ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

ชื่อตอน : 57เริ่มต้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2564 16:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
57เริ่มต้น
แบบอักษร

"นะ นาย " อลันรีบยกมือขึ้นห้ามเจอาร์ายงานสิ่งที่รู้ให้ตนฟัง เขาพึ่งเดินออกมาจากแอลตัลเพียงครู่ก็พอที่จะรู้เรื่องบ้างเเล้วว่าพวกนั้นกำลังไล่หาตัวหญิงสาวเเละค้นบ้านเขาจนทั่วทุกมุม ตอนนี้เขาหวังเพียงเเค่ที่ที่เขาซ่อนเธอจะไม่มีใครเจอเธอ

"เอาสไนกับปืนกลมาให้กู กูจะล่อพวกมันไปทางเขาด้านขวา"

"แต่นายครับ​ นั่นมันเหมือนนายกำลังเดินเข้าความตายเลยนะ" เจอาร์รีบร้องทักท้วงขึ้นทันทีที่อลันมีความคิดแบบนั้น

"ตอนนี้พวกมันคงกำลังจะรีบขึ้นมาที่นี่พวกเราต้องเเยกกันอยู่เพื่อให้พวกมันเข้ามารวมกันตรงใจกลางยอดเขานี้ให้หมด ขืนเรายืนรอพวกมันถ้าพวกมันเกิดล้อมเขามาพวกเราจะตายกันหมด" อลันรีบกล่าวเเผนที่เขากับเเอลตันพึ่งคิดกันสดๆเมื่อสักครู่ให้พวกลูกน้องฟังอย่างละเอียดแม้ที่ตรงนั้นจะมีเพียงลูกน้องคนสนิทเท่านั้น

"แล้วพวกมึงพึงระวังไว้ด้วยมันมีหนอนหนึ่งตัวในพวกของเราจะทำอะไรสังเกตดีๆ และเมื่อทุกอย่างเคลียร์ให้พวกมึงเตรียมฟังเสียงเตือนภัยให้ดีกูจะเข้าไปทำการกดเอง"

อลันกล่าวทิ้งท้ายยาวก่อนที่เขาจะรับปืนมาจากเจอาร์ ปืนสไนคู่ใจกับปืนกลที่มีลูกกระสุนหลายร้อยลูกถูกคล้องใส่คอเเกร่งจนหนักอึ้งแต่เขาก็ยังคงเคลื่อนไหวตัวได้สบายจนน่าตกใจ

"นายระวังตัวด้วยนะครับ รวมถึงคุณเเอลตัลด้วย"

เจอาร์มองหน้าพี่น้องสลับกันไปมา ต่อให้เขาจะอยู่กับอลันมาทุกสถานการณ์แต่เขากลับไม่ชินกับภาพสองพี่น้องตรงหน้าที่ร่วมกันออกไปสู้มาก่อน ใจเขาก็แอบเป็นห่วงไม่ใช่น้อยเหมือนกันถ้าเกิดผิดพลาดสองพี่น้องตะกูลอิวานสิ้นชีพ​ ซูตานคงได้ฆ่าพวกเขาล้างเผ่าพันธุ์เเน่

"ห่วงชีวิตพวกนายเถอะ " แอลตันเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปสนใจปืนดังเดิม

"กูว่าเรารีบไปกันเถอะไอ้เเอลตัน เราไม่ต้องรอเวลากันเเล้ว"

แอลตันที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นเพียงชั่วครู่ก่อนจะเเปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าบึ้งตึงน่าเกรงขาม

หลังจากที่สองคนเดินออกไปได้ไม่นานควันสีขาวก็ถูกจุดขึ้นโพยพุ่งไปทั่วทั้งป่า ฝีมือทั้งหมดเป็นของเจอาร์ที่ทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายที่จะล่อเหยื่อขึ้นมาทางด้านบน แล้วก็ดูเหมือนมันจะได้ผลดีเมื่อเขาลองเอากล้องส่องทางไกลส่องดูเห็นรถหลายสิบคันกำลังมุ่งตรงมาที่นี่

"เห้ออมากันเยอะขนาดนี้กะจะไม่ให้พวกกูมีชีวิตรอดกันเลยหรอวะ" เจอาร์พูดพลางส่ายหัวให้กับภาพตรงหน้าที่เขาเห็น

"ถ้าพวกมันไม่ตายเราก็ต้องตาย​แต่ถ้าเราไม่ตายมันก็ตายจะเอาอะไรมากละลูกพี่" หนึ่งในลูกน้องเอ่ยขึ้นมา

"ถึงกูจะฟังดูเเล้วงงแต่ก็ขอบใจมึงนะที่พยายามพูด​ ฮ่า​ ฮ่า" เสียงหัวเราะของเจอาร์กับลูกน้องคนสนิทดังขึ้นจนทำให้บริเวณ​นั้นมีแต่คนมองดขาด้วยสายตาแปลก

อลันที่เดินมาไกลพอสมควรกำลังได้ที่เหมาะสำหรับตั้งลำปืนสไนมุมที่เขาคิดว่าไม่มีใครเห็นบวกกับวิวที่มองทะลุไปถึงบ้านหลังใหญ่ทำให้เค้าคลายกังวลขึ้นได้นิดนึง

“ที่กำลังเหมาะเลย กูกำลังได้กลิ่นเเห่งชัยชนะว่ะ” แอลตันเอ่ยขึ้นขณะมองพี่ชายตนเองกำลังตั้งปืนอยู่

“ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นสิวะ เเต่ถ้าจะให้ดีเรามาเด็ดหัวไอ้โล้นนั่นก่อนดีกว่า” อลันพูดขึ้นก่อนจะเอาดวงตาเข้าส่องลำกล้องติดปืนเล็งไปทางที่เขาพึ่งเดินลงมา

1 2 3 ฟิ่วว

เสียงลูกปืนพุ่งผ่านปลอกเก็บเสียงมุ่งตรงไปยังหัวเป้าหมายอย่างแม่นยำ ผู้คนระเเวกนั้นต่างรีบหาที่หลบกันจนจ่าระหวั่น

“ลูกพี่เอาไงดีพวกมันเล่นงานเราเเล้ว”

“ถามโง่ๆก็สู้สิวะ!!!!! ไปออกไปเด็ดหัวพวกมันมา"

เสียงคำรามดังขึ้นลั่นทั่วใจกลางป่า​ ดวงตาคมทำได้เพียงมองดวงตาของเพื่อนรักที่ถูก​ปลิดชีพลงต่อหน้าต่อตา​ นั่นยิ่งทำให้เขาแค้นและอยากจะล่าหัวอลันไปให้ผู้เป็นนายให้รู้แล้วรู้รอด

 

ทางด้านเจอาร์​ที่เห็นอลันเปิดฉากก็ได้ทำการหยิบปืนขึ้นมาต่อสู้จนเสียงดังกึกก้องทั่วทั้งป่า

ร่างบางที่นั่งอยู่ภายใต้ความมืดกับความเงีียบได้ยินเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวใจบางก็หวั่นไหววูบวาบกลัวอลันจะเป็นอะไร​ พลางคิดก็อดไม่ได้ที่น้ำตาจะไหลออกมาเธอไม่น่าเข้ามาทำให้ชีวิตของเขาต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้เลยลำพังเเค่ตัวเขาคนเดียวคงต่อสู้ได้สบายแต่ครั้งนี้เขาต้องกลับมาคอยระวังภัยต่างๆให้เธออีกก็อดไม่ได้ที่จะน้อยใจตัวเอง

อลันที่ได้ยินเสียงปืนดังสนั่นก็รีบเล็งสไนไปยังกลุ่มที่อยู่ใจกลางป่าซึ่งตอนนี้พวกมันคงกำลังตามหาเขากันจนจ้าระหวั่น

"ขืนเรารออยู่แบบนี้มีหวังการก้อเหตุนี้กินเวลาไป2-3วันแน่" แอลตันเอ่ยขึ้นขณะกำลังเล็งปืนไปทิศทางเดียวกับอลัน

"มึงพูดแบบนี้เเสดงว่ามึงกำลังจะถอดใจหรอ?"

"หึ​ป่าวกูแค่อยากให้ทางพ่อมาช่วยพวกเราอีกแรง​ แค่ลำพังพวกเราจะไปสู้อะไรกับพวกมันได้วะ​ ฝั่งนั้นแม่งล่อรวมศัตรูมึงมาเป็นขโยงอย่างงั้นอ่ะ"

" มึงคิดว่าคนอย่างซูตานจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรอ​ หึ​ กูว่าท่านน่าจะทราบทุกอย่างดีนะอาจจะรู้ถึงแก่นในของเหตุการณ์​นี้และอาจจะรู้ว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องบ้าง"

" งานนี้สนุกแน่ว่ะ" แอลตันพูดเสร็จ​มือแกร่งก็ทำการเหนี่ยวไกปืนขึ้นทันที

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว