facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9.1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 483

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2564 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9.1
แบบอักษร

9.1 

  

  

              หอประชุมหลักของราชสำนักจักรวรรดิคีทเล็กกว่าโรงละครที่รติชาได้ทำการแสดงที่นิวยอร์กอยู่นิดหน่อย การซักซ้อมเมื่อวานหลังเดินทางมาถึงจึงดำเนินไปอยู่หลายชั่วโมง เพื่อปรับเปลี่ยนจังหวะก้าวเท้าและเส้นทางของนักแสดงหมู่มวลที่ต้องร่วมแสดงในฉากต่างๆ ให้อยู่ในองศาพอดี จนทำให้หญิงสาวรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง 

              “จีน่า มีน้ำมะนาวให้ดื่มไหม ฉันรู้สึกเพลียและกลัวเสียงจะแหบมาก” เสียงเอ่ยถามพร่าเล็กน้อย จนคนดูแลของเธอที่กำลังช่วยทีมเสื้อผ้ากับช่างแต่งหน้าทำผมหยุดกึกกันหมด “ไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่มันเพลียน่ะ ไม่อยากให้การแสดงผิดพลาดแต่หน้าราชวงศ์ที่ให้เกียรติและเชิญเรามาด้วย” 

              “ได้ๆ เดี๋ยวฉันจะออกไปถามคนที่ทางวังส่งมาดูแลว่ามีน้ำมะนาวไหม” หล่อนพยักหน้าและรีบออกไปทำตามที่พูดทันควัน 

              จีน่ากลับมาด้วยดวงตาที่เบิกโพลงกว่าปกติเล็กน้อย เดินเข้าไปหารติชาอย่างแปลกใจนิดหน่อย หล่อนยืนกะพริบตาถี่ เอียงศีรษะไปมาอยู่ครู่ก็เอ่ยสิ่งที่งุนงงออกมา 

              “คนของทางวังดูตกใจมากๆ เหมือนโอเวอร์แอคติ้งตอนที่ฉันไปบอกว่า ขอน้ำมะนาวและน้ำอุ่นให้ติชาได้ไหมคะ นางแสบคอแล้วก็เพลียมาก...ทุกคนวางมือจากงานที่ช่วยกันจัดสถานที่แล้วก็เหมือนทำอะไรไม่ถูก จนมีคนที่น่าจะเป็นหัวหน้าสั่งขึ้นมาทุกคนเลยทำหน้าที่ตัวเองกันต่อได้ แล้วเขาก็บอกว่าเดี๋ยวจะให้คนของครัวยกมาเสิร์ฟให้ เธอดังมากสินะ ติชา” จีน่าสรุปจนเจ้าตัว และคนฟังอื่นๆ หัวเราะร่วน  

              “ก็นางเอกนี่นา” ช่างเสื้อที่กำลังใช้เตารีดไอน้ำจัดการชุดของนางเอกอยู่เอ่ยขึ้น มีช่างแต่งหน้าทำผมที่จัดวางอุปกรณ์ตามองก์แสดงเตรียมไว้พยักหน้าเห็นด้วย 

              เสียงเคาะประตูพร้อมเสียงบอกล่าวว่าเป็นข้าหลวงจากห้องครัวดังขึ้น ก่อนประตูจะเปิดออกช้าๆ และมีรถเข็นที่จัดเหยือกน้ำมะนาวอุ่นๆ พร้อมแซลมอนซาชิมิจานใหญ่เข้ามาพร้อมสรรพด้วยแก้วและจานแบ่งรับประทาน จนทุกคนตาโตไม่ต่างกัน และเหลียวมองกันอย่างประหลาดใจ 

              “เอ่อ...ขอบคุณค่ะ” รติชาที่ได้แต่นั่งนิ่งเงียบรีบเอ่ยบอกและลุกขึ้นก้มศีรษะเล็กน้อยทันที หลังพนักงานของวังถอยออกไป โดยหล่อนสองคนก็รีบก้มตัวให้เธออย่างเรียบร้อย 

              “แซลมอนจานใหญ่ด้วยอะ รับรองอย่างดีงามสุดๆ” จีน่าบอกอย่างตื่นเต้น ก่อนจะโบกมือให้สมาชิกทีมดูแลนางเอกเข้ามา พร้อมหยิบจานและส้อมแจกจ่าย โดยไม่ลืมหันไปรินน้ำมะนาวส่งให้หญิงสาวด้วย “ดื่มและกินก่อนจ้ะ มีเวลาอีกสองชั่วโมงติชา” 

              “อือ...” เธอรับคำยิ้มๆ และจิบน้ำมะนาวที่รับแก้วไปถือไว้ มองดูแล้วก็นึกดีใจที่ได้รับการต้อนรับอบอุ่นมาก “ห้องอื่นก็คงได้กินเหมือนกันแหละ เขาแบ่งห้องพักให้อย่างดีเลย” 

              “โปรดิวเซอร์ไปหาข้อมูลและขอให้จัดการแบ่งห้องพัก ทีมงานที่นี่ก็บอกว่าหอประชุมที่นี่ก็มีการจัดแบ่งห้องพักเหมือนกัน ก็เลยลงตัวน่ะ” จีน่าเล่าพลางจิ้มแซลมอนเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ “สดมากๆ...” 

              “ถ้าห้องพักหลังเวทีเป็นแบบรวมนะ วุ่นวายมากกว่านี้แน่” ช่างแต่งหน้าเอ่ยขึ้น ระหว่างหล่อนก็กลืนแซลมอนลงคอไปแล้ว 

              “อร่อยจัง น้ำจิ้มไม่มีวาซาบิแบบอาหารญี่ปุ่น แต่ก็อร่อยดี” รติชาบอกด้วยรอยยิ้มชอบใจหลังได้จิ้มแซลมอนเข้าปากลิ้มรสน้ำจิ้มที่แบ่งใส่ถ้วยมาทั้งสามรสแล้ว “ฉันมีพลังขึ้นมาเลย พอได้กินแซลมอนสดๆ แบบนี้ก่อนแสดง แถมมีน้ำมะนาวอีกด้วย” 

              “เต็มที่เลยนะจ้ะคืนนี้” 

              กลุ่มสาวๆ ในห้องพักดูสดชื่นขึ้นอย่างมาก น้ำมะนาวและแซลมอนทำให้สดชื่นได้อย่างที่รติชากล่าว แต่ไม่ใช่เช่นทุกเธอคาดคิดว่านักแสดงและทีมงานทุกคนจะได้ลิ้มรสแซลมอนสดๆ เสียหรอก เพราะเธอเป็นกรณีพิเศษสุดๆ จากคำสั่งทั้งจากพระราชินีและเจ้าชายโซเดอร์วิลนั่นเอง 

  

…… 9.1 …… 

  

ดูแลอย่างดีแม้ยังไม่ได้เจอกัน คลั่งรักมากๆ แหละเนอะ ท่านชาโดว์ ^_^ 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว