผมว่าพร้อมทำท่าจะลุกขึ้น

"ใจเย็น​ๆก้อนลูกนอนพักก่อนพรุ่งนี้​ค่อยไปนะลูก"ระหว่างที่ผมทำท่าจะลุกแม่ก็พูดขึ้นมา

" เออนั้นดิ.....มึงควรจะ​นอนเยอะๆพอไปงีอหนูอิมเมจจะได้ใช้สมองไม่ใช้อารมณ์" พอได้ยินแบบนั้นผมก็ล้มตัวลงนอนตักแม่เหมือนเดิมแถมยังนื่นมือไปบีบหน้าอกแม่ด้วยถ้าไม่ติดว่าโตแล้วนะผมจะเปิดเสื้อดูดเลย

" เห้ยๆๆๆกูบอกให้มึงนอนไม่ได้ให้มึงจับนมเมียกู" ป๊าว่าพร้อมทั้งเดินมาจับมือผมออกจากหน้าอกแม่

" ไม่เป็นอะไรหรอกคุณ.. ในสายตาฉันลูกยังเป็นเด็กเสมอ" แม่พูดพร้อมทั้งลูบหัวผมไม่นานผมก็หลับไปต่อ พอถึงเวบาทานข้าวแม่ก็ปลุกขึ้นมาทานข้าว ตอนนึ้นะผมมีความรู้สึกเดี่ยว​เลยคืออยากกอดต้องอยากจับนมๆของน้องอยากดูดด้วยโคตรจะคิดถึง ถ้าขอแม่ไม่รู้ว่าท่านจะให้หรือป่าว

" คิดอะไรอยู่ลูกมานอนได้แล้วครับพรุ่งนี้ลูกต้องเดินทางแต่เช้า" ผมคงเห็นผมนั้งคิดอะไรอยู่ตรงโซฟาในห้องละมังเลยเอ่ยปาก​ทัก ความจริงผมแค่คิดถึงน้องคิดถึงนมๆของน้องผมอยากจะจับอยากจะดูดเพราะผมเคยทำมันทุกวันพอไม่ได้ทำแล้วรู้สึกแปลก 

"แม่ครับ.....​ผมขอเต้าๆได้มั้ย"ผมตัดสินใจ​ถามแม่ออกไป แม่รู้ว่าความหมาย​จองเต้าๆคืออะไรเพราะว่าผมจะเลิกดูดผมแม่ได้ก็ตอนจะขึ้นม.2 ตอนนั้นนะป๊าโคตร​จะดีใจ ผมเลยเปลี่ยน​จากการดูดมาดป็นนอนจับแทน แต่ตอนนี้ผมเรียนปีสี่แล้ว แต่ผทจะมาขอแมรเต้าๆโคตร​จะเขินเลย 

"หือออออ~~~มาวินลูกหนูปีสี่แบ้วนะลูกจะมาเต้าๆกับแม่ได้ไง" แท่วราพร้อมทั้งลูบหัวผมแลีวท่านก็หัวเราะ​ออกมาเบาๆ 

"แม่คร้าบบบบบบบ.... ผมขอเต้าๆนะะะะ....." ผมอีอนแม่ต่อไป เพราะรู้ว่าแม่ตามใจผมมากกกก ไม่ว่าผมจะขออะไรแม่ให้ผมหมด 

"มาวินครับ....หนู​โตแล้วลูก" แม่ยังคงยืนยัน​คำเดิม 

" แม่คร้าบบบย... ผมขอออออนะะะะะ"ผมทำหต้าอ้อนแม่สุดฤทธิ์​แต่ไม่รู้ว่าแม่จะยอมหรือ ผมติดเต้าๆจริงๆมันต้องได้ดูดได้จับไม่งั้นตอนไม่หลับ 

"ก็ได้ครับ.....​แต่แม่ให้แปปเดียวนะ" นั้นไงผมบอกแล้วว่าแม่ตามใจผมทุกอย่าง แม่ค่อยๆนอนลงแล้วค่อยๆเปิดกระดุมเสื้อให้ผม เข้าใจยังว่าทำไมผมถึงเป็นคนที่เอาแต่ใจสุดๆ เพราะแม่กะป๊าไม่เคยขัดใจผมสักครั้่ง​ 

"ขอโทษ​นะครับ"ผมพูดขอโทษ​แม่ก่อนจะค่อยๆเต้าๆกับแม่ ผมนอนดูดอยู่แบบนั้นแล้วผมก็หลับไป 

"มาวิน.....​มาวินลูก" เห้ยยยยย หลับสะทีเด็กคนนี้ถามว่าเขินมั้ยที่มาเปิดนมให้ลูกตัวเองที่โตขนาดนี้แล้วดูด บอกเลยว่าเขิน... เขินมากกก แต่พอเห็นสายตาลูกที่อ้อนวอน​สุดๆฉันเลยยอมไป ความจริงฉันคิดว่าลูกเลิกติดเต้าๆไปแล้ว แต่ความจริงไม่เลย เมื่อก่อนฉันกะสามีหาวิธี​ที่จะ​ให้มาวินเต้าๆนานมากกกกจนพอเค้าจะขึ้นม.2ถึงเลิกได้ แต่ไม่ได้เลิกเด็ดขาด​ลอกแค่น้อยลงจากที่ต้องทุกคืนก็ลดลงมาจนไม่ดูดแล้วมานอนจับแทน 

"คุณ​ทำอะไรหนะ.....​นี้มาวินมันยังไม่เลิกเต้าๆอีกหรอ.....​มันปีสี่แล้วนะ... " ฉันเงยหน้า​มองสามีตัวเองที่ยื่นอยู่ข้างเตียงที่ก​ำลังจะเข้ามานอน 

"คงงั้นมังคุณ.....​ความสุขลูกปล่อยเค้าไปเถอะ" ฉันว่าพร้อมทั้งยกมือเข้ามาลูบหัวลูกชายตัวเองที่ตอนนี้หลับไปแล้วแถมปากยังคงดูดเต้าๆฉันแน่น นิสัย​ยังเหมือนเดิมเลย บอกเลยว่าถ้าเค้าไม่ปล่อยเต้าๆฉันก็เอาออกไม่ได้เพราะไม่งั้นเค้าจะตื่นแล้วจะหงุดหงิดฉันเลยจะต้องยอมไป เวลาผ่านไปสักพักฉันก็หลับไป.. มาวินก็ยังคงดูดเต้าต่อไปแถมอีกข้างยังออกแรงบีบอีก เด็กน้อยจริงๆ 

 

 

 

 

เค้าชอบนิยายแนวๆนี้นะ😊😊อาจจะไม่ค่อยถูกใจใคร แล้วอีกอย่างนะเค้าจะบอกว่าเค้าไม่เททุกคนแน่นอนแต่แค่จะอัพนิยายช้าหน่อยเพราะช่วงนี้เป็นช่วงสอบปิดเทอม ยังไงก็สู้ๆนะทุกคน😀 

คอมเมนท์​เป็น​กำลังใจให้เค้าด้วยนะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว