email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 เราเลิกกันนะไปรท์1

ชื่อตอน : บทที่ 9 เราเลิกกันนะไปรท์1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2564 15:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 เราเลิกกันนะไปรท์1
แบบอักษร

“แม่” แม่ของเฮียเฟยมายืนตรงนี้เมื่อไหร่กัน “พลอยบอกแม่เหรอ”

“บอกสิ บอกแม่ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง ฉันอึดอัดจะตายชัก ไม่บอกเฮียเฟยก็ดีเท่าไหร่แล้ว”

“พลอยพาแม่เข้าไปนั่งด้านในหน่อย เดี๋ยวฉันปิดร้านก่อน” แม่มาขนาดนี้คงจะมาคุย ถ้าเปิดร้านอยู่แบบนี้คงไม่สะดวก

เมื่อปิดร้านเรียบร้อยฉันจึงเอาน้ำมาให้แม่ของเฮียเฟยดื่มพร้อมเค้ก ขณะที่แม่มองไปรอบ ๆ “ร้านดูดีมากนะลูก”

“ขอบคุณค่ะแม่”

“ใช่เวลามาชมเรื่องร้านกันเหรอคะแม่” พลอยใสหันไปทำหน้าไม่พอใจใส่แม่

“ก็ไปรท์ไม่อยากพูดถึงอดีต จะให้แม่ทำยังไงล่ะ อีกอย่างแม่ก็เข้าใจความรู้สึกของหนูไปรท์” แม่ยกน้ำขึ้นดื่มแล้วพูดต่อ “ที่แม่ต้องเลิกกับพ่อของเฟยก็เพราะคุณเง็กเขาไม่ชอบแม่ไง พูดถึงอดีตไปก็เจ็บปวดเปล่า ๆ เพราะตอนนี้แม่ก็ไม่ได้เสียใจที่เลิกกับพ่อของเฟย ในเมื่อพ่อของพลอยก็ดีกับแม่มาก ถ้าให้ทนอยู่กับแม่ผัวประสาทกินแบบนั้นแม่ทนไม่ไหวหรอก แล้วถ้ายังเสียดายแม่จะมีเราเหรอพลอย”

“แม่อ่า” พลอยใสทำหน้าอ้อนแม่ทันที

“ถ้าหนูไปรท์ไม่คิดจะบอกเฟย ไปรท์ก็ควรจบเรื่องที่เป็นอยู่ตอนนี้ก่อนที่หนูจะกลายเป็นเมียน้อย แล้วถ้าคุณเง็กรู้เรื่องของหนู ถึงท่านจะเดินเหินไม่ได้ แต่อิทธิพลเงินทองของท่านยังมี แม่ไม่อยากให้ไปรท์ไปตกอยู่ในอันตรายนะลูก”

“จะให้ไปรท์บอกเลิกเฮียเฟยอีกเหรอคะ แบบนั้นมัน...”

“อะ บอกว่าฉันเอามาเย้ยแกก็ได้ ใช้การ์ดใบนี้จบทุกอย่างซะไปรท์ ร้านแกกำลังไปได้ดี ในโซเชียลลูกค้าพูดถึงกันเยอะมาก อย่าเอาอนาคตมาแลกกับคนแก่ประสาทแดกอย่างอาม่าของเฮียเฟยเลย” พลอยใสวางการ์ดแต่งงานลงที่โต๊ะ ชื่อเฮียเฟยกับผู้หญิงคนนั้นถูกจัดแต่งอย่างสวยงาม งานจะเริ่มในอีกไม่กี่วัน

“อืม ขอบใจนะ เอาไว้ถ้าเฮียเฟยมาฉันจะลองคุยดู” ฉันเงยหน้าขึ้นยิ้มให้พลอยใส แล้วหันมองแม่ของเฮียเฟย “แม่สบายดีใช่ไหมคะ ทานข้าวมาหรือยัง ไปรท์ทำกับข้าวให้แม่ทานดีไหมคะ”

“ยังมีกะจิตกะใจมาทำกับข้าวให้แม่กิน มาให้แม่กอดหน่อยมา” แม่กวักมือเรียก ฉันจึงเดินมานั่งข้าง ๆ

“ขอโทษนะคะที่ให้ลูกชายของแม่เสียใจ แล้วเขายังเจ็บตัวเพราะหนู”

“ช่างแนบเนียนเหลือวิธีการของคุณเง็ก แม่มัวแต่เสียใจกับอาการของเฟย ไม่ทันได้เอะใจว่าไปรท์จะโดนแบบนั้น”

“ผ่านมาแล้วค่ะแม่ ตอนนี้เฮียเฟยก็มีความสุขดี แค่นี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ”

“แต่ไปรท์ไหวเหรอลูก ไปรท์ยังรักเฟยใช่ไหม”

“หนูไม่เคยไม่รักเฮียเฟยค่ะแม่” ไม่เคยมีวันไหนที่หยุดรักเฮียเฟย แต่แม่คะไปรท์ขอโทษนะคะที่ไม่ได้บอกบางเรื่องกับแม่ ไปรท์บอกไม่ได้จริง ๆ ฉันก็แค่ขอโทษในใจแค่นั้น

“แต่รักของแกสำหรับเฮียมันคงยากนะไปรท์ถ้าให้เฮียเลือก เพราะกวางคือคนที่อยู่ข้างเฮียในวันที่เฮียเดินไม่ได้ ให้เฮียทิ้งกวางฉันคิดว่ายังไงเฮียก็ไม่ทำ” พลอยใสพูดตรง ๆ ซึ่งฉันก็เข้าใจดี ใครจะบ้าทิ้งคนเคยร่วมทุกข์มาเอาคนที่ทำให้ทุกข์ใจกัน

“ฉันไม่ได้คิดจะพูดให้เฮียเลือกอยู่แล้ว ฉันแค่จะพูดให้เขาเลิกกับฉันแค่นั้นเอง”

“จริงสิแม่ลืมไปเลย เรื่องสามีของไปรท์แม่เสียใจด้วยนะลูก” แม่ของเฮียเฟยกุมมือฉันไว้

“ขอบคุณค่ะแม่ งั้นไปรท์ไปหาทำอะไรให้แม่กับพลอยทานดีกว่านะคะ”

“เอาไว้วันหลังไปรท์ค่อยไปทำให้แม่กินที่บ้านนะลูก วันนี้แม่มีธุระต่อ”

“อ่า ค่ะแม่”

“อย่าลืมนะลูก พาลูกสาวมาเล่นกับแม่บ้างนะ ที่บ้านไม่มีเด็กเลย พลอยก็ไม่ยอมมีสักที”

“ได้ค่ะแม่” รับปากไปก่อน นานวันเข้าเดี๋ยวก็ลืม

“ไม่ใช่รับปากแม่ส่ง ๆ นะไปรท์ แม่รอแล้วนะ” เหมือนแม่จะรู้ใจฉัน

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว