ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 163 โยโกสึกะมุมกลับ ไล่จับปีศาจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 163 โยโกสึกะมุมกลับ ไล่จับปีศาจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 866

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2564 06:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 163 โยโกสึกะมุมกลับ ไล่จับปีศาจ
แบบอักษร

 

เทปเปมาโผล่ที่โลกจริงอีกครั้ง..

ซึ่งเวลานี้ก็เป็นช่วง 4 ทุ่ม.. และตอนนี้เขาอยู่ในท่าเรือแห่งหนึ่ง..

และจากการตรวจสอบของ Device ทำให้เขารู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ โยโกสึกะ..

"ยัยนั่น.. ไปโผล่ที่โทโนะหรอ.."

หลังจากตรวจดูจาก Device เขาก็พบตำแหน่งของเรตัสที่โทโนะ..

ตามกฏของเกม.. เพลย์เยอร์จำเป็นจะต้องหาทางเข้าสู่โลกมุมกลับภายในเวลาที่กำหนดในพื้นที่ที่ตัวเองถูกส่งตัวไป.. ถ้าหาไม่เจอแล้วเวลาหมด ก็จะมีบทลงโทษคือการเดินถอยหลังตามรูเล็ตที่หมุนได้..

แต่เทปเปไม่ได้สนใจเกมบาเคเกียม่อนอะไรขนาดนั้น..

ที่เขาห่วงก็คือเพื่อนร่วมชั้นผมเขียวต่างหาก..

แต่ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่เธอตัดสินใจเขาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะงั้นถึงได้แอบตามมาดูเงียบๆแทน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจะได้ช่วยทัน..

"ตัวแทนที่สร้างโดยปีศาจเงา.. ก็ดูจะทำได้ดีเกินคาด.."

เหล่าเพลย์เยอร์ที่เข้าร่วมบาเคเกียม่อนนั้น ไม่มีเวลาพักมากนัก.. ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถออกไปใช้ชีวิตในโลกจริงได้ตามปกติเพราะต้องทำตามเงื่อนไขของภารกิจ..

ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่อยู่ๆมีเด็กมากมายหายตัวไป เหล่าโคมะ(ปีศาจเงา)​คู่สัญญาจึงเป็นสิ่งจำเป็น..

ด้วยการทำสัญญา นอกจากโคมะจะคอยสนับสนุนและปกป้องเพลย์เยอร์แล้ว.. ปีศาจเงายังสามารถสร้างตัวแทนของเพลย์เยอร์ขึ้นมาและให้พวกนั้นใช้ชีวิตแทนไม่ให้คนรอบตัวสงสัยในช่วงที่เกมยังดำเนินอยู่..

'แต่.. ก็คงหลอกได้แค่คนธรรมดา..'

ด้วยจิตสำนึกที่แตกต่างกัน.. แม้จะคัดลอกข้อมูลของเพลย์ผ่านสัญญามาได้ก็ตาม.. แต่ยังไงก็ไม่ใช่ตัวจริง มันไม่อาจรอดพ้นสายตาของพวกที่สัมผัสไวหรือข้องเกี่ยวกับพลังเหนือธรรมชาติได้หรอก..

'ยัยคิราริต้องรู้แน่..'

เทปเปไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่.. และตัวเขาเองก็เข้าเกมมาอย่างผิดวิธี ถึงจะแถหาทางรอดมาจากเนโดะได้ แต่เรื่องที่เขาไม่มีโคมะ ก็ทำให้เขาไม่อาจเคลื่อนไหวแบบโจ่งแจ้งได้เช่นกัน..

เทปเปส่งข้อมูลและรายละเอียดไปให้สาวๆที่ร้านเมด.. ไม่งั้นพวกเธอคงได้ออกตามหาเขาให้วุ่นแน่.. และพวกเธอก็ยังเกี่ยวข้องกับเรื่องปีศาจ.. แม้จะเป็นองเมียวจิฝึกหัดในสายตาเทปเป.. แต่ตอนนี้พวกเธอมีความสามารถสูงกว่าเหล่าองเมียวจิในโลก นูระ ไปเรียบร้อยแล้ว.. ตระกูลเคคะอิน มีอยู่ในโลกใบนี้เช่นกัน.. แต่เทปเปไม่ได้สุงสิงกับพวกนั้น แค่สะกดจิตไว้ใช้งานเท่านั้น..

"เอายังไงต่อดี.."

ถ้าให้พูด.. เขาเป็นห่วงเรตัสมากกว่า.. ถึงจะมียันต์​และวงเวทติดตามของเขาแล้วแต่ก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี..

ถึงจะดูโลกสวยไปบ้าง.. แต่ เธอเป็นเพื่อนไม่กี่คนในโลกจริงของเขา.. แล้วถ้าเรตัสหายตัวไป คนที่คอยหยุดยัยบ้าสมองกลวงก็จะหายไปอีก 1 และเขาก็จะลำบากมากขึ้นไปอีก..

"เห้อ~~ ยังไงเธอก็ห้ามเป็นอะไรไปเชียว.."

แม้อยากจะไปอยู่กับเรตัสมากกว่าก็ตาม แต่ระบบสุ่มของเกมนี้กับการตรวจตราของเนโดะที่ไปมาได้ทุกที่ในมิตินี้ในฐานะ GM ต่อให้เป็นเทปเปก็ทำอะไรไม่ได้..

นอกซะจากว่าเขาจะสู้แตกหักและทำลายเกมนี้ทิ้งซะก็ไม่มีทางอื่น..

แต่มันจะเป็นการสร้างศัตรูโดยใช่เหตุ และเกมนี้ ก็ยังสามารถพัฒนาพลังวิญญาณและจิตใจได้ด้วย เพราะงั้นเขาจะไม่ทำแบบนั้น..

เทปเปหันมาสนใจแท่นจู่โจมและยันต์โจมตีแทน..

ระบบนี้ ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เวทตะวันออก ไม่มีทางสร้างขึ้นมาได้แน่.. จึงแน่ใจได้ว่าเกมบาเคเกียม่อน องเมียวจิมีเอี่ยวด้วยแน่นอน..

เกมนี้จะจัดขึ้นทุก 400 ปี และเขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นตระกูลองเมียวจิตระกูลไหนหรือสาขาไหนที่เกี่ยวข้อง.. แต่ว่า

'พวกมันจะต้องปรากฏตัวแน่..'

เทปเปเองก็ใช่ว่าจะจำเรื่องราวของ บาเคเกียม่อน ได้หมด.. มันเป็นอนิเมะทีาเขาดูเมื่อนานมาแล้ว รายละเอียดก็คลุมเครือ.. เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเนื้อเรื่องจริงๆมันเป็นยังไงหรือเกมนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่ออะไร..

และนั่นคงเป็นอีกเหตุผลที่เขารู้สึกว่าตัวเองจะต้องค้นหามัน..

แถมการได้เจอยันต์ปีศาจหลายๆใบก็น่าสนใจด้วยสิ..

พอตัดสินใจได้แล้วเขาก็มุ่งหน้าไปยังทางเข้า โลกมุมกลับ.. การบิดผันของมิติเป็นสิ่งที่เขารับรู้ได้ง่ายมากหลังจากที่ได้ครอบครองพลังของ Link Joker

แม้ตามจริงเหล่าเพลย์เยอร์จะได้รับความสามารถที่ทำให้มีญาณรับรู้พิเศษหรือมีลางสังหรณ์​ที่บ่งบอกว่าพวกเขาควรจะไปทางไหน..

แต่เทปเปเขาไปไกลกว่านั้นมากแล้ว.. ด้วยพลังที่มี เขาสามารถค้นหาเส้นทางเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย..

เมื่อมาถึงทางเข้า.. เทปเปก็ถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาในทันที..

ครั้งนี้ เขามาโผล่ที่สวนสาธารณะ​ใน โยโกสึกะ(มุมกลับ)​ พร้อมกับเพลย์เยอร์อีก 7 คน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาสนใจใคร.. กลับกัน.. การแต่งตัวของเขาที่สวมชุดดำและโค๊ทสีดำกับหน้ากากสุดเท่สีดำราวกับเป็น Darkness ในร่างเด็กประถม ก็ทำให้เขาเป็นเป้าสายตามากทีเดียว..

"โย๊ะ โฮ๊ะ! โฮ้ยย!!! สวัสดีนะทุกคน!! ยินดีต้อนรับสู่ สวนสาธารณะ​โยโกสึกะมุมกลับ!! เอาล่ะ! ได้เวลาเริ่มเล่นเกมแล้ว!!"

เนโดะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับท่าทางยั่วบาทาแอ่นตัสไปมาน่าถีบให้หน้าคว่ำ..

"รู้รึเปล่าๆ ในสวนสาธารณะ​แห่งนี้น่ะนะ.. มีปีศาจที่แข็งแกร่งมากๆอยู่ด้วย!! และผู้ที่หาเจอก่อน ก็จะชนะ!! และได้ยันต์โจมตีสุดแข็งแกร่งไปครอง!! เอาล่ะทุกคน!! จงออกตามหาซะ!! ยันต์โจมตีสุดแกร่งรอพวกเธออยู่!!"

พูดจบมันก็ลอยหายไป..

แต่ถึงจะบอกว่าสวนสาธารณะ​ แต่ดูยังไงที่นี่มันก็ป่าชัดๆ.. โลกมุมกลับนี่มีสภาพเลวร้ายแบบสุดขั้วกว่าโลกจริง x 200 ปีเข้าไปได้เลย..

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามีปีศาจหลบซ่อนอยู่ไม่น้อยเลยด้วย..

เทปเปเดินจากไปโดยไม่สนสายตาใคร.. เป้าหมายของเขาไม่ใช่ปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เป็นปีศาจตัวอื่น..

ในเกมที่มีเงื่อนไขแบบนี้ ใช่ว่าจะต้องเร่งหาแต่เจ้าตัวเป้าหมายซะหน่อย..

ถ้าหาตัวเป้าหมายเจอ เกมก็จบ แล้วเขาก็จะอดได้เจ้าตัวอื่นๆน่ะสิ..

เทปเปเดินเข้าไปเรื่อยๆและไม่ได้ปกปิดตัวตน.. เขาปกปิดแค่กลิ่นไอเท่านั้น ไม่งั้นอีกฝ่ายได้หนีหน้าหายไปหมดแน่..

ฟุ่บ!!

คลื่นลมคมกริบพุ่งใส่ร่างของเขา!

แต่เทปเปเพียงแค่เอียงคอหลบง่ายๆและเดินต่อไป..

อีกฝ่ายที่โจมตีมาตกใจไม่น้อย ก่อนจะส่งการโจมตีพุ่งใส่เขาอีก 3 ครั้ง!!

ฟุ่บๆๆ!!

แต่เขาก็หลบได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะสะบัดมือสร้างคมมีดสายลมพุ่งสวนกลับไป!!

ชวิ้งงง!!

คมมีดลมของเทปเปตัดต้นไม้และกิ่งไม้ไปหลายต้นพร้อมกับสะบั้นร่างที่โจมตีเขาจนตัวขาด!!

หวึ่ง..

ยันต์สีแดงพุ่งเข้ามาอยู่ในมือของเขาทันที..

"ยันต์อาวุธ คาไมทาจิ.. ก็คงต้องอย่างงั้นล่ะนะ"

มีปีศาจไม่มากนักที่โจมตีแบบนี้..

แต่ที่เทปเปสนใจจริงๆ ไม่ใช่เจ้านี่หรอก..

"ถ้าไม่ออกมา.. ฉันจะเข้าไปล่ะนะ"

สิ้นเสียง.. เขาก็โน้มตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยก็ที่ร่างของเขาจะหายไป!

ฟรึ่บ!

การปรากฏตัวอย่างกระทันหันในชั่วพริบตาของเทปเปทำให้สัญชาตญาณ​ของเจ้าปีศาจรูปร่างสุนัขขนสีฟ้าตื่นตัวและกระโจนหลบออกไปในทันที!!

มันจับจ้องมาที่เขาด้วยดวงตาใหญ่โตเพียงดวงเดียวของมันพร้อมกับส่งเสียงขู่ออกมา!

"นี่แกเป็นหมาหรือแมวกันล่ะเนี่ย.."

กรรรราา!

เจ้านั่นคำรามก่อนจะกระโจนใส่เทปเป!!

แต่ว่า..

"ปลดยันต์อาวุธ ยาริเคะโจ"

 

 

แสงสีดำพุ่งออกไปจากยันต์ก่อรูปเป็นลูกศรโลหะต่อหน้าเทปเป!! ก่อนที่เขาจะยกเท้าขึ้นถีบใส่ลูกศรโลหะจนมันพุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วเทียบเท่ากระสุนไรเฟิล!!

ปุ่สสส!!

เจ้าหมาขนฟ้าถูกศรโลหะพุ่งทะลวงจนหัวเป็นรู!!

จากนั้นร่างของมันก็กลายเป็นยันต์และลอยเข้ามาอยู่ในมือของเขา..

"ซุยคุน.. หมาใช่มั้ยนะ.. หรือแมวกันหว่า.."

 

 

เขาล่ะเกลียดจริงๆไอ้ 2 สปีชี่นี้.. ถ้าเป็นปกติก็แยกออกอยู่หรอก แต่พอกลายเป็นสัตว์เหนือธรรมชาติแล้วแยกยากจริงเชียว..

"เจ้าเนโดะ น่าจะมี Pokedex บ้างนะ.."

แท่นจู่โจมมันมีรายละเอียดบอกก็จริง แต่ก็แค่ชื่อและรายละเอียดนิดหน่อยเท่านั้น.. ข้อมูลไม่ละเอียดเลยสักนิด..

 

 

เทปเปใช้เวลาอีกราวๆ 20 นาที ในการไล่เก็บเหล่าปีศาจที่น่าสนใจ.. ก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าไปหาเจ้าตัวที่ส่งกลิ่นไอปีศาจรุนแรงที่สุด..

แต่เกมของบาเคเกียม่อนมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น.. ด้วยความพิเศษของปีศาจทำให้บางครั้งก็หาพวกมันไม่เจอเลยด้วยซ้ำ.. บางตัวสามารถแปลงกายเป็นคนได้.. กลมกลืนไปกับธรรมชาติ.. และอีกสารพัด..

แต่เพราะกลิ่นไอนั้นชัดเจน.. เทปเปจึงสามารถตามหามันได้ถูกต้อง..

"จะซ่อนต้นไม้.. ก็ต้องซ่อนในป่าล่ะนะ"

เขาหยิบยันต์โจมตีขึ้นมาและรูดผ่านแท่นจู่โจมทันที!!

"ปลดยันต์อาวุธ ไฟจิ้งจอก"

ซุ่มๆๆ!!

เปลวไฟสีฟ้า 3 ลูกพุ่งเข้าใส่ยอดของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งจนมันเกิดเป็นไฟลุกไหม้ทั้งต้น!!

ก่าาาาาสส!!

เสียงคำรามดังขึ้น ก่อนจะมีร่างหนึ่งปรากฏออกมา!

มันเป็นตะขาบยักษ์​ตัวใหญ่!

 

 

แท้จริงแล้วมันไม่ใช่ต้นไม้! แต่กลับเป็นส่วนหนึ่งของเจ้าตะขาบยักษ์​ตัวโตเท่ารถ ม.ไซค์! และมีลำตัวยาวหลายสิบเมตร!!

แท้จริงแล้วต้นไม้หลายต้นรอบๆนี้คือร่่างของมัน!

และเท่าที่ดู เหมือนจะไม่สะทกสะท้านกับไฟจิ้งจอกเท่าที่ควร!

ฟุ่มมม!!

เจ้าตะขาบยักษ์​นั่นพ่นไฟเข้าใส่เขาทำให้เทปเปแปลกใจไม่น้อย! เพราะเขานึกว่ามันจะเป็นปีศาจธาตุไม้ซะอีก ที่ไหนได้กลับเป็นธาตุไฟซะนี่..

"เก่งกว่าทุกตัวที่เราเคยเจอมา.. ดีเลยนี่.."

เทปเปค่อนข้างถูกใจเจ้านี่.. มันอาจจะดูไม่เท่ในสายตาคนอื่น และสาวๆอาจจะแหยงเพราะขายุบยับของมัน.. แต่ว่า เทปเปกลับรู้สึกว่ามันจะยังพัฒนาไปได้มากกว่านี้..

เขาเริ่มเล่นกับมันโดยการสาดยันต์อาวุธใส่รัวๆ!

แต่ด้วยความที่มียันต์จำกัด ทำให้เทปเปทำอะไรมันได้ไม่มากนัก..

แต่ด้วยจำนวนของปีศาจของเขาที่มากกว่า..

"อัญเชิญปีศาจ มูซู"

 

 

ติ้งๆๆๆๆๆ!

เจ้าพวกลิ่วล้อคาบอาวุธพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างไร้ชั้นเชิง ทำให้โดนจัดการไปในทันที..

เทปเปได้แต่ถอนหายใจ เพราะพวกนี้มันไม่มีหัวคิดเลย ถ้าไม่ได้รับคำสั่ง ก็จะใช้อย่างอื่นคิดมากกว่า..

'เพราะแบบนั้นถึงเป็นได้แค่ปีศาจชั้นต่ำ.. เห้อ~~'

"โอ้ โหย~~~!! มีคนหาเจอแล้วหรอเนี่ย!!"

เนโดะโผล่พรวดออกมากวนประสาท..

'เจอตั้งนานแล้วพึ่งจะมาเนี่ยนะ..'

"แต่.. ถึงจะหาเจอแล้ว แต่จะเอาชนะได้รึเปล่านะ~~ อะดึ๊ยๆ อะดึ๊ยๆ"

ต้องยอมรับเลยว่าเจ้าคนที่ออกแบบเจ้านี่มา.. ทำได้ดีจริงๆ โดยเฉพาะการยั่วบาทา..

เทปเปเลิกสนใจมัน.. และรูดยันต์​ต่อทันที!!

ชิ่สสส!

"ปลดยันต์อาวุธ อิคุสึ-บุโตะ"

 

 

แม้จะต้องใช้เวลาในการร่ายมากกว่ายันต์ใบอื่น.. แต่ก็ม่เป็นปัญหากับเทปเป..

เขาหลบเจ้าตะขาบไฟที่พุ่งเข้ามาจนในที่สุดยันต์โจมตีก็แสดงผล!!

วิ้งงง!!

ปรากฏก้อนหินก้อนใหญ่หลาย 10 ก้อน ขึ้นรอบตัวเขา!

เทปเปกระโดดขึ้นก่อนจะหมุนตัวเตะใส่หินขนาดเท่าตู้เสื้อผ้าจนมันพุ่งเข้าใส่ร่างของเจ้าตะขาบไฟเป็นห่าฝนกระสุน!!

ตุ้มม!! ตุ้มม!! ตุ้มมม!!!

ต่อให้จะเก่งยังไง ความเสียหายจากแรงปะทะอันหนักหน่วงก็ย่อมส่งผล สุดท้ายมันก็ลงไปนอนกองกับพื้นเมื่อเทปเปใช้ยันต์อาวุธยิงสายฟ้าเข้าใส่..

"ชนะงั้นหรอ!! ชนะงั้นหรอเนี่ย!! เธอยังเป็นมนุษ​ย์แน่รึเปล่า!!"

เนโดะทำเป็นร้องโอดโอย..

เทปเปรับยันต์ของเจ้าตะขาบไฟมาและเก็บไป..

"แล้วจะให้ไปต่อได้รึยัง"เทปเป

"อะหนอยๆๆ ทำเป็นหยิ่งอย่างงั้นหรอ! แต่ว่า ผู้ชนะก้คือชนะ! เอ้า! จงหมุนรูเล็ตซะ!!

รูเล็ตปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า.. และคราวนี้.. เทปเปก็หมุนได้!

 

[3]

 

วื่บบบ!!

 

ร่างของเขาถูกเคลื่อนย้ายไปในทันที สู่ช่องถัดไป!

 

 

________________

ปีศาจมีอยู่มากมาย การเดินทางมันพึ่งจะเริ่ม!

 

_______________

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว