facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 425

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2564 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10.2
แบบอักษร

10.2 

 

  

              ความหวามไหวที่รติชากำลังได้รับทำให้ร่างกายของเธอแทบอยู่ไม่ติดเตียง ความชำนาญในการดูดดื่มน้ำหวานจากกลีบกุหลาบของเจ้าชายโซเดอร์วิลกระตุ้นประสาทสัมผัสซ่านเสียวได้ทั่วกาย สิ่งที่เธอทำได้ก็เพียงเปล่งเสียงครางครวญ ยกเข่าชันขึ้นจิกปลายเท้าแทบไม่ถึงที่นอนหนานุ่ม มือเรียวยกขึ้นจับหมอนเป็นหลัก สะโพกกลมกลึงโดนรั้งไว้ไม่ให้เธอทิ้งตัวลงเลย แม้เธอจะเกร็งกระตุกสุขสมไปแล้วก็ตาม 

              “อือ...พะ พอแล้ว” เธอครางเสียงแผ่ว พยายามเอื้อมมือไปลูบเส้นกระเกศาของอีกฝ่าย ก่อนจะพบว่าพอเจ้าชายเงยพระพักตร์มาหาดวงพระเนตรก็แวววับเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก “เข้ามาเถอะนะคะชาโดว์” 

              “ได้ตามคำขอครับที่รัก” การขยับพระองค์ขึ้นก่อนจดจ่อแก่นพระวรกายแห่งบุรุษเพศสู่ปากถ้ำกุหลาบทำให้รู้สึกถึงความอบอุ่นแต่ฉ่ำเยิ้มได้ชัดเจน เมื่อเคลื่อนพระองค์ก็พบกับความโอบกระชับคับแน่นจนครางในพระศอ “คุณกอดผมแน่นตลอดเลยนะติชา” 

              “อือ...” คนที่กำลังถูกเติมเต็มส่งเสียงกระเส่า ความร้อนผ่าวแทรกผ่านเข้ามาภายในกายรับรู้ได้ถนัด ก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้รับการจูบซับที่ยอดทรวงสลับไปมา พร้อมๆ กับการเคลื่อนไหวกายท่อนล่างจนเธอได้แต่ครวญครางตอบรับ 

              แขนที่โอบกอดรอบพระศอก่อนเลื่อนฝ่ามือลูบไล้พระขนองและจิกปลายเล็บลงเล็กน้อย จนที่สุดรติชาก็ยกขาเรียวก่ายไปบนบั้นพระองค์ เมื่อโดนอ้อมพระพาหาประคองกอดระหว่างสอดประสานร่างกายท่อนล่างด้วยกัน ทำให้ยามนี้ความแนบชิดเสียดสีเพิ่มความสยิววูบวาบยิ่งขึ้น 

              ดวงตาสีวอลนัทยามค่ำคืนดูน่าหลงใหลกว่าปกติยามกำลังอยู่ในอารมณ์หวามไหว เมื่อสบกันก็ทำให้เจ้าชายเปล่งพระสุรเสียงครางกระหึ่มในพระศอยามได้รับการโอบกระชับแนบแน่น จนแทบขยับพระองค์ไม่ได้เพิ่มความพอพระทัยและลุ่มหลงเธอยิ่งนัก จึงโน้มพระพักตร์ลงจุมพิตแนบสนิท ซึ่งเธอก็ตอบรับอย่างร้อนแรงไม่แพ้กันเลย 

              “อือ...” เมื่อผละริมฝีปากห่างกันเล็กน้อย รติชาก็หายใจหอบขึ้นกว่าเก่า ความร้อนผ่าวกระจายไปทั่วกาย ความซ่านเสียวที่ยังสอดแทรกไม่หยุดทำให้เธอพบความสุขสมอีกคราวทันที จนกอดกระชับพระวรกายแน่นหนากำยำ เปล่งเสียงครางกระเส่า 

              อาการของหญิงสาวอันเป็นที่รักทำให้เจ้าชายครางกระหึ่มในพระศอ ภายในถ้ำกุหลาบแสนคับแน่นยิ่งโอบกระชับจนอบอุ่นและยากจะเคลื่อนไหวหนีหายไปได้ ไม่นานพระองค์ก็พานพบความสุขสันต์ไม่ต่างจากเธอ หยดหยาดความรักเอ่อล้นจนรับรู้ความอบอุ่น ระหว่างทรงคลอเคลียจุมพิตไปทั่วใบหน้าเนียนที่ชื่นเหงื่อ ไม่ต่างจากเธอที่ลูบไล้ฝ่ามือไปมาและลูบไล้พระเกศาแผ่วเบา 

  

  

              “อะ!” หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงความแข็งขันร้อนผ่าวอีกคราวที่กำลังกระตุกอยู่ภายในกายตนเอง ก่อนจะพบกับรอยสรวลมุมพระโอษฐ์จากผู้ประทับคลอเคลียกันอยู่ด้านบน 

              “อือ...คุณนี่กระชับผมไว้ตลอดเลยที่รัก” รับสั่งพลางก็ขยับพระองค์ขึ้น พร้อมจับช้อนใต้หัวเข่าเธอให้ตั้งฉากห่างออกไป ดวงพระเนตรสีเทาอมฟ้าระยับด้วยความพอพระทัยเมื่อเห็นจุดเชื่อมต่อประสานกันเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำรักผสมกันอยู่ยามขยับบั้นพระองค์ 

              รติชาได้แต่นอนรับความเสียวซ่านและร้อนแรงจากรสสวาทแสนเจนจัดที่เจ้าชายโซเดอร์วิลแสดงออกกับเธอ ริมฝีปากบางได้แต่เผยอครางครวญไม่เป็นภาษา รับรู้แต่ความแข็งแกร่งและผะผ่าวที่เสียดสีประสานกันไม่ได้หยุด แม้จะมีน้ำหวานที่ผสานกันหล่อเลี้ยงถ้ำกุหลาบของเธออยู่ แต่ก็คับแน่นและวูบวาบเสมอทุกคราวที่อีกฝ่ายขยับบั้นพระองค์ จนเธอได้แต่แอ่นกายบิดเร้าไปมาและยกมือขึ้นกอบกุมทรวงอวบที่กระเพื่อมตามแรงอย่างหาทางระบายอารมณ์หวาม 

              “อือ...เซ็กซี่มากที่รัก” พระสุรเสียงห้าวดังขึ้น ก่อนจะโน้มพระองค์ลงจูบซับยอดทรวงอย่างหิวโหยจนเธอครางลั่น เพราะโดนโจมตีอย่างหนักหน่วงทุกจุดกระสัน 

              “อะ!” หญิงสาวตกใจเมื่อโดนโอบกอดและอุ้มพาลุกขึ้นมานั่งคร่อมทับทาบอยู่บนพระเพลาของเจ้าชาย โดยยังเชื่อมประสานกันไม่ห่าง แถมยังแนบสนิทกว่าเก่าจนเธอได้แต่เงยหน้าสูดปากครางในลำคอ วางมือบนพระอังสากว้างเป็นหลักและขยับสะโพกไปมาจนรับรู้ถึงเสียงครางในพระศอของอีกฝ่ายที่ก้มพระพักตร์จูบเคลียไปทั่วทรวงอกเธออยู่ 

              บมรักแรงสวาทของทั้งคู่ดำเนินต่อไปด้วยความคิดถึงและตอบสนองความซ่านเสียวให้แก่กันอยู่อีกครู่ใหญ่ แท่นบรรทมกว้างถูกใช้งานอย่างคุ้มค่าทุกจุดจนยุ่งเหยิงอย่างไม่เคยเป็น ร่องรอยน้ำรักกระจายเป็นจุดบ่งบอกความสุขสมมากล้นที่ตอบสนองต่อกันชัดเจนในความสลัว กลิ่นรัญจวนอบอวลไปทั่วจนแทบสำลักแม้ทุกสิ่งจะสงบลงในเวลาต่อมา 

  

  

              “ผมคิดถึงคุณมาก ไม่ได้นอนกอดแล้วเหงามากเลย” รับสั่งออดอ้อนพร้อมคลอเคลียไปห่างจนได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักจากคนตัวเล็กที่โอบไว้ “ไม่คิดถึงผมเหรอที่รัก” 

              “คิดถึงค่ะ แต่ไม่ได้คิดถึงเรื่องนอนกอด เพราะฉันกลับจากโรงละครก็เหนื่อยแล้ว ตอนคุณอยู่ฉันก็เหนื่อยจะตาย นอนคนเดียวสบายดี” เธอเอ่ยก่อนจะหัวเราะร่วนที่อีกฝ่ายถลึงดวงพระเนตรมาหาทันที 

              “น่าน้อยใจจัง” ทรงพึมพำและขยับพระองค์ห่างไปนิด 

              “แหม...” เธอส่งเสียงและขยับไปเอนซบหนุนหัวนอนที่บริเวณพระอังสา พร้อมมือเรียวที่วางบนพระอุระ และก็โดนโอบกอดประคองเช่นเดิม 

              “คุณดูเพลียๆ ไม่ใช่แพ้ยาคุมที่คุณไปฉีดนะติชา” 

              “ไม่แพ้นะคะ” เธอว่าแล้วก็ทำปากยู่ ระหว่างช้อนตามองสบกัน “ถ้าแพ้ก็ต้องเป็นตั้งแต่วันที่ฉีดและช่วงวีคนั้นแล้วแหละค่ะ” 

              “มีอะไรต้องบอกผมนะ ผมเป็นห่วงที่รักเสมอ” รับสั่งหลังพยักพระพักตร์เข้าพระทัย และก้มลงจุมพิตหน้าผากเธอเบาๆ ด้วยความรักใคร่ “ไปอาบน้ำล้างตัวกันเถอะครับ” 

              “ค่ะ...อาบน้ำเฉยๆ นะ” เธอดักทางไว้ก่อน เพราะไม่อาจจะรู้ถึงความหื่นกระหายได้เลย เธอเคยหลงผิดจนสลบคาอ่างอาบน้ำมาแล้วนี่นา “ไม่ต้องขำเลย” 

              “วันนี้จะอาบน้ำแล้วนอนกอดไว้เฉยๆ นะ” รับสั่งพลางก็อุ้มพาคนตัวเล็กกว่าไปวางในอ่างน้ำอุ่นด้วยรอยสรวล ก่อนจะก้าวพระบาทลงไปประทับนั่งอยู่อีกด้านเพื่อชำระล้างคราบรักใคร่ด้วยกันตามประสา... 

  

…… 10.2 …… 

  

ก็คนเขาคิดถึงกันอะเนอะ จัดเต็มกันไปสักคืน หุหุ >__< 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว