facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8.3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2564 15:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8.3
แบบอักษร

8.3 

 

  

              “ตัวเล็กกว่าในจอทีวีอีกนะเนี่ย” พระสุรเสียงอ่อนหวานรับสั่งอย่างแปลกพระทัย เมื่อทอดพระเนตรเห็นรติชาที่ย่อตัวถวายความเคารพเบื้องพระพักตร์ ทำให้ทรงครุ่นคิดถึงพระราชโอรสองค์ที่สองทันที 

              รติชายกยิ้มด้วยความเก้อเขิน พระราชินีของอาณาจักรคีทสรวลสดใส วรองค์อวบอิ่มสมส่วนอยู่ในฉลองพระองค์เดรสสีพื้นผ้าไหมพรมเสริมความอบอุ่น นางข้าหลวงที่ตามเสด็จอยู่ในเครื่องแบบชุดสูทเรียบโก้แบบกระโปรง ท่าทางยืนสำรวมด้านหลังพระนางทำให้หญิงสาวนึกทึ่งกับสถานะของราชวงศ์ 

              “รู้สึกตื่นเต้นสินะ ฉันก็ชอบดูทีวีและข่าวบันเทิงต่างประเทศอยู่บ้าง” รับสั่งพลางสรวลเล็กน้อย 

              “เป็นเกียรติที่ได้รับการต้อนรับจากฝ่าบาทเพคะ” ทูลแล้วเธอก็ยิ้มในหน้า ก่อนจะเหลียวมองทีมงานที่ยืนสำรวมอยู่ด้วยกัน และฟังโปรดิวเซอร์กับผู้จัดละครทูลรายละเอียดต่างๆ 

              หญิงสาวตามเสด็จพระราชินีด้วยอาการสำรวมมีมารยาท ไม่ต่างจากสมาชิกในทีมละคร ระหว่างผู้ใหญ่ของทางเอเยนซี่ทูลอธิบายเรื่องฉากกับเนื้อหาที่มีทีมงานเบื้องหลังเร่งมือจัดเตรียมฉากต่างๆ กับทางพนักงานของหอประชุม ซึ่งหยุดพักเพียงครู่เดียวเพื่อถวายความเคารพ และกลับไปทำงานของพวกตนเองต่อ แม้รติชาจะรู้สึกถึงความคล้ายคลึงในรอยสรวลที่พระนางมี หากก็คิดไม่ออกว่าเคยเห็นจากที่ใด 

              “งั้นฉันไม่รบกวนแล้ว แวะมาทักทายและถามไถ่ว่าต้องการสิ่งใดก็บอกทีมงานได้เลย เห็นความทุ่มเทและเป็นมืออาชีพของพวกคุณแล้วรู้สึกดีมาก” รับสั่งด้วยรอยสรวลประทานแก่ทุกคน “ลูกชายคนเล็กของฉันก็ชอบไปดูละครนะ เป็นแฟนคลับติชาด้วย” 

              “อะ...ดีจังเพคะ” เธอทูลแล้วก็ได้แต่ยิ้มขัดเขิน พร้อมก้มศีรษะถวาย 

              “ตอนงานเลี้ยงคืนพรุ่งนี้คงได้พบกัน” ตรัสเรียบร้อยก็โบกพระหัตถ์ร่ำลาเงียบๆ หากก็นึกขันที่ได้ยินเสียงถอนหายใจจากทุกคนชัดเจนหลังก้าวกระบาทเสด็จออกมาจากวงสนทนาไม่เท่าไรเลย 

  

  

              ดวงพระเนตรมีเทาอมฟ้าทอดจับพระพักตร์เปื้อนรอยสรวลของพระราชมารดาแล้วเลิกพระขนงขึ้นเล็กน้อย ระหว่างพระนางเสวยพระสุธารสชาเงียบๆ มาสักพัก หลังเสด็จกลับจากหอประชุมก็ทรงแวะมาหาที่ห้องทรงงานอีกครั้ง พร้อมด้วยพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี 

              “ท่านแม่ชอบน้องสะใภ้สินะคะ” พระสุรเสียงอ่อนหวานดังขึ้น พร้อมรอยสรวลที่ถวายแก่พระราชมารดาแห่งพระราชสวามี 

              “น่ารักดี และก็น่าจะเข้ากับเมย์เบลได้นะ” รับสั่งแล้วก็สรวลสดใสประทานพระสุณิสา “แล้ววันนี้ยังแพ้ท้องไหม” 

              “ไม่แพ้มาสักสามสี่วันแล้วค่ะ” ทูลตอบพร้อมรอยสรวล ระหว่างพระหัตถ์ลูบไล้พระครรภ์ไปมา “น่าจะดื้อแบบท่านพี่มากเลยนะคะ ชอบดิ้นไปมาบ่อยๆ” 

              “ที่รักน่ะ...” เจ้าชายไบรตัน อลัน เอลิเซียม ตรัสพลางส่ายพระพักตร์เล็กน้อย ระหว่างพระราชมารดากับพระอนุชาสรวลขันเบาๆ 

              “เด็กดิ้นก็ดีแล้วนะเมย์เบล ถ้าไม่ขยับเลยก็น่ากังวล” รับสั่งแล้วนิ่งงันไปนิด “ตอนแม่ท้องแรก แล้วเข้าเดือนที่แปดแล้วมีเลือดไหลออกมานิดหน่อย ตกใจมากๆ แล้ว ยังไม่เท่ากับตอนที่ไบรตันไม่ดิ้นอีก ท่านพ่อรีบให้ขึ้นเครื่องบินไปนอร์เวย์ เพื่อผ่าตัดทำคลอดก่อนกำหนดเลย เพราะสมัยนั้นก็ไม่ได้ทันสมัยที่จะตรวจเช็กอะไรได้จากการอัลตราซาวน์ เป็นการตัดสินพระทัยที่ถูกมากนะ ไม่งั้นแม่ก็ไม่รู้ว่าไบรตันจะเป็นยังไง” 

              “ก็คงตายหรือไม่ก็พิการนะ” รับสั่งแล้วสรวลอ่อนบาง พระหัตถ์จับประสานกับพระชายาไว้แน่น “แต่บุญบารมีและความมีสติของท่านพ่อกับความรักของท่านแม่ก็ทำให้ลูกปลอดภัยมาได้” 

              “ตอนท้องโซเดอร์วิลแม่ถึงแทบไม่ได้ขยับไปไหน” ตรัสแล้วก็ส่ายพระพักตร์คล้ายระอาพระทัย “ตอนนี้เจ้าชายคนนี้เลยตะลอนทัวร์แทนแม่” 

              “ท่านแม่ก็...” ผู้ถูกแขวะตรัสแล้วสรวลเล็กน้อย ไม่ต่างจากพระเชษฐากับพระเชษฐภคินีที่สรวลออกมาทันที “ถ้าไม่ตะลอนทัวร์ก็ไม่เจอเมียนะครับ” 

              “จ้ะ...จะรอดูคืนพรุ่งนี้นะว่าเมียจะช็อคแค่ไหน” 

              “เอาน่า...ท่านแม่ต้องเชื่อใจสิว่าความรักของลูกจะชนะทุกสิ่ง” รับสั่งแล้วก็ยังสรวลขบขันไม่ต่างจากทุกพระองค์ที่ร่วมใช้เวลายามเย็นร่วมกันเพื่อพักผ่อนพระวรกาย แม้จะขาดพระประมุขที่ทรงงานหนัก แต่ก็เป็นเวลาครอบครัวที่แสนดีเสมอไม่เปลี่ยน 

  

..................... 

  

ครอบครัวอบอุ่นก็จะมีความสุข แม้ต้องแบกภาระหน้าที่กันมากมายค่ะ 

แต่ไม่รู้ติชาจะตกใจแค่ไหน ที่รู้ว่าลูกมาเฟีย เป็นลูกราชาแทน หุหุ 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว