ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 162 การเดินทางสู่เกมปีศาจ บาเคเกียม่อน เริ่ม!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 162 การเดินทางสู่เกมปีศาจ บาเคเกียม่อน เริ่ม!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 972

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2564 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 162 การเดินทางสู่เกมปีศาจ บาเคเกียม่อน เริ่ม!!
แบบอักษร

 

วื่บ..

 

เทปเปมองไปยังรอบข้างเมื่อสัมผัสได้ถึงความเสถียร​ของมิติ..

บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยกลิ่นไอภูติ.. และดูวังเวง..

"งั้นหรอ.. นี่คือ โลกมุมกลับสินะ"

จากพลังวิญญาณและพลังร่ายที่เขามี ทำให้เขารู้แล้วว่าโลกมิติมุมกลับนี้กว้างแค่ไหน.. และยังแสดงถึงพลังอำนาจของปีศาจเกียม่อน ที่สร้างมิติขนาดเท่าประเทศญี่ปุ่นขึ้นมาได้แบบนี้ อีกฝ่ายถือว่าแข็งแกร่งมากในด้านนี้..

และตอนนั้นเองที่มีจิตยุ่งเหยิงปรากฏขึ้นที่ด้านบน..

"โอ๊ะ โย๊ะ โหย~~ ยังมีเพลย์เยอร์ที่ยังอยู่ที่นี่อยู่อีกหรอเนี่ย!!"

น้ำเสียงสุดกวนประสาท กับใบหน้าที่เย้ยหยันของดวงตะวันที่ถูกแบ่งเป็น 2 สี..

 

 

มันคือ เนโดะ

ข้ารับใช้ของ เกียม่อน ผู้ทำหน้าที่เป็น ผู้ควบคุมและผู้ตัดสินเกมในแต่ละด่าน..

เนโดะ มันเป็นเหมือนกับโปรแกรมตรวจสอบและกำจัดไวรัส และมันมีสิทธิ์​ขาดในการตัดสินใจลงโทษเพลย์เยอร์หากอีกฝ่ายทำผิดกฏ.. แถมตัวมันยังแบ่งร่างออกมาเป็นร้อยเป็นพัน ทำหน้าที่ควบคุมดูแลเกมในแต่ละช่องแต่ละ Stage ได้ด้วยตัวเองทั้งหมด..

"พอดีมาสายน่ะ.. คงไม่ว่าอะไรนะ เพราะเหมือนทางขามาจะเจอปัญหานิดหน่อย.."เทปเป

"หืมๆๆ ปัญหา อย่างงั้นน่ะหรอ.. อู้.. เธอไม่ใช่มนุษย์​ธรรมดาสินะ! พลังร่ายมีอยู่เต็มร่างขนาดนั้น! เป็นองเมียวจิรึเปล่าเอ่ย!!"

ถึงมันจะบ้าๆเพี้ยนๆ แต่เนโดะมันก็ตาคม..

"แล้วเกมนี้ห้ามองเมียวจิเล่นรึเปล่าล่ะ?"เทปเป

"หือๆ โอ้ โนๆๆๆๆๆ! ต่อให้จะเป็นลูกเล็กเด็กแดงที่ไหน จะเป็นลิงจากอวกาศหรือปลาไหลใต้ภิภพก็เล่นได้นะ!! กร๊ากกกก!! ฮ่าๆๆๆ!!"

มันหันไปหัวเราะบ้าๆอยู่คนเดียว..

ก่อนจะหันกลับมาเอาหน้าเข้ามาจ้องเขาในระยะแทบจะแนบชิด!!

"ก็ถ้ายังเป็นมนุษ​ย์อยู่ล่ะก็นะ.."

เทปเปไม่ได้รู้สึกอะไร เขาเพียงแค่เผยแววตาคมและยิ้มมุมปากเบาๆ..

"ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา.. เพราะฉันเป็นมนุษ​ย์ล่ะนะ"

"โอ้ววว!! อย่างงั้นหรอ!! งั้นก็เข้าร่วมได้ไม่มีปัญหา!!! แต่ต้องรีบหน่อยนะ! เพราะคนอื่นๆเขาไปถึงโตเกียวทาวเวอร์กันหมดแล้ว!!"

เนโดะชี้ไปยังหอคอยสูงที่เก่าสุดๆ..

มันคือ โตเกียวทาวเวอร์มุมกลับ ซึ่งสภาพหลอนสุดๆ..

"กติกาคือ ไปให้ถึงหรอ?"เทปเป

"ใช่แล้ว!! ใครที่ไปถึงชั้นบนสุดได้ท​ั​น​เ​ว​ล​า!-- เอ๊ะ.. ไปไหนแล้ว.. ไปไหนแล้วล่ะเนี่ย!! โอ้ว!! มันช่างแปลกเสียนี่กะไร อะโฮ๊ะ!! อาโฮ๊ะๆๆๆ!!"

 

 

เทปเปไม่สนใจเจ้าเนโดะนั่นอีก.. รวมไปถึงเจ้าปีศาจเงานั่นด้วย..

เขารีดไถเอาแท่นจู่โจมจากมันมาได้แล้ว และมาถึงที่นี่แล้ว เจ้านั่นก็ไม่มีประโยชน์​อะไรอีก..

เขาสัมผัสได้ถึงจิตปีศาจมากมายในเมืองนี้.. และก็มีมนุษย์​หลายคนที่ยังคงไปไม่ถึงชั้นบนของโตเกียวทาวเวอร์..

จากการคาดคะเน เขายังทีเวลาอีกประมาณ 10 นาที ก่อนที่ประตูชั้นบนจะปิด..

'ยัยนั่น..'

เทปเปกวาดตามองไป พบกับเรตัสที่พึ่งจะไปถึงโตเกียวทาวเวอร์.. เธอยังคงต้องปีนขึ้นไปด้านบนอีก ซึ่งเวลาแค่ 10 นาที เด็กประถมร่างกายบอบบางที่ไม่เคยเล่นกีฬาอย่างเธอคง..

หืม..

เทปเปเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นเรตัสยังคงขึ้นบันไดไปได้ด้วยสีหน้าที่ตั้งมั่น.. แม้จะเหนื่อย แต่เธอยังไม่ถึงขั้นหอบ..

'ยัยนั่น.. ร่างกายแข็งแรงขนาดนั้นเชียว?'

ค่อนข้างน่าตกใจที่พลังกายของเด็ก ป.6 อย่างเธอจะมีเยอะขนาดนั้น.. มันพอๆกับโทกิเนะที่เป็นผู้ผนึกมารเลยด้วยซ้ำ..

'ทั้งๆที่ไม่ได้ฝึกอะไรเลยเนี่ยนะ'

วื่บ..

เทปเปหลบการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ก่อนจะยิงพลังร่ายสวนกลับใส่จนเจ้าปีศาจนั้นหัวทะลุเป็นรู!!

ปิ้ววว!!

ฟุ่บ...

ร่างของมันเปล่งแสง ก่อนจะกลับไปเป็นยันต์สีแดงและลอยเข้ามาอยู่ในมือของเขา..

"มูซู หรอ.."

มันเป็นปีศาจรูปร่างเหมือนเงาเก้งก้างที่สวมหน้ากากและในปากก็คาบอาวุธ​อยู่..

 

 

ถ้าวัดจากพลังในฐานะยันต์โจมตีล่ะก็.. เจ้าพวกนี้อ่อนแอ.. แต่ว่า..

"จำนวนเยอะมาก.."

จากคร่าวๆที่เขาสัมผัสได้ พลังปีศาจที่เหมือนกับยันต์ในมือของเขามีเกินกว่า 40 ตัวในบริเวณ 400 เมตรรอบตัว..

แต่ในจำนวนนั้นก็ยังมีไอปีศาจแบบอื่นอยู่ด้วย แต่ที่เขาสนใจคือไอปีศาจของ มูซู 2 ตัว ที่แข็งแกร่งกว่าตัวอื่นๆ..

นั่นทำให้เขามุ่งหน้าไปหาพวกมันและ..

ปิ้วๆ!!

แจกกระสุนชำระล้างสั่งลาให้คนละดอก..

ทำให้ตอนนี้เทปเปมี โอซาคิบิ อยู่ 3 ตัวแล้ว..

แต่พวกมันกลับกลายเป็นยันต์ที่ไม่สามารถใช้ได้แล้วในเกมนี้.. เพราะงั้น..

"มีแต่ต้องเก็บจากในหอคอยสินะ.."

นี่เป็นเกมแรกของเหล่าผู้เข้าร่วม บาเคเกียม่อน

แม้พวกเขาทุกคนจะมีแท่นจู่โจม แต่ใช่ว่าทุกคนจะมียันต์โจมตี.. ดังนั้น เพื่อให้ทุกคนมีโอกาสจะผ่านไป ตามทางขึ้นไปยังเส้นชัยจึงมียันต์​โจมตีวางทิ้งไว้เกลื่อน..

แต่ว่า..

"เป็นของคุณภาพต่ำทั้งนั้น.."

ใช่.. ของแจกฟรีจะมีอันดีๆได้ยังไง..

พวกนี้เป็นปีศาจชั้นต่ำที่พลังต่ำ แต่เพราะมีจำนวนมากเลยเหมาะกับการเอามาทำเป็นของแจกแบบนี้..

เทปเปไม่ได้สนใจ เพลย์เยอร์คนอื่นๆ เขาคอยเก็บรวบรวมยันต์ปีศาจต่างชนิดกันที่วางเกลื่อนพื้นอยู่มาอย่างละใบ 2 ใบ..

ก่อนจะขึ้นไปยังด้านบนเรื่อยๆ.. แต่สุดท้ายก็มีปีศาจอยู่แค่เพียง 4 ชนิดเท่านั้นที่เป็นของแจกฟรีในตอนเริ่ม.. เขาไม่คิดอะไรมากยังไงซะวิธีใช้มันก็มีอยู่หลายแบบ.. แม้จะเป็นเกม แต่พวกนี้ก็คือปีศาจ.. และปีศาจทุกตัว ก็มีเรื่องเล่าและตำนานของมันเอง..

เขาตามหลังเด็กสาวผมเขียวสวมแว่นมาโดยที่เธอไม่รู้ตัว.. แต่ถ้าเป็นแบบนี้เธอคงจะขึ้นไปด้านบนไม่ทันแน่.. แต่เขาก็ไม่อยากเปิดเผยตัวเองด้วยสิ..

และพอค้นๆในกระเป๋านักเรียนดู..

ก็ได้เจอหน้ากากของ Darkness ที่ทำเลียนแบบเอาไว้พอดี..

"อืม.. ดีที่เอาติดกระเป๋าไปโรงเรียน.."

ตอนแรกกะว่าจะเอาให้คิราริ.. ถ้าเป็นเธอคงเอาไปใส่แล้วแปลงร่างวิ่งรอบโรงเรียนเล่นเป็นฮีโร่แน่ๆ.. แต่..

เอามาใช้เองก่อนก็แล้วกัน..

ว่าแล้วก็หยิบหน้ากากขึ้นมาสวมเพิ่มความเท่เข้าไปอีกขั้น! ก่อนจะหยิบแท่นจู่โจมขึ้นมา! พร้อมกับยันต์ในมือ!

ชี่สสส!!

"อัญเชิญปีศาจ.. โอคาคุจู"

รอราว 4 วิ เมื่อแสงดวงไฟ คูลดาวน์ ในการอัญเชิญหมุนวนจนเต็ม ร่างของปีศาจธาตุทองคล้ายกุ้งขนาดใหญ่เท่ารถ ม.ไซค์ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเทปเป!!

 

 

เขากระโจนขึ้นไปขี่หลังของมันก่อนจะให้มันบินพาเขาขึ้นไปด้านบน!

และด้วยการมอบพลังให้ ทำให้ โอคาคุจู พุ่งออกไปเร็วเกินกว่าปกติ!

และตอนนั้นเองที่เทปเปคว้าร่างของเด็กสาวผมเขียวขึ้นมาและมาลงจอดที่หน้าประตูที่กำลังค่อยๆปิดลง..

"เฮ้ย!"

เขาไม่ได้สนใจเสียงของคนที่ก้มหลบโอคาคุจูของเขา แต่มาถึงที่หน้าประตูอย่างรวดเร็วและวางเด็กสาวผมเขียวลงกับพื้น ทำให้เธอเหมือนจะหายงง..

"โทษทีนะ.. ฉันเกือบจะชนเธอซะแล้ว.."

พูดจบ.. เขาก็เดินเข้าประตูที่กำลังจะปิดลงไปโดยไม่ได้สนใจเธอ..

ส่วนเด็กสาวผมเขียวเรตัสก็เหมือนพึ่งจะได้สติ..

"เธอควรจะรีบไปนะ"

ยูเอะโผล่หัวขึ้นมาจากเงาของเรตัส..

"จริงด้วยสิ!"

ว่าแล้วเด็กสาวก็เข้าประตูไปในทันที..

และในตอนนั้นเองที่เด็กชายผมดำผู้สวมหมวกแก็ปได้ขึ้นมาถึงพอดี! และประตูก็กำลังจะปิดลงแล้ว!!

ย๊ากกกก!

เขาวิ่งสุดชีวิตและเข้ามาในประตูได้ทันก่อนที่มันจะปิดลง!

"แฮ่ก ๆ ๆ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ"

เด็กชายผมดำ หรือ ทาม่อน ซันชิโร่ ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหอบ..

"เกือบไปแล้วนะพี่ชาย.."

ฟูเอะ ปีศาจเงาคู่หูของซันชิโร่เอ่ยขึ้นและยกยิ้ม..

"ฮึ่ย.. เพราะเจ้าหมอนั่น ถ้าฉันหลบไม่ทันล่ะก็ได้ตกลงไปข้างล่างแน่.."

"นี่ๆ ยังมีเวลามาคิดเล็กคิดน้อยอีกรึไง? ถ้าไม่รีบเดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก.."

"รู้แล้วล่ะน่า"

นั่นทำให้ซันชิโร่รีบวิ่งไปตามทางเดินและไปยังทางออก..

เมื่อเขามาถึง ก็ได้เห็นคนกว่า 30 คน นอนหมอบราบอยู่กับพื้นอย่างหมดสภาพ..

"นี่มัน.. เกิดอะไรขึ้น.."

แต่ตอนนั้นเองที่เสียงตรงหน้่าดังขึ้น!

ซุ่มมม!!

เปลวไฟขนาดใหญ่ถูกพ่นออกมาจากปีศาจที่มีร่างซีกซ้ายและขวาติดอยู่กับกรงล้อไม้..

มันกำลังลอยอยู่บนฟ้าแล้วพ่นไฟใส่เด็กชายผมดำในชุดนักเรียนสีขาวผู้สวมหน้ากากสีดำสุดเท่..

"เจ้าหมอนั่นมัน.."

ซันชิโร่จำได้ว่าอีกฝ่ายคือคนที่ขี้ปีศาจพุ่งผ่านจนทำให้เขาเกือบตกบันได..

แต่ว่าภาพที่เห็นในตอนนี้มันน่าตกใจยิ่งกว่า.. เพราะเด็กสวมหน้ากากนั่นกำลังหลบหลีกเปลวไฟไปมาอย่างไม่ทุกข์​ร้อน..

แต่ด้วยความที่เป็นคนดีเกินไป.. ซันชิโร่จึงคิดจะเข้าไปช่วย..

แต่ว่า..

"เดี๋ยวก่อนพี่ชาย.. คิดจะทำอะไรน่ะ"ฟูเอะ

"ก็เข้าไปช่วยหมอนั่นน่ะสิ"

"เรื่องนั้นคงไม่ดี.. เกิดเข้าไปแทรกแซงระหว่างการประลองล่ะก็ จะถูกตัดสิทธิ์​เอานะ.."

ฟูเอะมองไปยังเนโดะที่กำลังทำหน้าระรื่นอยู่..

"แล้วอีกอย่าง.. เด็กนั่นคงไม่เป็นอะไรหรอก.."

คำพูดของฟูเอะทำให้ซันชิโร่หยุดและดูสถานการณ์​ตรงหน้า..

ตอนนั้นเองที่แท่นจู่โจมในมือของเด็กหนุ่มสวมหน้ากากเปล่งแสงออกมา!!

 

 

"ปลดยันต์อาวุธ โจโรคุโมะ"

ฟิ้ววว...!!

เส้นใยสีขาวของปีศาจแมงมุมพุ่งออกมา!

เทปเปชักนำมันด้วยพลังของเขาและความคิด.. ใยของโจโรคุโมะเชื่อมต่อกับนิ้วทั้ง 5 ของเขาและพุ่งออกไปตามการชักเชิดของเทปเป!!

ร่างของเขาพุ่งซ้ายขวาสะบัดเส้นใยแมงมุมเข้าใส่ปีศาจกงล้อไฟที่ลอยอยู่จากทุกทิศทางจนมันต้องหมุนตัวและปล่อยไฟออกมาเผารอบด้าน!!

 

 

"สุดยอด.. หมอนั่น.."ซันชิโร่

ไม่ใช่แค่ซันชิโร่ แต่ทุกคนที่ยังมีสติอยู่ ทั้ง เพลย์เยอร์และเหล่าปีศาจเงา โคมะ ทั้งหลายต่างก็ตกใจกับการต่อสู้ของเด็กมนุษ​ย์และปีศาจตรงหน้า!!

 

 

เมื่อปลดปล่อยไฟเผารอบด้าน ใยแมงมุมก็ถูกเผาจนเข้าไม่ถึงตัวมัน! แต่ว่า..

ทันทีที่ม่านเปลวไฟหายไป.. ก็เผยให้เห็นร่างหัวปีศาจของ มูซู 3 ตัวที่คาบโซ่ 2 เส้นเข้ามารัดพันร่างของมันเอาไว้!!

ส่วนเทปเปนั้น! ก็ยืนอยู่กับพื้น และข้างๆเขาก็มีร่างของ มูซู กำลังยืนคาบดาบรออยู่..

"จบกันที.."

เขาชี้นิ้วชี้และนิ้วกลางเล็งไปที่ปีศาจกงล้อไฟ!

มูซูที่อยู่ข้างๆก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วและใช้ดาบที่คาบอยู่แทงทะลุร่างของปีศาจนั่น! แถมยังทะลวงไปเสียบเข้ากับร่างของเนโดะ!!

"โอ้ โน~~~~~~!!!!"

บึ้มม..

เนโดะกรีดร้องอย่างกวนประสาท ก่อนจะตัวแตกกลายเป็นเศษกระดาษหลากสี ทำราวกับว่าตัวเองถูกจัดการ.. ทั้งที่จริงมันจงใจ..

โอซาคิบิของเขากลับมาเป็นยันต์ พร้อมกับยันต์อีกใบที่ลอยมาอยู่ในมือของเขา..

มันคือเจ้าปีศาจกรงล้อไฟนั่น..

'โอนิกุรุมะ..'

 

ทุกคนมองไปยังเด็กชายสวมหน้ากากสีดำอย่างไม่อยากจะเชื่อ.. นั่นไม่ใช่การต่อสู้ของปีศาจกับปีศาจ.. แต่คนกับปีศาจสู้ร่วมกันจัดการกับปีศาจ..

เมื่อรู้สึกตัว เทปเปก็เหลียวกลับไปมองยังทิศทางที่เรตัสยืนอยู่..

ตัวเธอเองก็ตกใจกับการต่อสู้ที่เกิดขึ้นเหมือนกัน..

แต่ที่ตกใจยิ่งกว่าก็คือ.. เด็กชายสวมหน้ากากได้เขวี้ยงยันต์มาทางเธอและมันก็เข้ามาอยู่ในมือของเธอ..

"เอาไปสิ.. เจ้านั่นไม่เหมาะกับฉัน.."

เรตัสที่ได้สติขึ้นมาก็มองยันต์ที่เธอได้รับมา..

มันคือ โอนิกุรุมะ ปีศาจไฟที่เขาพึ่งจัดการไป..

และตอนนั้นเองที่ รูเล็ต ขนาดใหญ่ยักษ์​ได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า..

เพราะเขาเอาชนะได้และเนโดะไม่อยู่ ทุกคนที่อยู่ที่นี่จึงผ่านกันหมด.. แม้จริงๆแล้วมันคือความต้องการของเนโดะตั้งแต่แรกก็เถอะ..

เทปเปรู้ดีว่าเขาต้องเป็นคนหมุน..

"จงแสดงจุดหมายต่อไป.. รูเล็ต.."

 

และแล้ว.. โชคชะตาก็ได้หมุนวนก่อนจะแสดงตัวเลขบอกจำนวนก้าวที่พวกเขาทุกคนที่นี่จะได้เดิน!!

 

[6]

 

แสงสว่างเริ่มสาดส่อง.. จุดหมายต่อไปของพวกเขานั้นไม่มีใครรู้ว่าคือที่ไหน.. แม้จะได้จำนวนช่องการเดินเท่ากัน แต่ก็ใช่ว่าจะมีแค่เส้นทางเดียว พวกเขาจะไปตกยังเส้นทางไหน ก็ไม่มีใครรู้ได้ทั้งนั้น..

"คือว่า!"

เทปเปเหลียวกลับไปมอง เป็นเรตัสที่มองมาที่เขา..

แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอพูดอะไร..

"ถ้าอยากจะเดินหน้าต่อ.. ก็จงแข็งแกร่งขึ้นซะ.."

สิ้นเสียง.. ร่างของเขาและทุกคนก็ถูกวาร์ปส่งไปคนละที่..

การเดินทางสู่เกมปีศาจ.. บาเคเกียม่อน.. บัดนี้.. ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว..

 

(เพลงมา!)

 

 

________________

 

 

 

 

ในความคิดของผม มันเป็นปีศาจที่เหมาะกับสายนักสู้มากเลยนะ ดูดิ อาวุธเพียบ.. ผมก็เลยว่าจะให้ไอ้ตัวนี้เป็นตัวหลักของเทปเปไปจนกว่าจะหาตัวที่เก่งกว่า และดูจะใช้งานได้มากกว่าปีศาจของพวกพระเอกที่มีแค่พลังธาตุ แต่ทำได้แค่พุ่งชนและพ่นไฟ..

(เดี๋ยวจะ อัญเชิญขั้นสูง ออกมาเป็นสรรพศาสตราวุธ​แม่ง ฮ่าๆๆ)​

 

 

___________________

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว