facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 13.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 295

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2564 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13.2
แบบอักษร

13.2 

 

  

              เวลาสายของวันนัดเดินทางไปท่องเที่ยวเมืองไทยทำให้รติชายิ้มแย้มสดใสไม่ต่างจากเจ้าชายโซเดอร์วิล และสมาชิกทุกคนที่เป็นผู้ติดตาม ทั้งคู่ยังเลือกสวมเสื้อผ้าที่เข้าคู่กันอย่างลงตัว หญิงสาวสวมเดรสแขนสั้นลายดอกไม้โทนสีม่วงฟ้ากระโปรงยาวคลุมเข่า ซึ่งทางเจ้าชายฉลองพระองค์ด้วยเชิ้ตสีฟ้ากระเป๋าของเชิ้ตและขลิบขอบแขนกับปกเสื้อด้วยผ้าลายดอกไม้เดียวกับกับเดรสของเธอ โดยเลือกสวมกับสนับเพลายีนในวันสบายๆ เช่นนี้ 

              ดวงตาสีวอลนัทของหญิงสาวจ้องเขม็งไปที่เลออนตลอดเวลา จนเจ้าชายที่ทอดพระเนตรเธอกับองครักษ์คนสนิทยังลอบสรวลขบขันพระองค์เดียว หลังการยกกระเป๋าเดินทางของทุกคนขึ้นรถแวนเรียบร้อยแล้ว เจ้าชายโซเดอร์วิลก็ขยับพระพาหาโอบไหล่ของเธอพาเดินขึ้นรถคันโต เพื่อเดินทางร่วมกันไปยังสนามบิน 

  

  

              “คุณที่นั่งหน้าเราคนนี้...เขาคือคนที่ขับรถพาเราเข้าเมืองคืนปล้นธนาคารใช่ไหมคะ ชาโดว์” คำถามที่ดังขึ้นจากหญิงสาวพร้อมที่เธอชี้ไปหาเลออนที่นั่งสงบนิ่งอยู่กับองครักษ์อีกคน ระหว่างรถแล่นไปตามทางทำให้สมาชิกที่นั่งอยู่เบาะแถวหน้าสองคน และเบาะแถวที่สามด้านหลังเธออีกสองคนเม้มริมฝีปากเงียบไป 

              “อือ ใช่...เป็นเลออนนี่แหละ” รับสั่งตอบแล้วก็ได้ยินเสียงกลั้นขันจากรอบด้าน เว้นแต่เลออนที่เหลียวหน้ามาส่งยิ้มเหยเก ก่อนที่พระองค์จะตรัสอะไรต่อก็พบสายตาค้อนมาจากคนข้างกายจนได้แต่เลิกพระขนงเล็กน้อย 

              “คุณนี่นะ!” ว่าแล้วเธอก็ตวัดมือตีเจ้าชายไปเสียที 

              หญิงสาวทำร้ายคนรักของตนเองแล้วจึงนั่งกอดอก หายใจฟึดฟัดด้วยอารมณ์หลากหลาย ดูเหมือนคืนนั้นการปล้นธนาคารจะเป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดในชีวิตของเธอ แต่เรื่องราวการช่วยเหลือและโชคดีที่เจอหนุ่มใจดีขับรถพาส่งกลับเข้าเมืองจะเป็นเพราะความที่ลูกมาเฟียในคืนนั้นต้องมีองครักษ์ติดตามไม่ห่างด้วยเป็นเจ้าชายสินะ 

              “เจ็บนะที่รัก!” เจ้าชายตรัสดังขึ้นอย่างตกพระทัย ก่อนจะทำท่าทางสำออยเล็กน้อย ยกพระหัตถ์ขึ้นลูบต้นพระพาหาไปมาและทำพระโอษฐ์ยื่นเงียบไป 

              “เจ้าเล่ห์จริงๆ เลยนะคะ คุณลูกชายมาเฟียใหญ่” เสียงใสจากคนตัวเล็กส่งเสียงประชดประชันยิ่งทำให้คนอื่นที่ได้รับฟังหลุดเสียงขบขันออกมากันได้นิดหน่อย และเธอเองก็มองเจ้าชายที่ทำเป็นส่งรอยสรวลแป้นแล้นมา 

              “ท่านพ่อก็บอกว่าตอนนี้เป็นมาเฟียใหญ่แหละ” รับสั่งอย่างไม่สะทกสะท้านจนเธอส่ายหน้าไปมา “ผมคงต้องแนะนำให้ได้รู้จักชื่อคนใจดีที่ขับรถส่งเราและอีกคนที่ใกล้ชิดเชื่อใจได้ คนนี้คือเลออน หัวหน้าองครักษ์ของผม ส่วน โรม เป็นองครักษ์ฝีมือดีที่เป็นหัวหน้าครูฝึกอยู่ในกองอัศวิน” 

              “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” รติชานึกทึ่งกับหน้าที่ของพวกเขาที่ดูเป็นชายหนุ่มมาดเท่หน้าตาดี แต่มีทักษะอารักขาและวิชาป้องกันตัวจนได้เป็นอัศวินในราชสำนัก 

              “ยินดีที่ได้พบและอารักขาเลดี้เช่นกันครับ” โรมเอ่ยเรียบร้อยด้วยใบหน้านิ่งสงบแต่ก็มีรอยยิ้มเล็กน้อยประดับมุมปากตามประสาคนสุขุม ระหว่างที่เลออนก้มศีรษะและยิ้มแห้งๆ ไปหาเงียบๆ คงเพราะโดนจับไต่ได้ไปเมื่อครู่ 

  

  

              เครื่องบินส่วนพระองค์แห่งเจ้าชายจักรวรรดิคีทได้รับการวางแผนและติดต่อเรื่องการบินส่วนพระองค์เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่พระองค์มีพระราชดำริจะจัดตารางการพักผ่อนท่องเที่ยวเมืองไทยกับคนรักสาวเลออนผู้เป็นองครักษ์ประจำตัวก็ได้วางแผนกับเจ้าพนักงานที่เกี่ยวข้องไว้อย่างดี 

              การเสด็จพระราชดำเนินทางเครื่องบินจากนิวยอร์กจะบินไปแปดชั่วโมงแล้วจึงแวะพักเครื่องบิน สำหรับการเติมน้ำมันและตรวจเช็กสภาพเครื่องยนต์ประมาณสามชั่วโมงครึ่งที่เฮลซิงกิ ซึ่งนับว่ามีเวลาว่างให้เจ้าชายโซเดอร์วิล เลดี้รติชา รวมถึงผู้ติดตามอารักขาได้ออกจากสนามบินไปเดินเที่ยวเล่นในฟินแลนด์ได้สักครู่ใหญ่ และกลับมารอการขึ้นบินต่ออีกครั้ง โดยใช้เวลาเดินทางจากฟินแลนด์เก้าชั่วโมง เพื่อมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางคือเมืองไทย 

              “นอนดูหนังกันไหมที่รัก ตั้งแปดชั่วโมงกว่าจะถึงที่พักเครื่อง” พระสุรเสียงห้าวจากวรองค์สูงสง่าที่ก้าวพระบาทกลับมาหาที่ส่วนโดยสารดังขึ้น พร้อมโน้มพระองค์ลงจูบกระหม่อมทุยของสาวที่รักเบาๆ หลังจากสมาชิกในการเดินทางทั้งหมด ได้รับการแนะนำนักบินทั้งสามคน และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอีกสองคน ที่มาทำหน้าที่ดูแลการบินส่วนพระองค์ในรอบนี้เรียบร้อยแล้ว 

              “ได้ค่ะ” รติชาที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับเครื่องบินส่วนตัวกะพริบตาถี่ หากก็ตอบตกลง เพราะการนั่งคุยกับมาธาหลายนาทีแล้ว และเดินไปเดินมาสำรวจห้องโดยสารที่กว้างขวางเรียบหรูทั่วแล้ว ก็ไม่รู้จะทำอะไร 

              เจ้าชายโซเดอร์วิลยกรอยสรวลและโอบกอดประคองเอวคอดของหญิงสาวพาเดินไปเกือบด้านหน้าของเครื่องบิน ซึ่งมีผ้าม่านกั้นไว้ และทั้งสองด้านของตัวเครื่องปรากฏฉากกั้นแบ่งเป็นห้องพักผ่อน ซึ่งพระองค์นำไปยังห้องด้านขวามือ เมื่อเลื่อนฉากเปิดก็พบกับเตียงนอนคิงไซส์จัดวางไว้ พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน คล้ายห้องพักขนาดกระทัดรัด จนทำให้คนข้างพระวรกายยืนนิ่งตาโตไป 

              “เชิญครับ เลดี้ที่รัก” ตรัสพร้อมผายพระหัตถ์เชิญเธอไปยังเตียง จนเธอหัวเราะเบาๆ พร้อมก้มศีรษะและย่อตัวเล็กน้อย ค่อยๆ ก้าวไปนั่งที่ขอบเตียง พลางถอดรองเท้าออกเพื่อขยับไปนั่งบนเตียงหยิบหมอนมากอดไว้ตามประสา 

              “ฉันเคยเห็นห้องพักแบบนี้ในสายการบินบางแห่งที่มีเฟิร์สคลาสราคาสูงๆ พวกยูทูเบอร์ชอบทำคลิปรีวิวให้คนอิจฉาเยอะมาก ไม่คิดว่าฉันก็จะมีโอกาสขึ้นมาบนเครื่องบินแบบนั้น แถมทั้งลำก็มีแต่พวกเราด้วย” เธอเอ่ยขึ้นระหว่างมองดูเจ้าชายที่เลื่อนจอโทรทัศน์ออกจากผนัง ซึ่งเป็นจอแบบแบนประหยัดพื้นที่ออกมาเปิด ก่อนขยับพระองค์มาทรุดพระองค์ประทับนั่งถอดรองพระบาท และขยับขึ้นมานอนหนุนตักเธอบนเตียง พร้อมกดรีโมทเปิดหนังขึ้นมาให้เลือก 

              “เป็นนางเอกของผมก็ต้องสะดวกสบายที่สุดนะที่รัก” พระสุรเสียงห้าวรับสั่งพร้อมรอยสรวลที่ส่งขึ้นไปจนเธอยกยิ้มและก้มลงมาจุ๊บริมพระโอษฐ์ด้วยเบาๆ จนรู้สึกอบอุ่นพระทัยอย่างประหลาด ก่อนกดดูภาพยนตร์เพลงมีชื่อสุดคลาสสิค ที่เธอพยักหน้าเห็นด้วยยามสบตาสอบถาม 

              รติชาผล็อยหลับไปตั้งแต่ภาพยนตร์เล่นไปได้ประมาณสามสิบนาที อาจเพราะความเพลียจากการนอนไม่เต็มอิ่มเมื่อคืน เพราะโดนก่อกวนยามค่ำคืนจากเจ้าชายโซเดอร์วิล ที่พอพบว่าเธอหลับใหลสนิทไปด้วยท่าทางเอนหลังพิงหัวเตียงโดยมีหมอนวางตั้งรองศีรษะไว้ก็ขยับประทับนั่งและโอบพาร่างบางให้ลงนอนดีๆ จะได้สบายตัว พอเห็นเธอคดตัวนอนตะแคงเหมือนเด็กน้อยก็ยกรอยสรวลเอ็นดูพลางจับผ้าห่มคลุมร่างให้เรียบร้อย ก่อนจะปิดโทรทัศน์ และก้าวพระบาทไปประทับนั่งยังโต๊ะทรงงานเล็กๆ ใกล้ๆ เตียงของห้องพักบนเครื่องบิน เพื่ออ่านรายงานต่างๆ ผ่านทางไอแพด 

  

…… 13.2 …… 

  

นางเอกของเจ้าชายก็จะโดนเปย์แบบนี้แหละนะติชา ^^ 

เล่มยังเปิดจองอยู่ถึงสิ้นเดือนนะคะ ฝากไว้พิจารณาด้วยค่ะ Y_Y 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว