email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 25 ข่าวเสียหาย

ชื่อตอน : บทที่ 25 ข่าวเสียหาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 552

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2564 23:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25 ข่าวเสียหาย
แบบอักษร

บทที่ 25

ข่าวเสียหาย

หลังจากที่งานเลี้ยงผ่านมาได้กว่าสามวัน ข่าวที่ออกมาไม่มี

ทีท่าว่าจะเงียบลง กลับกับมันยิ่งดังมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้คนยังคงให้ความสนใจเอาเรื่องพวกนี้มาพูดถึงกันสนุกปาก

แต่คนที่ไม่สนุกคงมีคนเดียว คือหญิงสาวเจ้าของเรื่องอย่างอันลี่

งานเลี้ยงที่จบลงด้วยเรื่องเกิดขึ้นเป็นธรรมดาที่ผู้คนล้วนให้ความสนใจ ยิ่งเรื่องที่เกิดขึ้นคือเรื่องราวที่ไม่มีคนคิดถึงว่าอันลี่คุณหนูผู้แสนดีจะคิดร้ายจัดการเพื่อนที่นางบอกว่ารักนักหนาเอาใส่ใจมานาน วางแผนการให้ตนเองถูกทำลายจนเสียเลือดเพียงเพื่อเรียกร้องความสนใจ

เรื่องที่เกิดขึ้นสร้างรอยยิ้มให้หรงเล่ออย่างมาก นางกำลังนั่งเล่นหมากรุกกับเจียงอิ้งที่ตอนนี้ฟังบ่าวไพร่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่

หรงเล่อจึงเอ่ยให้เหล่าบ่าวโดยรอบถอยห่างออกไป

“เจ้าทำยังไงนางถึงได้หมดสภาพขนาดนี้ ทั้งที่มันไม่น่าออกมาเป็นแบบนี้แท้”

เจียงอิ้งมองหรงเล่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย เพราะวิธีการที่หรงเล่อใช้นางเองคิดไม่ถึง มันเริ่มจากที่ไหนกันเรื่องถึงได้ออกมาผิดจากที่คาดไว้มาก ทั้งอันลี่ตอนนี้กลายเป็นเพียงเบี้ยในกระดานหมากตัวเล็ก ๆ ที่หรงเล่อสหายของนางอยากจะบีบให้ตายเมื่อไรก็ได้

ยิ่งมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของหรงเล่อ เจียงอิ้ง

อดไม่ได้ที่จะชมสหายผู้นี้ของนางในใจ

“บ้างครั้งเรื่องที่เราคิดว่ามันจะเป็นไปตามที่คาดก็อาจจะเกิดคาดได้เช่นกัน ข้าเพียงไม่อยากให้นางจบลงง่ายนัก ยังคงมีหลายสิ่งที่นางต้องเผชิญหลังจากนี้”

“ความแค้นของเจ้าที่มีคงมากเอาการ ตอนแรกคิดเพียงว่าเราอยากจะแก้แค้นนางเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าจะผูกใจอาฆาตมากขนาดนี้ นางไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าได้ปลุกปีศาจในตัวเจ้าขึ้นมาแล้ว”

“ปีศาจหรือ ที่เจ้าเรียกเช่นนั้นคงไม่ผิด เพราะว่าปีศาจที่ว่ามันกัดกินตัวข้าเองและคนที่ข้าเกลียด คนที่เคยทำลายข้าให้ตกต่ำ ทำให้ข้าอับอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นพบเจอผู้คน คนที่ทำให้ข้าดูเป็นสตรีไร้สมองที่ดีแต่เดินตาม ทำให้ข้าไร้ปากเสียงหวาดกลัวทั้งที่ควรช่วยให้ข้าเข้มแข็ง สหายเช่นนี้ข้าก็ควรสั่งสอนให้มากหน่อย”

หรงเล่อวางหมากตัวหนึ่งลงบนกระดาน นางกำลังคิดว่าหลังจากนี้นางจะใช้แผนไหนดีเพื่อส่งเสริมอันลี่ให้เรื่องไม่เร็วไม่ช้าจนเกินไป นางต้องคิดวิเคราะห์ถึงผลที่จะตามมาของการวางหมากแต่ละตัว

หมากที่นางใช้ อาจจะก่อให้เกิดประโยชน์และก่อโทษให้นางด้วยเช่นเดียวกัน

โดยเฉพาะหมากที่กำลังเหมือนคนจมน้ำอย่างอันลี่ พอจมน้ำสติที่มีจะหายและมันจะเริ่มไร้สติ ถัดมามันก็เริ่มคลั่งเพื่อทำทุกทางให้ตนเองรอด เป็นดั่งหมาที่จนตรอกไร้หนทาง และหรงเล่อต้องการส่งให้อันลี่เดินไปจนถึงจุดนั้นจุดที่ไร้หนทาง ไร้จุดหมาย ไร้ที่ให้กลับ ได้ลิ้มรสความหวาดกลัวจากก้นบึ้งของจิตใจเหมือนนางที่กำลังขาดใจตายในวันนั้น

แต่ถ้าไม่มีวันนั้น นางก็ไม่มีวันนี้ อย่างน้อยยังต้องเอ่ยขอบคุณ

“หากไม่เรียกปีศาจ ข้าก็คิดไม่ออกว่าจะเรียกเจ้าว่าอะไร หรือว่าเป็นนางร้ายในนิยายประโลมโลกที่คนเกลียดชังดีหรือไม่ นางร้ายที่คอยขัดขวางความสุขของนางเอก เป็นตัวร้ายที่ชนะ แย่งชิงทุกสิ่งอย่างของนางเอกมาได้ด้วยรอยยิ้มหวานที่เคลือบไว้ด้วยยาพิษ ทำให้นางเอกต้องพลัดจากอ้อมอกของพระเอกแล้วมีแต่ความลำบาก เจ้าคือนางร้ายเช่นนั้นหรือสหายข้า”

หรงเล่อเงยหน้ามองเจียงอิ้ง รอยยิ้มนางยังคงเต็มดวงหน้า

“นางร้ายก็ดีกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม”

“แต่นางร้ายมักจะมีจุดจบที่ไม่ดีนัก ในนิยายทุกเรื่องที่ใครเขียนขึ้นมา จุดจบของตัวร้ายมันคือความเจ็บปวด ทรมานและความตายที่รออยู่”

“แล้วเจ้าคิดว่าข้าจะจบแบบไหนเจียงอิ้ง”

“เจ้านะหรือ เจ้าเป็นนางร้ายก็จริง แต่เจ้ากลับไม่ใช่นางร้ายที่หน้ามืดทำทุกอย่างเพื่อแย่งชิงพระเอกของเรื่อง เจ้าคือนางร้ายที่ไม่ได้ต้องการความรัก เจ้าเหมือนทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะแต่เปล่า ที่เจ้าเอาตัวลงไปเล่นเพียงเพื่อแก้แค้น”

“มันเลยทำให้ข้ารอดอย่างไร ข้าไม่เจ็บตัวเพราะแผนของตนเอง หากว่าข้าเองไม่ต้องการ”

“เช่นนั้นข้าจะคอยช่วยเงียบ ๆ แล้วกันนะ ว่าแต่เจ้าจะไม่บอกข้าจริงหรือว่าเจ้าใช้วิธีใดจัดการอันลี่ เพราะเรื่องนี้ข้าอยากจะรู้

จริง ๆ”

ย้อนกลับไปหนึ่งวันก่อนที่จะมีงานเลี้ยง หรงเล่อให้คนที่ตามอันลี่ใช้ยากับนางไปชนิดหนึ่ง มันคือยาหลอนประสาทที่ทำมาจากยางไม้หายากที่หาไม่ได้ในแคว้นนี้

ยางไม้ตัวนี้เป็นพิษที่ทำให้เกิดภาพหลอน และช่วงคืนนั้นทำให้อันลี่ออกจากจวนในช่วงกลางดึกซึ่งทำให้มีหลายคนที่พบเห็นนางว่าไปซื้อยาที่ร้านยาแห่งหนึ่ง แต่มันคือยาสงบใจที่อันลี่ซื้อ เพียงแต่หรงเล่อต้องการให้อันลี่ถูกเข้าใจผิด

นางใช้เงินปิดปากร้านขายยา โดยใช้ชื่อของผู้อื่น นางไม่เปิดเผยชื่อใช้เพียงเงินก้อนโตปิดปากเท่านั้น จึงเป็นที่มาว่าอันลี่วางยาตัวเองทำให้นางพลาดท่าระหว่างการประลองจนเจ็บตัว ไหนจะได้รับความสนใจ ได้ชื่อเสียงดีงามเพราะถ้าเกิดเรื่องแน่นอนว่าหรงเล่อคือคนผิดที่ทำรุนแรงเกินกว่าเหตุจนทำให้อันลี่เจ็บตัว ส่วนอันลี่ก็จะเล่นบนนางเอกเอ่ยปากว่าไม่ใช่ความผิดของหรงเล่อที่ทำ แต่บนลานประลองที่อันลี่มีสีหน้าแววตาเช่นนั้นเพราะว่านางคิดไม่ถึงเรื่องฝีมือของหรงเล่อที่เปลี่ยนไป ไหนจะอาการของอันลี่ที่เกิดภาพหลอนมาอีก นั้นคือเหตุผลว่าทำไมอีกฝ่ายที่เก่งด้านนี้พอสมควรถึงไม่สามารถโต้ตอบอะไรหรงเล่อได้เลย

ส่วนข่าวที่ออกมา นางก็เป็นคนให้ผู้คุ้มกันตัวเองออกไปปล่อยข่าวตามเหลาอาหารว่าเมื่อวันนั้นเห็นอันลี่ไปหาซื้อยา แล้วก็เห็นว่านางออกมาด้วยใบหน้าร้ายกาจ ไหนจะมีคนตามไปขุดว่านางซื้อยาอะไร เพราะตอนแรกทุกคนคิดว่าที่นางเป็นแบบนี้เพราะนางป่วยจึงทำให้แพ้การประลอง พอรู้ว่านางวางยาให้ตนเองพลาดทุกคนถึงได้เริ่มเอ่ยถึง มีคนชอบย่อมมีคนเกลียดเรื่องมันคือธรรมดาทั่วไป

เพราะคนที่เกลียดอันลี่ก็เริ่มโจมตีต่าง ๆ นานา จนข่าวที่ออกมาไม่เหลือชิ้นดีหรงเล่อจึงได้รับความสงสารจากผู้คนจอมปลอมที่ทำมาเห็นใจนาง ด้วยเมื่อมีคนมาขุดเรื่องในอดีตมากมายก็เริ่มมีคนตั้งคำถามว่าไยหรงเล่อที่เป็นคุณหนูตระกูลสูงต้องมาคบหากับบุตรอนุอย่างอันลี่ ความจริงเรื่องนี้มันคือยังไงกันแน่

หลายคนจึงคิดว่าที่หรงเล่อมีสภาพไม่ต่างจากสตรีเสียสติที่ผ่านมาเพราะถูกอันลี่บงการ เรื่องนี้มีคนเชื่อน้อย แต่เมื่อมันคือข่าวลืออย่างไรคนก็เอ่ยถึงมันอยู่ดีไม่มีไฟย่อมไม่มีควัน

“แผนเจ้าช่างไม่น่าเชื่อว่าจะใช้ได้”

“แต่มันก็ใช้ได้ เพราะที่ข้าทำคือการเล่นกับจิตใจคน คนพวกนั้นไม่ได้มีความหวังดี พวกเขาแค่ชอบเรื่องสนุกที่เป็นความทุกข์ของผู้อื่น เอามันมาพูดถึงเสียหาย ทำลายชีวิตคนด้วยคำพูด ข้าเพียงใช้สิ่งที่อันลี่เคยใช้กับข้าสนองคืนนางเท่านั้น คิดว่านางคงชอบ จากนี้เรื่องคงดุเดือดขึ้นเพราะข้าทำลายความหวังของนางในการร้องขอสามี”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว