email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่11 ลุงเฟยขา2

ชื่อตอน : บทที่11 ลุงเฟยขา2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2564 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่11 ลุงเฟยขา2
แบบอักษร

เช้าวันต่อมาในมื้อเช้า น้องปลายกำลังตื่นเต้น ไม่รู้ว่าจะเลือกอยู่กับคนไหนระหว่างพ่อแดนกับอาพลอยใส ก็แน่ละค่ะในเมื่อลูกสาวของฉันเห่อทั้งสองคน แล้วมาพร้อมกันแบบนี้เลือกยากสิคะ

“อาพลอยขาคืนนี้มาค้างบ้านแม่ไปรท์อีกไหมค้า”

“คืนนี้อาจจะไม่ได้มานะคะเพราะว่าอาต้องไปดูงานจังหวัดข้าง ๆ เอาเป็นว่าอากลับมาแล้วจะมานอนค้างด้วยดีไหมคะ”

“ดีค่า สัญญานะค้า”

“สัญญาค่า” ยกนิ้วเกี่ยวก้อยสัญญากันค่ะ พี่แดนก็นั่งยิ้มในความน่ารักของน้องปลาย แต่ถ้าให้พูดตามตรงตอนนี้น้องปลายเป็นขวัญใจเพื่อนของเฮียเฟยทุกคนค่ะ เพื่อน ๆ ของเฮียเฟยแวะเวียนมาเยี่ยมน้องปลายตอนป่วย พอหายดีก็แวะมาเหมือนเดิม อาจจะเพราะเพื่อนทุกคนของเฮียยังไม่มีใครมีลูก ยิ่งน้องนิดแฟนพี่ซันนี่แล้วเลยค่ะมาเช้าถึงเย็นถึง ที่หายไปช่วงนี้เพราะกลับไปเยี่ยมยายที่ต่างจังหวัด ไม่งั้นมาแล้วค่ะ

พลอยใสทานมื้อเช้าด้วยกันเสร็จแล้วขอตัวไปทำงานต่อ ทางด้านฉัน พี่แดน น้องปลาย โปรแกรมวันนี้คือไปห้างสรรพสินค้าเพราะพี่แดนต้องการซื้อของต่าง ๆ ให้น้องปลาย แล้วก็จะพาน้องปลายไปเล่นบ้านบอล วันของน้องปลาย ต้องยกให้เขาเลยนาน ๆ พ่อแดนจะมาที

 

ตกเย็นฟ้าเริ่มมืด

“ค้างที่นี่พรุ่งนี้เช้ามืดค่อยกลับดีไหมคะ วันนี้พี่แดนดูเหนื่อย” พี่แดนกำลังจะกลับตามกำหนด ต้องขับรถนานคนเดียวฉันจึงเป็นห่วง อีกอย่างก็ยังอยากคุยกับเขา พออยู่ด้วยกันก็ไม่อยากจาก

“พี่ไม่ได้เหนื่อย อิ่มใจมากกว่า เห็นเบบี๋กับน้องปลายมีความสุขพี่ก็มีความสุข เหมือนได้มาชาร์จแบตเตอรี่ที่กำลังจะหมดให้เต็มเปรี่ยมอีกครั้ง”

“หนูรู้ งั้นชาร์จอีกสักหน่อยนะคะ”

“จะไม่ไหวเอาน่ะสิ พี่ต้องกลับไปเตรียมตัว ขืนอยู่นานกว่านี้เลขาพี่ได้มาตามถึงที่แน่ ๆ”

“ถ้าอย่างนั้นถือสายหนูค้างไว้จนถึงเลยนะคะ หนูเป็นห่วงพี่แดน”

“ด้วยความยินดีครับ อะไรที่ทำให้เบบี๋ตัวน้อยสบายใจพี่จะทำ” มือใหญ่ยกขึ้นมาลูบที่หัวฉันอย่างอ่อนโยนด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคย

“ขอบคุณค่ะ หนูรักพี่แดนนะคะ” แล้วฉันก็ขยับตัวเข้าสู่อ้อมกอดที่แสนคุ้น

“พี่ก็รักเบบี๋ ดูแลตัวเองแล้วก็ลูกสาวของพี่ให้ดีนะ ถ้าทางนี้ไม่ไหวเบบี๋ก็ชวนแม่ย้ายไปอยู่บ้านพี่ อย่าทนอยู่ที่นี่ เบบี๋รู้ใช่ไหมว่าวีเป็นห่วงเบบี๋มาก พี่เองก็เช่นกัน”

“รู้ค่ะ แต่พี่แดนเบาใจได้เลยนะคะ ไม่มีใครทำอะไรหนูได้อีก”

“ตัวก็แค่นี้มั่นใจจริง ๆ นะเรา”

“ต้องมั่นใจสิคะ พี่แดนจะได้ไว้ใจหนูไง”

“ครับ ๆ แล้วพี่จะโทรมาอธิบายกับน้องปลายตอนเช้านะ พี่ไปก่อน เดี๋ยวได้วันหยุดจะมาหาอีก”

“ยินดีมากค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะ คอลมาหาหนูเลย เดี๋ยวหนูอยู่เป็นเพื่อนจนถึงบ้าน”

“ครับ” พี่แดนเข้าไปนั่งในรถแล้ววีดีโอคอลมาก่อนจะขับรถออกไปค่ะ

เนื่องจากน้องปลายเหนื่อยมาทั้งวันจึงเผลอหลับ นั่นทำให้พี่แดนปลีกตัวกลับได้อย่างสะดวก ไม่อย่างนั้นน้องปลายคงจะงอแงหนักเอาเรื่องเพราะไม่อยากให้พ่อแดนห่างตัว ทว่าทุกคนมีภาระเป็นของตัวเอง ลูกสาวที่พูดง่ายบางทีก็เข้าใจ ทว่าบางคราก็อยากอ้อน อยากได้อ้อมกอดที่คุ้นเคยไงคะ

-END SPRITE-

 


นิยายเรื่องนี้เขียนจบไปแล้วนะคะ มีเป็นรูปแบบอีบุ๊กที่ธัญวลัย และเมพค่ะ มีตอนพิเศษที่จะไม่ได้อัปให้อ่านฟรีนะคะ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว