email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8 เมียน้อย2

ชื่อตอน : บทที่ 8 เมียน้อย2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2564 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 เมียน้อย2
แบบอักษร

เมื่อเดินมาถึงหน้าร้านปรากฏว่าร้านปิดแล้ว ผมเป็นคนปิด แต่คิดว่าหลังจากผมไปน้องอาจจะเปิดร้านขายของต่อ ผมเดินเข้าประตูหลังเหมือนที่เคยทำมาตลอด เข้ามาในบ้าน มองหาน้อง ขึ้นชั้นสองไปหาก็ไม่เจอ จึงเดินมาที่โซนขายของหน้าร้านถึงได้เห็นว่าสไปรท์นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่หน้าตู้เค้ก เป็นภาพที่ทำผมเจ็บปวดใจ เมื่อก่อนที่เราคบกันเธอไม่เคยถูกผมทำร้ายสักครั้ง น้ำตาสักหยดก็ไม่เคยไหลจากนัยน์ตาคู่สวย มาวันนี้ผมทั้งทำร้ายและทำเธอร้องไห้

ผมเดินมาหยุดแล้วนั่งลงตรงหน้าเธอ “น้องไปรท์”

สไปรท์เงยหน้าขึ้นมองก่อนจะเช็ดน้ำตาแล้วส่งยิ้มมาให้ผมแทนการพูดจา

ผมดึงร่างบอบบางเข้ามากอด รู้สึกผิดเหลือเกินกับเรื่องที่เกิดขึ้น “เฮียขอโทษนะ ไปรท์เจ็บมากไหมครับ”

“ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรเลย ถ้าเทียบกับที่ไปรท์ทำเฮียเจ็บ แค่นี้ยังขี้ผงด้วยซ้ำ” เธอยิ้มหวานมาให้ผม เหมือนว่าไม่ได้โกรธในสิ่งที่ผมทำหรือพูดสักนิด

“สุดที่รักของเฮีย เฮียรักไปรท์ที่สุดเลยครับ” จากนั้นเราจูบกันอย่างดูดดื่ม ซึมซับความสุขที่ท่วมท้นหัวใจ สอดใส่ตัวตนเข้าไปในกายเธอ

หนึ่งชั่วโมงต่อมาทุกอย่างจบลงบนเตียง น้องกำลังรีบแต่งตัวเพราะต้องไปรับน้องปลายที่โรงเรียน วันนี้น้องปลายเลิกเรียนเร็ว ที่โรงเรียนมีคนมาฉีดยาพ่นยุง

“ช่วงนี้เฮียคงไม่ได้มาค้างที่นี่นะ ไปรท์โอเคใช่ไหม” ให้ผมจบความสัมพันธ์ ผมยังไม่พร้อม ไม่พร้อมจะเสียเธอไป

สไปรท์หันมายิ้มให้ผมก่อนจะเดินเข้ามาหา หอมที่แก้มของผม และบอกว่า “อย่าลืมทานข้าวให้ตรงเวลาด้วยนะคะ”

“ครับ” ผมไม่เคยบอกน้องเลยสำหรับเรื่องของกวาง และน้องก็ไม่เคยถามเรื่องส่วนตัวของผม เธอห่วงแค่สุขภาพของผมเท่านั้น

และจังหวะนรกมักมีจริงครับเมื่อกวางโทรเข้ามา จะไม่รับก็ไม่ได้

Rrrr Rrrr

“ครับ”

(เฮียเฟยอยู่ไหนคะ)

“อยู่ร้าน”

(อย่าลืมนัดตอนเย็นของเรานะคะ)

“รับทราบครับ”

(ค่า กวางรักเฮียเฟยนะ) ก่อนที่กวางจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ผมก็กดวางสายทันที

“ไปรท์ไปรับน้องปลายก่อนนะคะ” ขณะเดียวกันไปรท์ก็ไม่ได้สนใจกับสายที่โทรเข้ามา อาจจะคิดว่าเหมือนทุกครั้งที่ลูกค้ามักโทรเข้ามาจองคิว

“ครับ ถ้ายังไงเดี๋ยวเฮียโทรหานะ” ผมลุกจากที่นอนเอาเสื้อผ้ามาใส่

“ได้ค่ะ” น้องยังคงหันมายิ้มให้ผมเช่นเดิม และเธอก็เดินเข้าสวมกอดผมอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็เดินออกจากห้องไป

เวลา 23.37 น.

“เฮียไม่ได้เอาถุงยางมา” ผมร้องห้ามก่อนที่จะเกินเลยกับกวางไปมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีอะไรกัน ก่อนกวางไปต่างประเทศมันเคยเกิดขึ้นและเกิดขึ้นบ่อย เพราะผมคิดว่าผมอาจจะลืมไปรท์ได้ แต่มันก็ไม่ง่ายเลย ผมไม่เคยลืมผู้หญิงที่เป็นรักแรกได้ และไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนอีก

ตั้งแต่กวางกลับมา เราเคยเกือบจะมีอะไรกันหลายครั้ง ซึ่งผมเลี่ยงตลอดเพราะรู้สึกเหมือนกำลังนอกใจไปรท์

“ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงเราก็จะแต่งกันแล้ว อาม่าของเราอยากเลี้ยงเหลนกันแล้วค่ะ”

“เอาไว้แต่งค่อยว่ากันนะครับ” ผมจับกวางออกจากตัวแล้วลุกเดินออกมาสูบบุหรี่

“เป็นอะไรไปคะ มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ” กวางเดินตามออกมาสวมกอดผมจากด้านหลัง

“เปล่าครับ”

“หรือเครียดที่จะต้องปิดร้านสักแล้วมาบริหารโรงงานให้อาม่า”

“ไม่หรอก เฮียเตรียมใจไว้นานแล้ว”

“ถ้าเฮียยังอยากทำอยู่ เดี๋ยวกวางคุยกับอาม่าให้ก็ได้นะคะ”

“อาม่าไม่ค่อยสบาย เฮียไม่อยากขัดใจน่ะ ยังไงเฮียก็ต้องทำโรงงานอยู่ดี หนีไม่พ้นหรอก ก็แค่ปิดร้านสักเข้าบริหารโรงงานแบบเต็มตัว” ตอนนี้อาม่ามีโรครุมเร้าหลายชนิด เดินเหินไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน ต้องนั่งวีลแชร์ตลอด

“แต่เรื่องลูก เราควรรีบมีนะคะ ผู้ใหญ่ก็อายุเยอะกันแล้ว พวกท่านอยากอุ้มเหลนกันเต็มแก่ เรามาเริ่มตอนนี้เลยดีไหมคะ กว่าจะตั้งท้อง กว่าจะคลอดใช้เวลาพอสมควรเลยน้า” มือบางลูบไล้ที่แผงอกของผมก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาจนถึงหน้าท้อง ค่อย ๆ สอดมือเข้ามาใต้กางเกงสามส่วน

‘หนูกวางกลับมารีบมีเหลนให้อาม่าอุ้มนะอาเฟย ม่าอยากอุ้มเหลน อย่าให้ม่าผิดหวังนา ก่อนตายขออุ้มเหลนสักครั้ง’

คำขอของผู้มีพระคุณที่ดูฟูมฟักผมมาอย่างดีแวบเข้ามาในหัว อาม่าพูดแบบนี้ทุกครั้งที่ผมกลับไปเยี่ยม แล้วผมก็รับปากรับคำทุกครั้ง เพราะไม่คิดว่าสไปรท์จะกลับเข้ามาในชีวิต

หรือผมจะปล่อยเลยตามเลย ไม่ต้องป้องกัน ยอมมีลูกกับกวางไปซะ อาม่าจะได้สบายใจและมีความสุข ที่ผ่านมาท่านเลี้ยงดูผมอย่างดี ท่านรักผมมาก ถ้าผมมีลูกอาม่าคงดีใจมาก

ผมเริ่มปล่อยตัวให้กวางลูบไล้ เล้าโลม เราหันหน้ามาสบตากันแล้วกวางก็ยิ้มให้ผม แตะจูบที่ริมฝีปาก “กวางกลับมาแล้ว เราจะแต่งกันแล้วนะ ผู้หญิงที่เฮียเฟยบอกว่ามีไว้แก้เหงา ช่วยเลิกให้หมดตามที่เราตกลงกันไว้ด้วยนะคะ”

“ครับ ตอนนี้ไม่มีใครแล้ว ที่มี ๆ ตอนนั้นก็แค่แก้เหงาไง ไม่มีใครดีกับเฮียเท่ากวางอีกแล้ว” ผมพูดแล้วอุ้มเธอขึ้นมา กวางยกขาเกี่ยวที่เอวผมไว้

“ดีแล้วค่ะ กวางรักเฮียเฟยนะคะ” จากนั้นเธอกับผมป้อนจูบกันอย่างดูดดื่ม 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว